Posts tagged ‘ของหาย’

ของหาย?


ตัวเอง เคยทำของ “หาย” ไปสองครั้ง …แล้วก็ได้คืนทั้งสองครั้ง จนต้องเอามาเขียนเล่ากันไว้ …
เล่าไปสองทีแล้วครับ …ทั้งตอนที่ ตังส์หายเป็นหมื่น
กับ ตอนที่ ชิ้นส่วนรถตัวเท่าหัวแม่โป้ง หล่นหายระหว่างทางแล้วได้คืน …

มาเที่ยวนี้ ..จะคล้ายกับครั้ง ที่สอง เพราะ ตอนหลังนี่ ขี่มอเตอร์ไซต์ แล้วทำของหล่น

ของที่ว่าเป็น ตัวยึด GPS กับ Hand รถครับ โดย ตัว lock ออกแบบมาให้มี แหวนขันให้แน่น เป็น ชิ้น เล็กๆ ยึดอยู่

อารามวันนั้น ถอดออกมาแล้วลืมดู เจ้าแหวนล๊อคที่ว่า เลย ค้างอยู่บนตัวยึด

วิ่งๆ มารถกระแทก ม้นก็หล่นลงพื้น …จำได้ว่าตอนนั้น วิ่งอยู่แถวๆ สะพานพระปกเกล้า กำลังจะขึ้นสะพาน ตอนสัก สามทุ่ม มันหล่นโดนเท้า ความรู้สึกนั้น กับ ประสพการณ์ ที่เคยทำของหาย เลยบอกตัวเองให้หยุดรถทันทึี…

แต่กว่ารถจะจอด ก็วิ่งออกไปเป็นสิบ เมตรแล้ว….

สามทุ่มกับการหาของ นั้น ถือว่าไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะตอนที่ รถแถวนั้น วิ่งกันมาเร็วๆ แถมมืด ต่างหาก
ข้างทางก็เต็มไปด้วย รถที่จอดอยู่ เอาเป็นว่า ถ้ากลิ่งเข้าไปอยู่ใต้รถ ก็ต้องดูรถทุกค้น ที่จอดอยู่แถวนั้นแหล่ะ
ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

ก่อนหน้านั้น ได้ไฟฉายจากคลองถมมา …ไฟสว่างมาก ..เลยได้ใช้กัน สมใจ …
เดินหาอยู่หลายรอบ ดูรถทุกคันที่จอด จนคนผ่านไปแถวนั้น เริ่มสงสัย ว่า ไอ้หมอนี่จะมาขโมยรถหรือเปล่า
เดินข้ามไปดูฝั่งตรงข้าม จนร้าน แถวนั้น ออกมาถามว่า หาอะไร

หาแล้ว หาอีก ก็ไม่มีวี่แวว งงมาก เพราะ เชื่อว่าดูละเอียด มาก
หันไปดูรถมอเตอร์ไซต์ที่จอดอยู่…โน่น ไกล หลายสิบเมตร จอดเปิดไฟไว้ กลัวหาย

หาจนท้อ ร้อน ก็ร้อน มืดก็มืด รถวิ่งไปมา ถึงกลางคืน ก็รู้สึกถึง ควัน และ ฝุ่น แถวนั้น ที่มีปริมาณเยอะ ได้

ตัดใจเลิกหา ต้องซื้อใหม่ เห็นเป็นซองธรรมดาอย่างนั้น ตัวนึง พันห้าร้อยบาท นะนั่น…

กลับมาที่รถ กำลังจะคร่อม รถเพื่อ start สายตาเหลือบ ไปเห็น อะไรดำๆ ตรงที่วางเท้า …

อ้าว …อยู่บนรถนี่เอง….ไปหาซะตั้งนาน

ตกลง ของไม่หายครับ แต่ ถ้าตาไม่ดี ไม่ทันเห็น ออกรถไป มันคงหล่นอยู่แถวนั้นแหล่ะ …

นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า จะทำสิ่งใด ให้เริ่มจากตัวเอง และ สิ่งใกล้ตัวก่อน…เหอ เหอ …

…จะเกียวกันมั๊ยเนี่ย…

ไม่น่าเจอ…!


เล่าเรื่อง“ของหาย” เมื่อตอนที่แล้ว ไปแล้ว..
ของหายไป แต่ ได้คืน เพราะมีคนเก็บไ้ด้นี่ ไม่เท่าไหร่…
ของหล่น ระหว่างทาง แล้วกลับไปหาเจอนี่ …ไม่น่าเชื่อ ว่าจะเป็นไปได้ ..

แต่ก็เคยเกิดขึ้นแล้วครับ

เรื่องเกิดเมื่อปี 2010 ครับ ..ตอนนั้น ซื้อ มอเตอร์ไซต์ Honda PCX มาขับชี่
แรกๆ ขับกลัวจะหลงเลยต้องซื้อ ตัวยึดโทรศัพท์ มายึดเครื่องโทรศัพท์ ไว้กับ Hand รถ…
กะว่าเวลาจะใช้ GPS จะได้มองเห็น ….

เจั้าตัวยึดกับ Hand รถ นี่หาซื้อยากครับ เพราะ มีแต่ ยึดกระจกรถยนต์ แบบที่ยึดกับ Hand ไม่ค่อยมีคนเอามาขาย …แต่ ก็ ฟลุ๊กๆ ไปเจอที่ พันธ์ทิพย์ ราคา ไม่กี่ร้อยบาท…

มีอยู่วัน ขับๆ มา ตัวสกรูยึดคงหลวม ทำให้ ชิ้นส่วนที่เป็นพลาสติก สีดำ กว้างประมาณ เซ็นต์ครึ่ง หล่น ระหว่างทาง ที่ทำงานกลับไปบ้าน ซึ่ง รวมๆ แล้วก็ เกือบ สิบกิโล…

นึกขึ้นได้ว่าหาย ก็ถึงบ้านแล้ว เห็นเจ้าตัวนี้ไม่มี …ใจก็กะว่าจะกลับไปหา…เพราะคิดว่า รู้ว่าอยู่ตรงไหน

รุ่งเช้าขับรถไป ยังจุดที่คิดว่าใช่ …จอดรถ แล้วก็ ยืนมอง …
มองอยู่สักพัก …เชื่อมะ ว่า เห็นเจ้าพลาสติก ที่ว่าอยู่ตรงหน้า แต่อยู่ถนนฝั่งตรงกันข้าม…

ไม่รอช้า วิ่งเข้าไปเก็บมา สภาพ ถูกรถวิ่งทับไปมา ผิวที่เคยเรียบ ดูขรุขระ เพราะ แรงเหยียบ แต่ไม่เสียรูปและยังใช้ได้ …

เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ แต่ ก็ต้องเชื่อ ว่า กลับไปหาเจอ ในระยะทาง เกือบ สิบกิโลเมตร….

บทเรียนที่ได้ตอนนั้น คือ “อย่ายอมแพ้” และ ให้ “เชื่อ” ในสิ่งที่เราตั้งใจจะทำ ว่า ต้อง “สำเร็จ”

พี่ป๋องคิดว่า มันไม่ใช่ลางสังหรณ์ครับ ..แต่ มันเป็นการ สังเกตมากกว่า…ที่ทำให้หาของเจอได้ ..

วิธีการสังเกต ตรงนั้น ทำให้ พี่ป๋องใช้เวลาที่ เกิดเหตุการณ์ แบบนี้ ขึ้นมาอีก โดยหวังว่า ของที่หาย อาจจะหาเจอ ในภายหลัง…

ซึ่งก็มีโอกาสได้ใช้จริงๆ…

ของหาย


เคยบ้างมั๊ยครับ ที่ทำของหล่นระหว่างทางแล้ว …แล้ว มารู้ตัวเอาตอนถึงบ้านแล้ว…
มีเรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นกับพี่ป๋องสามครั้งในชีวิตครับ …
ที่สำคัญทั้งสามครั้ง นั้นได้คืน….
ลองมาดูกันครับว่า แต่ละครั้งเป็นอย่างไร…

 

ครั้งที่หนึ่ง…เมื่อสักเกือบยี่สิบปีก่อน สมัยที่ โรงหนังแบบ Multiplex เพิ่งจะมี….โรงแรกๆ สมัยนั้นคือ บางแค 10 ของ EGV
ถือเป็นมิติใหม่ของโรงหนังครับ เพราะ มีหลายโรงในที่เดียว ซื้อตั๋วไม่ต้องซื้อแยกโรงแถวยาวเหยียดอย่างแต่ก่อน แถมระบบเสียงกระหึ่ม …การมีหลายโรงทำให้มาถึงแล้ว ยังไงก็หาหนังดูได้…

จำได้ว่าดูรอบเย็นๆ ครับ หนังเลิกเอาก็ เกือบสองทุ่ม ดูเสร็จขับรถกลับบ้านที่ พุทธมณฑลสาย 4 …ตอนแวะทานข้าวที่หนองแขม ถึงรู้ว่ากระเป๋าตังส์ ที่ฝาก น้องเอ๋ ไว้หายไปแล้ว…
น้องเอ๋ บอกว่าเอากระเป๋าใส่ในกระเป้าถือของตัวเอง แล้วไม่ได้รูดซิบปิดปากกระเป๋า …สงสัยจะหล่นในโรงหนัง
ตอนนั้นนึกในใจว่า คงจะมีคนเก็บได้ และเอามาคืน เงินเพิ่งกดมา หมื่นนึง ในกระเป๋า มีความหวังเลือนลางที่จะได้คืน…แต่ขอเอกสารสำคัญ ได้มาก็พอ…คิดแค่นี้

ขับรถย้อนกลับมาที่โรงหนัง หนังรอบถัดจากรอบเรา กำลังฉายอยู่ น้องเจ้าหน้าที่ มาสอบถาม…พอได้ความ ก็เลย บอกว่าเดี๋ยวหนังเลิกจะให้เข้าไปดู…

ระหว่างรอหนังเลิก ด้วยความหวังริบหรี่ ก็มีน้องอีกคน มาถามว่ามีเรื่องอะไร ..เข้าใจว่าคนนี้จะเป็นหัวหน้า…
หลังจากเล่าให้ฟังแล้ว น้องบอกว่า รอบที่แล้ว พนักงานเก็บกระเป๋าได้ ..ก็สอบถาม หลักฐานยืนยันความเป็นเจ้าของ …จากนั้นก็คืนกระเป๋ามา…

เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อครับ ว่า คนดีๆ ยังมีอยู่อีกเยอะ ..และ เราได้มาพบเจอด้วยตัวเอง …กระเป๋า ที่หายไป ได้กล้บ ที่สำคัญ เงินยังอยู่…!!!

ลองนับดู เงินหายไปสองพัน ….คงร่วงไป ระหว่างการเก็บได้ ก็ไม่ว่ากัน …หลังวันนั้น พี่ป๋อง ซื้อของ ไปขอบคุณน้องคนนั้นด้วยตัวเอง..

เรื่องอย่างนี้ สอนให้รู้ว่า …อย่ายอมแพ้ แม้เรื่องมันจะเป็นไปได้ยาก จงมีความหวัง…และที่สำคัญ … คนดีๆ มีอยู่รอบตัว…

…เริ่มต้นเป็นคนดี …ที่เรา ครับ…

===========================
ยังเหลืออีกสอง case เดี๋ยวมาเล่าต่อ