Posts tagged ‘ความสุข’

พี่หนูเล็ก สันติ ต้อยปาน


เป็นเรื่องแปลกที่เมื่อเช้า ผมก็นึกถึงพี่นก ฉัตรชัย ขึ้นมา..
เจอพี่นกครั้งสุดท้าย ที่งานศพ พี่หนูเล็ก

พี่หนูเล็ก (สันติ) รู้จักกันและ สนิทกับผม ตอนสมัยที่เราทำงานที่ กัมพูชา พี่หนูเล็ก อยู่ช่อง 5 ผมเอง ทำโรงงานหลังคา (ถึงมีฉายา ว่า Pongroofman )

พี่หนูเล็ก อัธยาศัยดี ผมเจอแกหลายที จนกระทั่งวันหนึ่งผมก็ทักแกว่า แกหน้าตาคุ้นมาก .. เหมือนเคยรู้จักมาก่อน ..

จำได้ว่าวันนั้นปล่อยไก่ตัวเบ่อเร่อ ไม่ใช่ไก่ ธรรมดา แต่เป็นแม่ไก่พันธุ์เนื้อ เลย เพราะ พี่หนูเล็ก เป็นดารา เล่นละครเรื่อง ตี๋ใหญ่ ของกันตนา ที่ตอนเด็กๆ ผมชอบดู

พี่หนูเล็กหุ่นสมาท ดูแลตัวเองดี สุภาพ และมีอารมณ์ขัน .. อยู่ใกล้ ก็อบอุ่น เป็นพี่ชายที่ดี

พี่หนูเล็ก กับพี่นก เป็นเพื่อนสนิทกัน … มานาน และ เชื่อว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดไป

ที่บอกเป็นเรื่องแปลก เพราะ นึกถึงพี่นก โยง มาพี่เล็ก .. และ วันนี้ calendar ผมเตือนขึ้นมา ว่า เป็นวันเกิดพี่หนูเล็ก

ก็ขอให้พี่มีความสุข บนสรวงสวรรค์นะครับ .. คิดถึงพี่เสมอ

Advertisements

“ของเล่น” ที่พ่อฝากมา


2 Jan 2010

..อยากได้…
ความรู้สึกนี้ เกิดขึ้นตอนที่เดินผ่าน ร้านขาย มอเตอร์ไซต์ เมื่อวาน…

เมื่อวานนี้ หลังจากตัดสินใจ “หักดิบ” เอาชนะอาการบ้านหมุน โดยการ ออกเดินจากบ้านไปที่ทำงาน …ระยะทางประมาณ สิบกิโล.. ช่วงก่อนถึง สามแยกเตาปูน สายตาก็ “ป๊ะ” เข้ากับ รถมอเตอร์ไซต์คันนึง ที่จอดอยู่หน้าร้าน นัดพบเตาปูน

นี่เป็นครั้งที่สองหลังจาก เห็นครั้งแรก ในงาน Motorshow

ความที่ตัวเอง เป็นคนที่ชอบ ชับ และ ขี่ มาตั้งแต่เด็ก ..พอเห็น รถ หรือ มอเตอร์ไซต์สวยๆ ก็เลยอดใจไม่ได้ เป็นต้องเข้าไป ลูบๆ ตลำๆ

เจ้าคันนี้ ก็เช่นกัน ..ด้วยความที่ออกแบบ ออกมาดู อวกาศหน่อยๆ บวกกับความเป็น Scooter โดย ทำให้ตัวออกดูป้อมๆ ทำให้ มันดู เหมาะกับคนตัวใหญ่ อย่างพี่ป๋อง มากกว่า รุ่นอื่นๆ ที่เคยออกมา…

ขี่ได้ไม่น่าเกลียด …ว่างั้นเหอะ

สอบถามราคาเรียบร้อย ..แพงเอาเรื่อง รุ่นๆ อื่นๆ อย่าง
Fino หรือ Wave เค้าขายกัน สามสี่หมื่น ..เจ้่า Honda PCX นี่ ล่อไป เจ็ด….

เจ้านี่ถึงกับสะดุด

แต่อย่างว่าแหล่ะ …เวลาอยากได้อะไร ก็เห็นอะไรเป็นดีไปหมด ..

เจ้าราคาที่ว่าแพง ก็ น่าจะเป็นเพราะ อุปกรณ์ต่างๆ ให้มาเยอะ … มีแม้กระทั่ง ระบบกันขโมย

แต่นี่แค่เดินผ่านร้าน ดังนั้น อย่าวู่วาม …ต้องยืนรอให้น้ำลายไหลเสียก่อน …ค่อยซื้อ …
ครั้งนี้ ก็เช่นกัน แวะเข้ามาดู เฉยๆ ใจอยากได้ก็จริง แต่ ก็ ติดอยู่สองข้อ…(แถวบ้านเรียก “ข้ออ้าง”)
อันแรก …จะขี่มอเตอร์ไซต์จริงๆ เหรอ รถเก๋ง ก็มี จักรยาน ก็ ถีบ เอา มอเตอร์ไซต์อีกครับ …จะจัดคิวยังไง …เยอะเกิน
อันที่สอง … แฮะ แฮะ ถึงจะขี่เป็นตั้งแต่ ป.4 ขายังเขย่งไม่ถึง แต่ จนป่านนี้ ก็ยังไม่เคยมี ใบขับขี่กับเค้าสักที ขี่รถในกรุงเทพฯนี่ โดนตรวจกันบ่อยด้วย เดี๋ยวจะ ซวยเอา

แค่สองเหตุผล ก็ ทำให้ลังเลได้ล่ะ …

มานึกๆ ดู Man and Toy นี่ แยกกันไม่ได้ได้ครับ  คงจะเป็นอย่างนี้ไปจนตายแหล่ะครับ …ต้องหาอะไรมา “เล่น” สนุก เรื่อยๆ โดยไม่ได้สนใจดูอายุตัวเองเลย

อะไรที่ตอนเด็กๆ หรือ หนุ่มๆ ไม่ได้ทำ ก็มาทำเอา ตอนนี้แหล่ะ

ตอนเด็ก เห็นอะไร อยากได้ไปหมด แต่ไม่มีตังส์

ตอนนี้พอมี”ตังส์” แต่ กลัวว่า จะไม่มี “แรง”

คิดไปคิดมาก็นึกถึงพ่อ ….
เด็กๆ พ่อจะซื้อของเล่นให้บ่อยๆ …ชอบอะไรก็ซื้อให้ แต่ มีเงื่อนไข ว่าต้องตั้งใจเรียน
ถึงตอนนี้ พ่่อไม่อยู่แล้ว แต่ ก็ยังฝากของให้ตลอด…
ไม่ได้ฝากใครมา แต่ ฝากไว้ที่ตัวเรา …โดยการเคี่ยวเข็ญ ให้เราตั้งใจเรียน
“จบมามีการมีงานทำ.. จะได้มีชีวิตที่ไม่ลำบาก “.. พ่อพูดอยู่เสมอๆ
ถึงตอนนี้ ก็พอมีกำลังที่จะซื้อของเล่น ของที่อยากจะได้ …
เวลาซื้ออะไร ก็จะนึกถึงพ่อ แบบนี้เสมอ…
ขอบคุณมากครับพ่อ …แล้วผมจะตั้งใจเรียนครับ…

เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิต

เรียนรู้ที่จะทำให้ตัวเองมีความสุข ไร้ความทุกข์

จะได้เป็น คนที่ Happy ได้ตลอดเวลา ได้เหมือนพ่อไง ครับ..

เฮ้อ…วันนี้คิดถึงพ่อจัง…