Posts from the ‘ไม่มีหมวดหมู่’ Category

ต้องการอะไร? ==========


อ่านแล้ว share ด้วยครับ
==========

เหตุการณ์ เกิดขึ้นระหว่างการออกทริป ของผม.. ในช่วงขากลับ

เมื่อครู่ออกมาจากกำแพงเพชร ข้างหน้าเป็นแยกไฟแดง รถติดยาว …
Pick up คันหน้าอยู่ในแถวดีๆ ก็ตบออกมาไหล่ทาง ซึ่งเขาไม่ได้ให้วิ่ง คงกะจะลักไก่ไฟเขียว เพราะออกมาก็วิ่งช้าๆ

ผมให้สัญญาณแตร เพื่อให้รู้และ แซงขวา พวกดันเบียดเข้ามาเสียชิด… คิดแง่ดี คงไม่ทันเห็น (คิดอีกที ไฟรถผม เยอะมาก ถ้ามองรับรองว่ายังไงก็เห็น)

ผมจอดรอไฟแดง หันไปดู เอ๊ะ .นี่มันชิดชนาดมันดมตูดกันเลย .. เหมือนเขาจะสื่อสารอะไรกับผมนะ… ตั้งใจมาจอดซะชิดขนาดนี้

ผมตั้งขาตั้ง…ลงจากรถตาม style นิสัยดี

ทักทาย
======
ผมลงจากมอเตอร์ไซต์ …นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เกิดเหตุการณ์คล้ายๆกันนี้ ตั้งแต่ขี่รถมาสี่ปี

สองครั้งแรกเกิดในกรุงเทพฯ ครั้งแรกมนุษย์ป้า ครั้งสอง วัยรุ่นตอนปลาย… ทั้งสองเคส จอดเสียบเข้ามาแบบนี้ และมาโดย “อวัยวะ” หรือ ชิ้นส่วนบางส่วนของน้องซีดส์ผม ซึ่งทั้งสองเคส ดูเหมือนเจ้าของรถยนต์จะไม่ Happy กับตอน ending นัก… เพราะต้องโดน”บอกกล่าว” ไปพอสมควร

นี่เป็นครั้งที่สามที่รถยนต์มาจอด สอดเข้ามาจนเสียวตูด ที่แปลกใจ เพราะเป็นครั้งแรกที่เกิดในต่างจังหวัด…! เพราะผมเชื่อ ว่า อารมณ์ กวนๆ แบบนี้ ผมนึกว่าจะเกิดแต่ในกรุงเทพฯ ซะอีก

ผมเดินเข้าไปหา..เดินไป ก็ กระตุ้นกล้ามเนื้อไป .. เพราะผู้รู้ท่านบอกว่า ก่อนออกกำลังกาย ต้อง warm up ดังนี้ กล้ามเนื้อใช้งานทุกส่วน เลยโดนกระตุ้นให้ทำงาน จะออกกำลังท่าไหนไม่รู้หรอก แต่ วิทยาศาสตร์การกีฬาสอนไว้ว่าให้วอร์มร่างกายก่อนเพื่อป้องกันการบาดเจ็บ

“จอดเข้ามาจนชนรถผมแล้วนี่….” ผมพูดเสียงดังฟังชัด เจ้าของรถใส่แว่นเรย์แบนสีดำไว้หนวด ผมประเมินดูคร่าวๆ อายุน่าจะ พอสมควร แต่ไม่น่าจะมากกว่าผม

“ชนด้วยเหรอ” เจ้าของรถพูดออกมา ผมเดาสีหน้าไม่ได้เพราะพี่เขาใส่แว่น

“ลงมาดู…” การพูดจากห้วนๆ ไม่ใช่ ปกติของผม แต่ กรณีนี้ ถือว่าตั้งใจ พูดไม่ทันจบ ผมเปิดประตูรถออก เป็นการ เชิญ “เดี๋ยวนี้เลย” ประโยคหลัง บอกห้วนๆ ห้วนกว่า ตอนแรก อีก

คนขับลังเล… ผมกำชับด้วยเสียงอีกที เขาเอามือดึงเบรคมือ แล้วลงจากรถ คนเต็มรถ ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงมีอายุ คงจะกลับบ้าน ตามเทศกาลกัน

ผมชี้ให้ดู “นี่จอดใกล้ขนาดนี้…ต้องการอะไรเหรอ” ผมถาม เขาคงเดาอารมณ์ ผมจากน้ำเสียง เพราะ อย่างอื่นคงเห็นแต่ลูกตา เพราะ ผมยังไม่ได้ถอดหมวก

“ไม่ชนนี่” คนขับบอก เหมือน นึกมาแล้ว เพราะพวกไม่ได้ ตั้งใจให้ชน แต่ แค่ตั้งใจให้ชิด . เรื่องแบบนี้ ตำรวจบอกว่า “เหตุยังไม่เกิด เอาเรื่องไม่ได้”

“ไม่ต้องรอชนหรอก แค่นี้ก็มีเรื่องได้แล้ว จอดชิดขนาดนี้ ต้องการอะไรเหรอ” ผมถาม ที่ถามเพราะต้องการคำตอบ ถึงแม้สถานการณ์ จะเหมือนถามหาเรื่องก็ตาม

“ผมไม่ได้มีอะไรนะ” คนขับรถบอก “ผมไม่คิดว่าพี่จะจอดตรงนี้” พี่เรย์แบน พูดต่อมาหน้าตาเฉย

“ผมจอดอยู่คุณก็เห็น…” ผมเริ่มรู้สึกวูบวาบ อาจเป็นพราะ กระตุ้นกล้ามเนื้อมากเกินไป หรือ ไม่ก็ คำพูดพี่เรย์แบน มันกระตุ้นบางอย่างในตัวผมมากเกินไป ก็ไม่ทราบ ความรู้สึกเหมือน มันมีพลัง ที่อยากปล่อยออกมาซะเหลือเกิน

ผมมองหน้า พยายามจ้องตา ทะลุผ่านแว่น .. แล้วพูดเสียงเนิบๆ ช้าๆ

“ถอดแว่นออกก่อนมั๊ย…. จะได้ไม่เสียของ” ผมบอก เตือนจากประสบการณ์ เสียดายเของ ออกกำลังกายที ของประดับ เสียหายหลักหมื่น … เขาเชื่อถอดแว่นออก ผมอยากดูตาชัดๆ

” เมื่อกี้ตอนแซงมา ก็เบียด และเร่งเครื่องตีคู่ เกือบจะโดนกัน” ผมบอก วันนี้ เป็นอะไรไม่รู้ พูดจาไม่มีหางเสียงเลย พ่อรู้ พ่อคงด่า เพราะ สอนมาให้เป็นคนพูดเพราะๆ

“พี่คนกรุงเทพฯ หรือเปล่า…” คนขับรถถาม
“ถามทำไม?” ผมสงสัย
“ผมคิดว่าพี่จะไปกรุงเทพฯ ต้องตรงไป” ผมรู้สึกว่า เขาเริ่มตอบเลอะเลือนละ มันเกี่ยวอะไรตรงไหน มาคิดแทนผมได้ไง ว่าจะไปไหน ต้องเข้าเลนไหน .. พี่เขามี ญาติเป็น GPS หรือไง .. ?

“ทำไมชอบคิดแทนผม วะ …ขับรถก็ต้องเว้นระยะห่าง เห็นบอกเป็นคนทำมาหากิน ขับรถทั้งวัน เรื่องแบบนี้ไม่รู้หรือไง” ผมถาม

ทหารสามคน เดินมายังเราสองคน ตอนนี้ไฟเขียวแล้ว รถเริ่มเคลื่อนตัว ….ระฆังยังไม่เคาะ .. ผู้ชมหลายคน ที่อยู่ตอนรถติดอาจเสียดาย ไม่ได้ดูมวย

ผมไม่ได้สนใจทหาร ยังคงอบรม คนขับรถต่อ

“เลนนี้เป็นไหล่ทาง เอาไว้ให้รถเสียจอด ไม่มีใครเขามาวิ่งเลยเห็นมั๊ย ” ผมดุ เพราะ มีเขาคนเดียวจริงๆ คันอื่น จอดในแถวรอไฟกันหมด ไม่มีล้ำ ลงเลนซ้าย

“เมื่อกี้ตอนพี่แซงผมไม่เห็น” คนรถบอก

“ไม่เห็น เพราะไม่ดูซิ มาดูนี่” ผมเรียกมาดูไฟหน้า ใครเคยเจอผม ต้องบอกว่า รถพี่ไฟแสบดาก มาก เพราะ มันเยอะ แต่ ไม่ได้เยอะ แบบแยงตา ผมเน้น ส่งพื้น ตอนขับกลางคืน ที่มืดๆ

“ไฟขนาดนี้ถ้าไม่เห็น แสดงว่าไม่ดูกระจกเลย …” ผมหยุดหายใจเข้าปอด แล้วพูดต่อ “…แล้วเปลี่ยนเลนมาซ้าย ไม่ดูกระจกเลยนี่มันอันตรายขนาดไหน รู้มั๊ย” เริ่มโดนเยอะ ฐานเถียง ถ้าเงียบๆ ผมคงพูดไม่กี่คำ

“ท่าทางเหมือนเมา…ดื่มมาหรือเปล่า” ทหารถาม…

“เปล่าครับ”… คนขับรีบตอบ สีหน้ากระวนกระวาย

“จับตรวจแอลกอฮอล์ หน่อยซิครับ สภาพแบบนี้” ผมบอกทหาร ทหารพยักหน้า…

…. ชักยาว เดี่ยวมาต่อ ….

================
ต่อ…
================
ทหารมองหน้าคนขับสักพัก แล้วถาม ท่าทางเราเมานี่ นี่เขารณรงค์ ห้ามเมาแล้วขับ โดยเฉพาะ ช่วงเทศกาลนะ ดื่มมาหรือเปล่า” ทหารถามอีก

“ผมไม่ได้ดื่ม”.. คนขับบอก ผมก็ดูไม่ออกว่า ตาแกปรือๆ แบบนั้นปกติหรือด้วยฤทธิ์ แอลกอฮอล์

“ถ้าจะตรวจ ต้องตรวจทั้งสองคน” คนขับบอก… ดูมัน เถียงเป็นเด็กเลย .. ประมาณ ว่า ไม่ยอมนะ ตรวจเค้าคนเดียวไม่ได้นะ .. ทำเป็นเด็ก

“ผมขี่รถ ผมไม่ดื่มอยู่แล้ว” ผมบอกสบายใจได้ เรื่องดื่ม แล้วมาคร่อมรถ นี่ เป็นข้อห้ามผมเลย .. แต่สังเกต คนขับ ทีท่าเริ่มเปลี่ยน คงไม่นึกว่าจะมีเจ้าหน้าที่มาเกี่ยว

ผมเล่าให้เจ้าหน้าที่ฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หลักฐาน รถที่แทบมาแตะกันตรงหน้า ช่วยอธิบายเจตนาของเจ้าของรถเป็นอย่างดี ทหารเลยให้การอนุเคราะผม เทียบเท่าคนที่กำลังโดนเอาเปรียบ

“เดี๋ยวตรวจแอลกอฮอล์ ซะหน่อย ไม่มีก็ไม่ต้องกลัว” ทหารบอก

มีเจ้าหน้าที่ตำรวจ เข้ามาอีกหนึ่งคน หลังฟังผมเล่าเร็วๆ พร้อมให้ความเห็นว่า คนขับรถเหมือนพยายามหาเรื่องผม ด้วยการจอดซะจี้แบบนี้ ตำรวจรับฟัง

จากที่ผมคิดว่าจะแก้ปัญหาเอง จัดการหมอนี่ซะเอง กลายเป็นมีคนมาช่วยอีก 4 คน ทหารสาม ตำรวจ หนึ่ง… เราทำดี ย่อมมีคนคุ้มครอง

คนขับรถดูเหมือนต้องการกำลังเสริม พูดขึ้นมา
“ผมก็คนที่นี่แหล่ะ เพื่อนผมก็มี” พูดแล้วหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาทำท่าจะโทร

“คนทำผิดเพื่อนไม่ช่วยหรอก” ผมพูดเบาๆ …

คนรถมองหน้าผม คงอีดอัดที่เห็นแต่ลูกตา เลยบอกว่า “พี่คุยกับผม ถอดหมวกมาคุยก็ได้” ผมไม่รู้ว่า ตอนน้้น พี่เขาคงจะอยากเห็น หรือ อยากต่อยหน้าผมแม่นๆๆ ละมัง …ผมนึกในใจ ใส่ไว้ก็ดี แต่ ..ถอดก็ดีเหมือนกัน …เผื่อเห็นหน้าแล้ว อะไรจะดีขึ้น

ผมถอดหมวก …คนขับมองมากสักพักอุทานว่า นี่มันพี่ป๋องนิสัยดี นี่…

เปล่าครับ อันนี้ มุข ผมคิดไปเองขำๆ เขาไม่ได้อุทานหรอก เขาไม่รู้จักผมด้วยซ้ำ เขาขับ รถ pick up แต่ไม่แน่นะ ถ้าขี่ Big bike ก็ว่าไปอย่างอาจรู้จักผมก็ได้ เขามองไม่พูดว่าอะไร คงเริ่มรู้สึกว่าผมไม่ใช่เด็กแล้ว…

และก็ไม่ใช่คนที่น่าจะมาแกล้งกันบนถนนด้วย ….

“พี่น่ะ ขับรถรอไฟแดง ไม่ควรออกมาไหล่ทางซ้าย เพราะ มันไม่ใช่ทางวิ่ง รถเล็กกว่าเขาจะได้ไปได้ อีกอย่าง ออกมาก็ต้องไปเบียดเข้าข้างหน้า ทำรถติดอยู่ดี และ เป็นการเห็นแก่ตัว…” ผมพูด ดูสีหน้า สังเกตว่าเริ่มฟัง

“…แล้วขับรถต้องรักษาระยะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ จะได้ไม่ไม่เกิดเหตุเวลาเบรคกระทันหัน ….จอดรถ ห้ามมาจอดใกล้แบบนี้เด็ดขาด มุมอับมองไม่เห็นกะพลาด ชนชิ้นส่วนผมแตกหักไป แล้วทำไง …มาพูดขอโทษ …มันคงไม่ง่ายแบบนั้นหรอกระ… รถใครใครก็รัก …เขาคงไม่คุยดีด้วย…” ผมจัดต่อ ทุกคนเงียบ

“ขับรถถ้าไม่อยากมีเรื่อง อย่าหาเรื่อง เพราะ เราไม่รู้หรอกว่าจะเจอกับอะไรบ้าง …” ผมบอก

คนขับ .. เงียบ…

“รู้ไหมว่าตัวเองทำไม่ถูก…” ผมถาม
คนขับรถมองหน้าผม … แล้วพูดขึ้น ” ครับ ผมทำไม่ถูก ”

“ทำไม่ถูก แล้วทำไง” ผมถามต่อ .. ดุจริงๆ ตอนนั้น

“พี่ครับ ผมขอโทษ” คนรถบอก พูดลอยๆ
“ไหว้เป็นมั๊ย” ผมถามต่อ คนบางคนก็แค่ๆ พูดขอโทษให้จบๆ แต่เรื่องไหว้ นี่เป็นตัวบอกความจริงใจในการสำนึก คนเรามี ศักดิ์ศรี ไม่ไหว้กันง่ายๆ ในเรื่องแบบนี้

“ผมขอโทษพี่จริงๆ ครับ” คนขับยกมือไหว้

“เอางี้นะครับ ผมจะออกใบสั่ง ฐานจอดรถกระชั้นชิดให้คนขับ …” ตำรวจพูดขึ้นมา

“ไม่ต้องออกหรอกครับ” ผมบอก

“ทางพี่จะได้สบายใจด้วย” ตำรวจบอก

“ไม่ต้องหรอกคุณตำรวจ พี่เขาคงอยู่กรุงเทพฯนาน มันเครียด และใจร้อน ผมแค่อยากให้เขาสำนึกสิ่งที่ทำ อาจจะไม่มีใครเคยบอก จึงต้องบอกเขา และ ให้เห็นผลร้าย ตอนนี้ผมว่าพี่เขาก็สำนึกแล้วล่ะ ก็น่าจะพอแล้ว…ไม่ต้องรบกวนคุณตำรวจด้วยครับ แค่นี้ก็เหนื่อยกับช่วงวันหยุดแล้ว” ผมบอกพี่ตำรวจ เห็นใจพี่ๆ เขา ต้องมาทำงาน ช่วงเทศกาล แถมเจอเรื่องบ้าๆ แบบนี้ อีก

ผมหันไปมองทางคนขับ จู่ๆ ก็พูดขึ้นมา
“ผมต้องขอโทษพี่ และ ขอบคุณที่ช่วยสอนเตือนสติผมนะครับ” คนขับพูดกับผมแบบนั้น ท่าทีก่อนหน้านี้เปลี่ยนไปหมด

“ไม่เป็นไร ขับรถก็ใจเย็นๆ หน่อย ที่สำคัญ อย่าไปหาเรื่องกับมอเตอร์ไซต์ เจอคราวหน้า ถ้าคนขี่อารมณ์ร้าย อาจไม่ได้ยืนคุยกันแบบนี้….”ผมบอก ก่อนจะยกมือไหว้ ทหาร และ ตำรวจ ที่มาช่วย

ผมขับรถแล่นออกไป คิดว่าเรื่องนี้ อาจได้ช่วยอีกหลายเคส จากพฤติกรรมขับรถแบบนี้ ถ้าพี่เรย์แบน แกสำนึกแล้วเข้าใจ ก็คงไม่มีเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นอีก คนเราไม่มีใครอยากมีเรื่องหรอกครับ แต่ชอบทำอะไรให้เรื่องมันเข้ามาหาทุกที….

ขอบคุณที่ตามอ่านจนจบครับ
พิมพ์ไม่เมื่อย แต่จะหายเหนื่อย ถ้ามา comment กัน

ขอวิจารณ์ ขานรุ่น และ คติเตือนใจ กันด้วยครับ

อันใหม่ออกมาพอดี

#วิ่งไวเช็คให้แน่ใจค่อยเปลี่ยนเลน
#goodbiker
#tipbiker
#casebiker

https://m.facebook.com/groups/857137487640021?view=permalink&id=1070401666313601

สรุปปี 2018 =========


#สุขภาพ

มีป่วยบ้าง สาเหตุหลักคือ ออกกำลังกายแล้วพักผ่อนไม่พอ … อดนอนสามวันร่วงทันที

ปีนี้วินัยเรื่องการออกกำลังแย่มาก
อาหารการกินก็ด้วย ไม่ค่อยวางแผนการกิน
พักผ่อนดีขึ้นนิดนึง

ปีหน้าต้องปรับปรุงใหม่… ต้องทำให้ดี

#อารมณ์

พัฒนาดีขึ้นมาก สุขุม ใจเย็นกว่าเดิมมาก การเป็นกรรมการที่คอนโด สอนเรื่องวิธีการ handle กับคนหลากหลาย

สมาธิ และ สติ จะดีกว่าเมิ่อก่อนเยอะเลย

#งานอดิเรก

หนักไปทางจิตอาสา งานที่คอนโดนี่จะเข้าปีสามละ
เรื่องขี่รถ ขี่ออกทริป ไปสามทริปเอง น้อยมาก คงเริ่มอิ่ม
ปีนี้ได้ความรู้ เรื่องเขียน App บนมือถือมาอีกวิชานึง ก็มาเขียนไว้ใช้เองได้ ถ้าไม่ซับซ้อนมาก
ปีนี้กลับมาสนใจเทคโนโลยีเกมส์ อีกละ เพราะ เปลี่ยนมา Generation ใหม่ แถมมี VR ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนของเกมส์ หรืออาจจะของโลก

#งานหลัก

ปีนี้วางรากฐานงานเอาไว้กินยาวๆ ทั้งตัว Automatic packaging, ระบบ conveyor mobile แต่คิดๆ ดูแล้วงานเดิมคงไม่เหมาะกับ 9 ปีสุดท้าย เลยตัดสินใจเปลี่ยนแนวของงานซะเลย
จากการคาดคะเน ถ้าคาดไม่ผิด อีกไม่เกิน 5 ปี สนุกแน่ๆ ตอนนี้ต้องติดอาวุธให้ตัวเอง เพราะอีกหน่อย ไม่มีอาชีพอะไรจีรัง

#คนรอบตัว

คนที่ยังอยู่ก็ดูแลกันไป คนที่จากไปก็ให้ระลึกถึง ญาติผู้ใหญ่น้อยลงเรื่อยๆ เพื่อนฝูง ก็มีเริ่มป่วย ต้องดูแลตัวเองให้ดี ไม่ใช่แค่เป็นภาระ แต่เราต้องเป็นผู้นำครอบครัว

#ปีหน้าทำอะไร

1. ดูแลเรื่องสุขภาพตัวเอง แข็งแรงกว่านี้ 30%
2. หาความรู้ในงานตัวใหม่ หา กัลยานมิตรที่ดี
3. ทำงานจิตอาสามากขึ้น จัดเวลาให้ได้ สร้างคนดีๆ ให้เยอะขึ้น
4. ลงทุนในธุรกิจที่ชอบ เรียนรู้และฝึก skill กันไป

แค่นี้ก็พอแล้ว….

พี่หมวย =====


มีนักศึกษาแพทย์มาเรียนภาษาไทยกับผมได้เดือนนึงละ …
น้องเริ่มพูดภาษาไทยได้เป็นประโยค ถึงจะสำเนียงแปร่งๆ แต่ก็ขยันพูด

เมื่อวานน้องหยุดไปวันเพราะไปต่างจังหวัด วันนี้เลยมีเรื่องมาเล่าเยอะ

“เมื่อวานนู่ไปจางหวาด มุกดาหาร เก๊า present เรื่อง Avian flu ห้ายนู๋ฟัง…” น้อง Serena เล่าไทยคำ ฝรั่งคำ ให้ผมฟัง

“รู้หรือเปล่าว่า มุกดาหารเป็นจังหวัดใหม่” ผมถาม

“หนูทราบคร้า เก๊า show me the VDO” น้องถามแล้วก็ถามต่อว่า “show ภาษาไทยเรียกอะไร

“แสดง ครับ แต่เคสนี้ ต้องบอกว่าเปิดวิดีโอให้ดู”

“แล้ว คำว่าแสดงใช้ตอนไหนคะ?” ขี้สงสัยจริงๆ เลยต้องอธิบายอีกยาว

หลังเข้าใจ น้องเลยเล่าต่อว่า

“คนที่มุกดาหาร ตั้งชิ่อไทยให้นู๋ด้วย” น้องบอก

ผมเลยถามว่าชื่ออะไร

“พี่หมอย ค่ะ” ผมตาเหลือก

หลังจากนั้นเลยต้องให้หัดออกเสียงใหม่อีก 5 นาที ให้แนกให้ได้ระหว่างสระ อัว กับ สระออ

ออกเสียงผิดแบบนี้ เดี๋ยวเสียชื่ออาจารย์หมด !

Serena Ly this is your story ha ha

เขตห้าม Drone


หลายท่านบ่นๆ ว่าหาที่บินยาก…

ผมว่าไม่ยาก ..หากแต่เราต้องเข้าใจวัตถุประสงค์

เรื่องห้ามหรือไม่ห้าม อยู่ที่”เจ้าบ้าน” ครับ

เจ้าบ้านคือคนที่รู้ว่าที่นั่น sensitive กับ Drone หรือไม่

ประเด็นหลักของ Drone คือคนกลัวเสียความเป็นส่วนตัว เช่นมีภาพตัวเองอยู่ในกล้องเราแบบไม่ตั้งใจให้ถ่าย
เหตุผลมีเยอะ เช่น ยังไม่สวยพออออกสื่อ โป้อยู่ ไปจนถึง อยู่กับกิ๊ก

Drone เป็นเหมือนเครื่องมือจารกรรม ดังนั้นคนมีความลับจะกลัวครับ

ชาว Drone เข้าใจดังนี้ก็เลี่ยงการถ่ายบริเวณสุ่มเสี่ยงเหล่านี้ ซึ่งมีอยู่น้อยมาก ไปหาความงามอันกว้างใหญ่ไพศาลเถิด

คุ้ม ==


เวลาหยิบรูปเก่าๆขึ้นมาดู… ความรู้สึกเก่าๆ มันจะวิ่งเข้ามา…

สี่สิบปีก่อน คนจะมีรูปถ่ายสักใบไม่ใช่ง่ายๆ… ความชอบ ฐานะ สิ่งแวดล้อม ้เป็นปัจจัย

สมัยนี้.. วันไหนคนไม่ได้ถ่ายรูป ดูรูป ดูจะเป็นเรื่องผิดปกติ

ภาพนี้้ป็นภาพหนึ่งที่ผมถ่ายคู่กับพ่อ.. พ่อตอนนั้น น่าจะสักสี่สิบกว่า
คนในภาพ มีสี่คนอยู่บนสวรรค์หมดแล้ว…

ชีวิตคนเราก็เท่านี้ เกิด โต จาก… ชีวิตแต่ละช่วงช่างไว

จงใช้ชีวิตให้คุ้มที่ได้เกิดมา… หาประสบการณ์ให้ตัวเอง ดูแลคนใกล้ตัว และ ทำอะไรให้ส่วนรวม

ทำได้แค่นี้ก็คุ้มละครับ