Posts tagged ‘วันเกิดพ่อ’

วันนี้วันเกิดพ่อ


อายุ…วรรณโณ ..สุขัง..พลัง..

พี่ป๋อง ละสายตานจากพระ ..หันมองไป..เห็นพ่อ อมยิ้ม..

….

งัวเงีย ลืมตามา …ฟ้ายังมืดเหมือนทุกวัน ..

เมื่อคืน เพลียสนิท หลับไปตั้งแต่ ยังไม่ห้าทุ่ม …เพราะ ปั่นจักรยาน เมื่อวานหนักไปหน่อย

…รวมๆ แล้วคงร่วม สี่สิบกิโล..

นอนเร็ว มันก็เลยตื่นเร็ว ตาม …หยิบโทรศัพท์ มาดู …อ่ะ เพิ่งตีสี่ครึ่งเอง…นอนต่อดีกว่า ตีห้าค่อยตืน ..

พลันนึกขึ้นมาได้ว่า …วันนี้วันสำคัญ นี่ .. ตาโต ขึ้นมาวาบนึง…เสียงแว่วๆ ดังมา..

“ตื่น..ตื่น..อ้าย ตูด …ฮัด ชะ ล่า … ตื่นได้แล้ว …แท๊ด แธ่ แท๊ด แธ่ ….” เสียงพ่อ นี่นา ลีลาการปลุก แบบแตรทหาร แว่วเข้าหู เลยสปริงตัวขึ้นมานั่ง เห็นพ่อ นั่งรออยู่ที่ปลายห้อง…

“ตื่นได้แล้ว ตื่นเช้าออกกำลัง ไปใส่บาตร….” พ่อบอก แล้วก็หันเดินออกไป

พี่ป๋อง คว้าเสื้อผ้า สวมใส่ แล้ว ควบจักรยาน ออกมา …พ่อยืนยิ้มเผล่ รออยู่แล้ว

เจ้าจักรยานสีส้ม คันเก่งของพ่อ ..สภาพยังสวย.. ไม่รู้พ่อไปขนมาตอนไหน ..พ่อกึ่งยืน กึ่งประคอง รออยู่

“อากาศ เย็นๆ แบบนี้ กำลังดี …ไม่ร้อน …” พ่อบอก ..พ่อเป็นคนขี้ร้อน หนาวๆ แบบนี้ บางที พ่อ ยังถอดเสื้อเฉย

สิ้นเสียงพ่อ …พี่ป๋องรู้สึกถึง อากาศเย็นขึ้นมาทันที เสื้อ แขนกุด คอวี แค่นั้ คงอุ่นไม่พอ

พ่อ..ลูก สองคน ปั่นจักรยานกันไป วันนี้ ออกเช้ากว่าทุกวันแค่สิบนาที แต่ รถน้อยลง อย่างเห็นได้ชัด

ฟ้า ยังมืด รถไม่เยอะ ขี่กันสบายๆ  พ่อ ปั่นไปเรื่อยๆ เหมือน ปั่นช้าๆ แต่ ก็วิ่งไปเร็วกว่าเราเยอะ ปั่นตามแทบไม่ทัน

ปั่นข้ามทางรถไฟ มาตรงถนนบางซ่อน …หักเลี้ยวซ้าย เข้าซอย ตอนนี้ ในซอย มันมืด ฟ้าก็ยังไม่สาง อยู่ๆ ไออุ่นๆ ไหลริน ออกจากตา…

ปั่นจักรยานไป …มองเห็นพ่อ ปั่นอยู่ตรงหน้า …ภาพนั้น ชัดยิ่งกว่าอะไร ..แม้จะเป็นตอนฟ้าสาง

น้ำตา ไหลไม่หยุด…ไม่ได้เสียใจ ..แต่เป็นน้ำตา แห่งปิติ ..ที่ชีวิต นี้ได้เกิดเป็นลูกพ่อ…

พ่ออยากให้เราเป็นคนดี อยากให้มีงานการดีๆ ทำ …

ถึงวันนี้…ผมคงไม่ได้ทำให้พ่อผิดหวัง….

…..

ฟ้าเริ่มมีแสงเรื่อๆ

พี่ป๋องกับพ่อ ปั่นข้ามคลอง ฟ้า สวยงามจริงๆ

ร้านขายข้าวแกง หน้า SCG เปิดแล้ว …มีคนมาทานบ้าง ประปราย เพราะยังเช้าอยู่

พี่ป่องจอดจักรยาน ..ถามเค้าว่า  มีพระผ่านมา ทางนี้บ้างมั๊ย แม่ค้าใจดี บอกว่า มี แต่ ต้องรอหน่อย

“…เด่ี๋ยวท่านก็มา … ”

ด้วยความใจร้อน รอไม่ไหว ปั่นไปข้างหน้า กะว่า ใกล้วัด โอกาส เยอะกว่า …ออกตัวไม่ถึง ยี่สิบเมตร ก็เห็นพระรูปหนั่งเดินมา รับกลับรถ กลับไปที่ร้านข้าวแกง

“มาแล้ว …พระมาแล้ว …” แม่ค้า อมยิ้ม

อาหารชุดง่ายๆ ถึงแม้ จะไม่ใช่ ไข่พะโล้ ของโปรดพ่อ ..แต่วันนี้ ..เต็มไปด้วยความตั้งใจ ..ต่างไป จากวันอื่นๆ

พ่อเคยพูดเล่นๆ แซว พี่ป๋องที่ไม่ค่อย ใส่บาตร ว่า …”พ่อตายไป สงสัย ต้องอดตาย อีกรอบ …เพราะเอ็งไม่ค่อยใส่บาตร”…

พ่อเกทับ เพราะช่วงนั้น พ่อใส่บาตรทุกว้น … แต่ ก็ทำให้ พี่ป๋องเริ่มสนใจทำบุญกับเค้าบ้าง

ทำแล้ว ก็รู้สึกดี …รู้สึกได้ให้ ได้รำลึกถึงคนที่จากไป

เพราะวันนึง เราก็คง ต้องกลายเป็นคนที่จากไปอีกคน ….

ปัจจัย อาหาร ใส่ไปในบาตร จนครบ

เสียงพระสวดให้พร …..ตบท้ายด้วย

อายุ…วรรณโณ ..สุขัง..พลัง..

พี่ป๋อง ละสายตานจากพระ ..หันมองไป..เห็นพ่อ อมยิ้ม..

Advertisements

วันนี้วันสำคัญ..


21 Dec 2010

เสียงโทรศํพท์ ในห้องแผดเสียงด้วย สำเนียงที่ไม่คุ้นเคย…ตอนตีห้าสิบห้า

..เสียงโทนเดิม ดังซ้ำไปซ้ำมา แต่ไม่มีทีท่าว่า ชายสองคนที่นอนหลับไหล จะขยับตัว ลุกขึ้นมา…

เสียงโทรศํพท์เงียบไป…เป็นสัญญาณของการยอมแพ้ ..แพ้ต่อความขี้เกียจ ..ขี้เกียจตื่นของเจ้าของห้อง

…พี่ป๋องเริ่มขยับตัว สมองส่วนหลังเริ่มทำงาน หลัง จาก Boot เครื่อง จนความจำเลือนลางเริ่มนึกได้ว่านอนอยู่ที่ไหน พลันเป็นต้องสะดุ้ง สปริงตัวออกจากเตียง

เฮ้ย นี่มัน โรงแรม นี่หว่า ไม่ใช่บ้าน …แล้ววันนี้ นี่มันวันสำคัญซะด้วย…

วันสำคัญ วันสำคัญ…ใช่วันสำคัญ

โดดคว้า ผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำ ผ่าน ชายอีกคนที่นอนหลับอยู่อีกเตียง อย่างไม่สนใจ…

…เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญ…

ทุกๆปี วันนี้…วันที่ 21 จะต้องมี กิจกรรม พิเศษ กับ พ่อ …

แม้ว่าทุกวันจะมีกิจกรรมอยู่แล้ว  แต่ วันนี้ จะต้องมีอะไรมากกว่า ปกติ …เพราะ มันเป็นวันพิเศษ

ใช่ครับ มันเป็นวันเกิดของพ่อ ..ซึ่งนับวัน ยิ่งพ่ออายุมากขึ้นมากเท่าไหร่ พ่อก็ยิ่งอยากให้คนสนใจพ่อมากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้น พอถึงวันเกิดพ่อ พ่อก็จะต้องตั้งตารอ ว่าวันนี้ จะมี Surprise จากลูกชายคนนี้หรือไม่ ..

ดังนั้น ไม่ว่าจะยุ่งยังไง ยังไง ก็ ก็ต้องคิดมุขใหม่มาเล่นกับพ่อเสมอ…

แอบซื้อของที่ชอบมา วางรอไว้ตอนพ่อตื่นบ้างล่ะ

พาพ่อไปเที่ยว ไปดูหนังบ้างล่ะ

…เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญ...

หลังจากพ่อโดนรถชนเมื่อหลายปีก่อน จนต้องเป็นเรื่องเป็นราว ขึ้นโรงขึ้นศาล จนวันนี้ คดีความเรื่องนี้ ก็ยังไม่จบ

จำเลย …คนที่ชับรถคนนั้น ยังคงต้องรับผลที่ได้ทำไว้ ถึงแม้ว่า ศาลชั้นต้น จะได้ตัดสินไปแล้วว่าผิด แต่ อาการดื้อ ไม่ยอมรับ ทำให้ ต้องพิจารณาต่อถึงศาลอุทธรณ์

คนที่เคยขึ้นโรงขึ้นศาล ก็คงทราบว่า คดีความปกติ จะใช้เวลานานมาก

ไม่ใช่เป็นเพราะศาลทำงานช้า แต่น่าจะเป็นเพราะ จำนวนคดี ที่มีอยู่แต่ละวัน เทียบกับ จำนวนเจ้าหน้าที่ทำหน้าที่ที่อาจไม่เหมาะสมกันก็ได้ …

แต่ถึงจะใช้เวลานานเท่าไหร่ มันก็ต้องมีวัน…วันที่ ศาลอุทธรณ์ ตัดสินคดี ..ซึ่งบังเอิญ มาเป็นวันนี้พอดี

ทำให้วันนี้ โดยหน้าที่จะต้องไปขึ้นศาลที่นครปฐม ..อีกครั้ง

ภาวนาของให้ ศาลตัดสินให้ พ่อชนะ ชนะสมชื่อ ในวันนี้ ..

…เพราะวันนี้ เป็นวันสำคัญ…

พี่ป๋องขับรถออกมาจากโรงแรมแล้ว …เปิดกระจก สูดอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่

อากาศตอนหกโมงเช้า ที่ หัวหิน นี่มันสบายจริงๆ แม้ท้องฟ้ายังมืดสนิท แต่ ก็จินตนาการได้ว่า ท้องฟ้าจะใสแค่ไหน

เมื่อคืนมี Party กว่าจะแยกย้ายกลับไปนอน ก็เกือบตีสอง

การที่ตอนนี้  สมองมันจะมึนๆ เบอร์ๆ บ้างก็เป็นเรื่องปกติ

ตอนนี้ไม่ได้ออกมาคนเดียว แต่ สะกิดเอา ดร.พิสิทธิ์ ที่นอนร่วมห้องให้ออกมาด้วย

ชวนว่ามาทำบุญด้วยกัน …ขับรถไปหัวหิน เพื่อไปใส่บาตร

ตั้งใจใส่บาตรให้พ่อ …ปีนี้ ถึงแม้มุขที่จะเอามา Surprise จะดูจืดชืด และ คาดเดาได้ …แต่ก็เป็น Surprise ที่ทำได้ดีที่สุดในวันนี้ ..

…ทำได้ดีที่สุดแค่นี้จริงๆ…

ก็วันที่พ่อไม่ได้อยู่กับป๋องอีกแล้ว…

มีเพียงความทรงจำเท่านั้น …แต่ก็เป็นความทรงจำที่ชัดแจ๋ว ชัดจนแยกกับของจริงแทบไม่ออก

และมันจะชัดมากที่สุดในวันนี้

….เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญ…

..

รถสีน้ำเงิน พาสองหนุ่มวิ่งฉิวออกมาจาก โรงแรม Sheraton หัวหิน ..มุ่งหน้าสู่ เขา หินเหล็กไฟ

พระอาทิตย์ยามเช้าดูสวยงาม….ปลุกเมืองนี้ให้ตื่นจากการหลับไหล

พระหลายองค์ยังคงบิณฑบาตรอยู่ในตลาด..

ข้าวและปัจจัยถูกถวายให้พระ สังเกตว่าพระจะมาตามลำพัง ไม่เห็นลูกศิษย์เดินตาม

คำสวดให้พร เปล่งออกมาจากปาก สายตาเหลือบมองเห็นพ่อยืนอยู่หลังพระ

พ่อยิ้มอย่างมีความสุข ปรากฏเป็นภาพลางๆ ก่อนจะจางหายไปตามแสงแดด…

มีความสุขจริงๆ วันนี้ …

…วันนี้เป็นวันสำคัญจริงๆ ...

สุชสันต์วันเกิดครับพ่อ…รักพ่อมากครับ..

ป๋อง

Happy Birthday Dady


คุณรู้มั๊ยว่าพ่อชอบอะไร

 

21 Dec 08 ปกติวันนี้ของทุกปี จะต้องไป นอนที่บ้านนครปฐม …

ไปอยู่กับพ่อ ตื่นมาแล้วเจอพ่อ…

ถึงวันเกิดพ่อทีไร พี่มีอันต้องกลุ้มใจเรื่องของขวัญพ่อ

 

เพราะอยู่กันมาตั้งนาน ยังไม่รู้ว่าพ่อ ชอบอะไรบ้าง ...

 

พาไปทานข้าว ถามว่า อร่อยมั๊ย?

พ่อจะบอกว่า “ดีกว่ากินดินหน่อย”

ถามพ่อว่าอยากได้อะไร?

พ่อบอกว่าไม่ต้องซื้อมาหรอก เปลืองตังส์….

ฟังดูเหมือนพ่อ เป็นห่วงว่าเราจะใช้เงินเยอะ แต่ต้องเข้าใจใหม่ เพราะพ่อจะจบลงด้วยประโยคที่ว่า…

 

“เอาเงินมาให้พ่อดีกว่า ไม่ต้องไปซื้ออะไรหรอก…”

 

สุดท้ายก็ไม่รู้อยู่ดีว่าพ่อชอบอะไร…

พ่อเป็นคนที่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันเกิด

พี่ป๋องเลยไม่เคยมีงานวันเกิดตัวเองเหมือนกับใครเค้า จนกระทั่งโต..

จนกระทั่งโตจริงๆครับ …

เท่าที่จำได้ งานวันเกิดครั้งแรก ก็ตอนที่ไปทำงานที่เขมรเมื่อสักห้าปีก่อน นั่นแหล่ะ

สังเกตว่าพ่อเลยจะรู้สึกเฉยๆ กับวันเกิดของตัวเองมาก

ไม่เห่อ ไม่เหมือนเรา ว่า โตขึ้น หนุ่มขึ้นอีกปี

หรือว่าพ่อ อายุเเยอะ หว่า เลยไม่อยากจะนับ

เพราะยิ่งนับ ก็จะยิ่งย้ำว่าแก่ลง…

จำได้ว่ามีสองอย่างที่พ่อ จะทำในวันเกิดคือ

 

ใส่บาตร กับ อักอย่างคือ ทวงโบนัส… โบนัสพิเศษจากพี่ป๋อง

 

ท่าทางพี่ป๋องจะชอบดูหนัง เพราะ ติดจากพ่อที่พ่อจะชอบดูหนัง

ตอนเด็กๆ จำได้ว่า พ่อจะพาไปดูหนังทุกอาทิตย์

นั่งแถวหน้าสุด ตอนแรกเข้าใจว่าพ่ออยากดูชัดๆ

แต่ตอนเหลังเริ่มเข้าใจ เพราะ ตั๋วแถวหน้า สมัยก่อนจะถูก ยิ่งหลังยิ่งแพง ยิ่งชั้นสูงขึ้นตั๋วยิ่งแพงขึ้น

แถวหน้าสุดตั๋ว สิบบาท ใกล้มากขนาดได้กลิ่นจอหนังเลย

สองคนพ่อลูก นั่งดู แถวหน้าสุด ตรงกลาง ด้านซ้าย ที่ประจำ

สมัยก่อนพ่อพาเดินแถบราชเทวี ทุกอาทิตย์ เพราะโรงหนังเยอะ

ไล่จาก โคลีเซี่ยม เพรสสิเด้นท์ แม๊คแคนนา ฮอล์ลีวู๊ด เมโทร พาราเมาทร์

เขยิบมาทางสยาม ก็ ไล่จาก สกาลา ลิโด้ สยาม

เดี๋ยวนี้ เหลือไม่กี่โรงแล้ว

หลังๆ โรงหนังหลายโรงหายไป โรงเล็กลง แต่ พ่อยังชอบให้พาไปดูหนัง อยู่

โปรแกรมไหนเข้ามา แล้วพ่อเจอในโฆษณาทีวี เป็นต้องบอกให้พาไปดู

สุดโปรดของพ่อ คือ หนังสงคราม ยิงกัน ตูมตามงี้ …ชอบมาก

หลังๆ พ่อคงเหนื่อย พาไปดูหนังในโรง  ยังไม่ทันหนังตัวอย่างจบ พ่อ เป็นหลับทุกเรื่อง

พอหนังฉายต้องปลุกพ่อขิ้นมาดู เพราะ เวลาพ่อนอน อาจมีเสียงรบกวน คนข้างๆ ได้

ช่วงหลังไม่ค่อยมีหนังสงคราม เลยไม่ค่อยมีหนังที่พ่ออยากดู

 

ก็เลยไม่รู้ว่าพ่อชอบดูหนังอะไร หลังๆ…

พ่อชอบเที่ยวมาก วันไหนว่างเป็นไม่ได้ ต้องนั่งรถมาเที่ยว

พ่อชอบมาสยาม มาตั้งแต่หนุ่มยันแก่

มันคงมีดีอะไร ของมันแน่ๆ พ่อถึงชอบมา

อีกที่ที่พ่อชอบไป คือ คลองถม เพราะของมันเยอะ และ ไม่แพง

ท่านชอบไปซื้อ ไฟประดับ หรือ เครื่องไม้เครื่องมือ มาเล่น

ใกล้ปีใหม่ที ที่บ้านจะเต็มไปด้วยไฟ เหมือน ห้างจัด mid night sale

ทั้งๆ ที่ไม่เคยจัด party ที่บ้าน

คนขายที่นั่นบอกว่า พ่อมาทุกอาทิตย์

มาเดินจนรู้จักแม่ค้า หลายคน

โดยเฉพาะ แม่ค้าสวยๆ…

 

แต่ก็ไม่รู้สักที ว่าแม่ค้าสวยๆ คนไหน ที่พ่อชอบ…

มาวันนี้ ตั้งใจจะตื่นพาพ่อไปใส่บาตร

พาไปดูหนัง พาไปทานอาหารอร่อย ๆ

อยากพาไปเที่ยวเมืองโบราณ

ไปในที่ๆ พ่ออยากจะไป… พ่อบอกอยากไปเที่ยวเวียตนาม เพราะเคยไปรบตอนหนุ่มๆ

แต่ก็ได้แค่คิด ก็ได้แต่อยาก …

อยากทำก็ทำไม่ได้ ตอนนี้พ่อไปสบายแล้วครับ ท่านอยู่ในที่ๆ ดีกว่าที่ไหนๆ

 

อิ่มโดยไม่ต้องทาน สุขโดยไม่ต้องบันเทิง

 

พ่อคงอยู่ฉลองวันเกิด พร้อมหน้าญาติๆ อีกหลายคน

มานั่งนึกดูว่า ถึงแม้ว่า..ไม่รู้ว่าพ่อชอบทานอะไร.. ไม่รู้ว่าชอบดูหนังแบบไหน

ไม่รู้ว่าพ่ออยากไปเที่ยวไหน

ถ้ามีโอกาสอีกผมจะพาพ่อไปทุกที่ …

เพราะรู้แล้วว่า ความสุขมันอยู่ที่ได้อยู่ด้วยกัน มันไม่เกี่ยวกับปัจจัยอื่นเลยครับ…

วันนี้วันเกิด…ขอให้มีความสุขมากๆ นะครับ พ่อ

 

ป๋องคิดถึงพ่อมากนะครับ .