Posts from the ‘เพื่อน พี่ น้องๆ’ Category

Work every where…


ช่วงนี้ Office โดนปรับเปลี่ยน แนวความคิด Co working space ได้นำมาปรับใช้

เดือนนี้ทั้งเดือน ทำงานได้ทุกที่จริงๆ สัปดาห์หน้าก็จะย้ายกลับไปที่ Office ที่ปรับปรุงใหม่แล้ว

ในรูป เป็นที่ๆ มาใช้พื้นที่กับน้องๆ ในทีม คิดงาน ออกแบบ นวัตกรรมใหม่ๆ ในการผลิต ให้เหมาะกับยุค 4.0

สิ่งที่อยู่ในกระดาษในวันนี้เชื่อว่าจะถูกใช้ไปอีก 50 ปีเป็นอย่างน้อย ..งานวิศวกรรมก็แบบนี้ เมื่อเวลาผ่านไปหลายสิบปี เราจะยืนดูสิ่งที่เราสร้างมากับมือด้วยความภูมิใจ

สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป แต่ คนรู้ใจยังเหมือนเดิม

โกน้อย ====


ทริปนี้ไม่พูดถึงผู้ชายคนนี้คงไม่ได้

ชายหน้าคม ตาม Style คน สตูล คนนี้มาทักผมตั้งแต่วันแรก

โกน้อยอยู่ที่เกาะเต่ามา 19 ปีละ จัดเป็น ปูชนียบุคคล ประจำเกาะเลยก็ว่าได้ ตอนนี้เป็นเจ้าของ Carabao diving resort ที่โกน้อยบริหารงานสองคนกับ ภรรยาคู่ใจ พี่พร คนหลังนี่ที่น่ารักไม่แพ้กัน

มาดำน้ำเที่ยวนี้ พี่น้อยดูแลเป็นอย่างดี Story มากมายของเกาะเต่า ผมรับรู้ผ่านการสนทนา จนวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ผมว่าเราคุยกันได้ทั้งวัน ผมมีเรื่องมากมายที่อยากรู้เกี่ยวกับธุรกิจดำน้ำ และ เกาะเต่าโมเดล เมืองสวรรค์ของไทย ที่เดินไปไหนก็รายล้อมด้วยฝรั่งสาวๆ กับ Bikini ตัวจิ๋ว

พี่น้อยถ่ายทอดเรื่องต่างๆให้ฟังได้ไม่รู้เบื่อ

วันที่สองของการดำน้ำ พี่น้อยบอกจะลงน้ำด้วย จะไปถ่ายภาพให้
ส่วนวันที่สาม ผมงดดำ พี่น้อยก็นั่งคุยเป็นเพิ่อนทั้งวัน…ไม่เหงาเลย

ตอนเย็นผมนึกถึงน้องคนนึง ที่มาอยู่ที่้กาะเต่า พอถามโกน้อย โหพาไปตามหา “หนุ่ม” น้องที่ผมไม่เจอหลายปีจนเจอ ทั้งๆที่ตอนแรกผม ไม่รู้ว่าหนุ่มอยู่ไหน รู้แต่ว่าอยู่เกาะเต่า

โกน้อยพาขี่รถรอบเกาะชมเมือง พาหาหมอ พาไปซื้อยา ซื้อต้มเลือดหมูและปาทั่งโก๋ให้ทุกเช้า

จนวันสุดท้าย พามาส่งถึงท่าเรือ

เป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ผมต้องกลับมาเยือนที่นี่อีกครั้งแน่ๆ…ว่าแต่โกน้อย อยากให้ผมมาอีกหรือเปล่าไม่รู้นะ 555

ถ้าโก มีโอกาสมาอ่าน ก็ต้องขอบคุณตรงนี้อีกครั้งครับ

28379300_10156065229979326_5573315658264870912_n.jpg

เป็ดย่างเมตตา ========


ตอนเด็กๆ ผมไม่ค่อยได้ทานเป็ด ไม่ทราบเป็นเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ร้านเป็ดก็อยู่ปากซอยหน้าบ้าน ชื่อรัานจิ๊บกี่โภชนา

เข้าใจว่าคงแพง พรอเลยไม่ค่อยซื้อ ซื้อแต่ไก่่เพราะ กินข้าวมันไก่แทบทุกวัน

วันก่อนผ่านไปทาน ร้านก็ยังดำเนินกิจการอยู่ เข้าใจว่าเป็น Generation ที่สามละ

ร้านอาหารที่อร่อย ก็ประมาณนีัิ้ ฝีมือจะถ่ายทอดรุ่นต่อรุ่น จุดดีก็คงไว้ และ ต่อยอดเข้าไปให้ทันสมัย

ที่แพร่ ผมมีโอกาสรู้จักน้องอยู่คนนึง ชื่อ ป๊อกเป็ดย่างสะท้านฟ้า ตอนแรกที่อ่านชิ่อผมไม่ได้นึกถึงเป็ดเลยจริงๆ แต่นึกถึง จอมยุทธในบู้ลิ้มที่มีอาวุธเป็นเป็ด ซะมากกว่า

ป๊อกมีร้านอยู่ในเมือง สองปีก่อนผมเคยมาเยือน มาเที่ยวนี้ก็แวะมาเงียบๆ เพราะ นอกจากพี่ต๋อย ภูวนาถ สงวนวรรณ แล้ว ไม่บอกใครเลย… เกรงใจ

ป๊อกเปิดร้านใหม่ ไม่ไกลจากร้าน Biker hair design ที่ผมมาเมื่อคืน ชื่อร้านเป็ดเมตตา ใกล้ชนาดเรียกว่าเดินมาหากันได้

พี่ต๋อยพามา พอเจอหน้า ป๊อกก็เดินเข้ามาทัก บอกว่า รูปสองปีที่แล้ว เพิ่งเดังขึ้นมา กำลังดูอยู่เลย

รัานใหม่ ป๊อก ทำกันกับ พิมพา สุรินทร์ แฟนสาวคนเก่ง รัานใหญ่โต สะอาด และที่สำคัญ เป็ดคงความอร่อยตามสูตรเดิม และเพิ่มเติมความหน้าตาดีเข้าไป

ป๊อกคุยกับผมสักพัก เดินไปหยิบของชิเนหนึ่งมาให้ บอกว่าซื้อไว้เป็นปีละ รู้ว่าพี่ป๋องชอบ เป็นพวงกุญแจ กดปุ่มแล้วมีไฟว่บๆ ออกตา แถมรัองได้

ผมงี้อึ้ง..รู้สึกดีใจ

ช่วงเวลาเศร้าๆ แบบนี้ เจอเรื่องดีๆ ความปิติมันก็มา

ผมหันไปมองที่ตู้หน้าร้าน คิดไปเองหรือเปล่าไม่รู้ ผมว่าเป็ดทุกตัวยิ้มให้ผมนะ …

#2017wintertrip

Highway Kindergaten =================


ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อ “อนุบาลไฮเวย์” ผมรู้สึกถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน ที่แฝงอยู่ในชื่อนี้

จนกระทั่งได้เจอ “พี่ต๋อย” ตอนที่ตอนมาเยือนเมืองน่านกับสายแข็ง ก็ยิ่งมั่นใจว่าคิดไม่ผิด หลังจากนั้น เราก็รู้สึกเหมือนคบหากันมานาน

น่าจะเป็นความมีอัธยาศัยที่ดี และ บุคลิคน่ารักของพี่ต๋อยเอง ยิ่งอายุไล่ๆ กัน ปีวอกเหมือนกันด้วย เลยมีความร่วมสมัย คุยอะไรก็รู้(ทัน)กันไปหมด

ตอนที่ผมขี่รถมาเนือนแพร่ครั้งแรก โชคดีพี่ต๋อยอยู่พอดี เลยได้พี่ต๋อยพาชมเมือง ทานของอร่อย และ รู้จัก เพื่อนๆ ที่ชอบขี่รถเหมือนกันที่นี่

เมืองแพร่ไม่ใหญ่มาก ดูสงบ กลางคืนสองทุ่มเข้าบ้านกันหมดแล้ว แต่ก็มีแหล่งบันเทิงยามดึก และธรรมชาติสวยๆ ให้ดูบ้าง

ผมมาครั้งนี้ ก็ยังไปไม่ทั่ว แต่ได้เจอเพิ่อนที่ตั้งใจมาหา

วันที่มาถึงแพร่ พี่ต๋อยมาบอกผมตอนหลังว่าวันนี้วันเกิด เล่นเอาผมอึ้ง เพราะ พี่ต๋อยไม่เปิดเผยวันเกิดให้ใครรู้ และไม่ยอมบอกผมแต่แรกเพราะเกรงว่าผมจะเกรงใจ ไม่แวะเมืองแพร่ตามแผน

นอกจากเป็นคนถ่อมตัวแล้ว ยังขี้เกรงใจอีก

ครั้งนี้พี่ต๋อย พาซี้ ชื่อพี่อ้วนมาด้วย พี่อ้วน ผมรู้จักจาก #ขี่บิ๊กไบค์แบบนิสัยดี ทั้งพี่ต๋อย และ พี่อ้วนนี่ นิสัยดีรุ่น 1

ผมเจอพี่อ้วนสองครั้งละ พี่อ้วนน่ารัก และ คอเดียวกันกับพี่ต๋อย …คอที่ว่า คือคอทองแดง

ไม่รู้ใครหามใคร แต่ก็มักจะไปด้วยกัน

วันนั้นระหว่างนั่งคุยกับพี่ต๋อย พี่อ้วน ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผมได้รับข่าวร้าย…
ตอนนั้นแทบหมดแรง เพราะ เพิ่งขี่มา 7 ชั่วโมง ดูเส้นทางที่ต้องเดินทางต่อ รู้สึกว่า คงจะวูบระหว่างทางแน่ๆ

นั่งกินไป คุยไป คิดไป คิดอยู่ 1 คืน ก็ได้คำตอบ คืนนั้นจัดการทุกอย่างขนลงตัว ทุกอยางที่อยากทำได้ทำ พักผ่อนเต็มที่ เพื่อ เดินทางในตอนเช้า

ก่อนออกจากแพร่ บอกพี่ต่อยว่าจะมาอีก รักษาสุขภาพไว้ให้ดี…

ไม่นานคงได้เจอกันใหม่ครับ

#2017wintertrip day 3/11

ชีวิตต้องดำเนินต่อไป… ==============


49 ปี 10 เดือนที่ผ่านมาชีวิตผมเจอเรื่องต่างๆ มากมาย

เ รื่ อง ดี ๆ ค นดี ๆ เ ย อ ะ ม า ก

ปัญหา อุปสรรค มีเหมือนทุกคนทั่วไป และทุกครั้งทำให้ผมเรียนรู้
สิ่งที่เรียนรู้ที่ดีที่มาก คือ รู้ที่จะเลือกว่าอะไรคือปัญหา

เมื่อตอนอายุ 40 ผมตั้งคำถามว่า ถ้าตัวเองจะมีอายุแค่ 50 จะอยากทำอะไรบ้าง
ดังนั้น 10 ปีมานี่ ก่อนอายุ 50 ผมไล่ทำอะไรตามฝันหลายๆ อย่าง

สิ่งสำคัญอย่างนึง ที่พยายามทำมาตลอดคือการมีสัมพันธภาพที่ดีกับคนรอบข้าง ผมว่ามันทำให้เรารู้จักคุณค่าของการมีชีวิต

ทุกคนเมิ่อมีสัมพันธภาพ วันหนึ่งก็ต้องมีการสูญเสีย

เมื่อวานผมสูญเสียคนที่รักของผมไปอีกคน แม่เมียด เป็นแม่เลี้ยง ที่เคยดูแลผมตอนผมเด็กๆ ป4.-ม3. เป็นผู้มีพระคุณอันล้นพ้น อีกท่านหนึ่ง

แม่เมียด สอนหลายอย่างผม ในการดำเนินชีวิต ทั้ง Do and Don’t ผมเห็นชีวิตแม่ช่วงบั้นปลาย แล้วต้องกลับมาดูตัวเอง ปรับแผนชีวิตใหม่

ความเศร้าเข้าเกาะกิน ผมนั่งดูภาพเก่าๆ วนไปวนมา หลายๆ อย่างเข้ามากระตุ้นให้มีสติ

แม่ไปสบายแล้ว คนที่อยู่ก็ต้องสู้กันต่อไป ดูแลคนที่อยู่ให้ดี รักษาสุขภาพ ทำความดีเมื่อมีโอกาส และ สร้างโอกาสในการทำสิ่งดีๆ สมาธิ และ สติ เป็นสิ่งสำคัญ
ปัจจุบันจงมีความสุข อย่าเป็นทุกข์ล่วงหน้า หาวิชาใส่ตัว และอย่ามัวทำเรื่องเสียเวลา

ชีวิตต้องดำเนินต่อไป…

Merry X Mas ครับ

#2017wintertrip day 3/11

ร้านอร่อยเจ้าประจำ ===========


ร้านกาลิคเมื่อ 36 ปีก่อนอยู่ปากซอย ตรงสะพาน 99
ตอนปี 2532 (28 ปีก่อน ก็ย้ายมาตรงที่ปัจจุบัน)

พี่ต๋อย กาลิค สะพานเก้าเก้า ประชาชื่นคุณต๋อย สาวสวยหลัง Counter เล่าให้ผมฟัง ส่วนตัวผม เข้าๆ ออกๆ อุดหนุน ร้านนี้ มาเป็นสิบปีแล้ว เพราะ ใกล้ที่ทำงาน และ เด็กเสริฟน่ารัก (ไม่พูดว่าอาหารอร่อยแฮะ)

เรื่องอาหาร ที่นี่เหมือนเสพติดนะ ผม ต้องแวะมาทาน ปลาดุกผัดพริกสด และ อื่นๆ บ่อยๆ เป็นของผัด ของทอด ที่รสชาติคุ้มกับการต้องไปวิ่งลดน้ำหนักครับ

สำหรับคนทานเยอะ ที่นี่เป็นสวรรค์เลย เพราะ คิดค่าข้าวเป็นหัว ไม่ใช่ หัวลีบจ่ายน้อย หัวโตจ่ายเยอะนะครับ แต่ หัวนึงก็จ่ายทีเดียว 20 บาท ทานสิบจาน ก็ 20

ผ่านมาก็แวะมาครับ พี่ป๋อง Recommend

#regentmeal
#regentlocation

พาเฟ่กับ 4DX


​ม่ามี้เริ่มก่งกํง ลืม Samsung S7 ไว้ไหนไท่รู้ เลยโทรหา…

เสียง หนูพาเฟ่ รับสายที่ปลายทาง…
“ป่ะป๊า หนูอยากดู Batman พาหนูไปดูหน่อย ”
ผทชอบ Batman นะ แต่ เรื่องนี้ มัน Lego Batman เอา Lego มาดูทีไร หลับทุกที
เช็ครอบ หลังเรียนหนังสือ 17:00 ได้รอบ 19:30 โรง 4DX
จะรอดมั๊ยว้า… ห่วงๆ ว่าดูได้แป๊บเดียว งอแง ร้องกลับจะทำไง…
ระหว่างทานข้าวเลยต้องทำ agreement กันหน่อย
“พาเฟ่ หนูดูได้แน่นะ” …ผมถาม “ได้ค่ะ”

” เก้าอี้มันโยกนะ หนูจะกลัวเปล่า” …”ไม่กลัวค่ะ”
“แน่ใจนะ…” ผมถามยิ้มๆ กลัวอิทธิฤทธินางจริงๆ
“แน่ใจค่ะ”
เราเลยไปดู Lego Batman the movie กัน
ตั๋ว 3 ใบ ให้ไปพันทอนมาสิบบาท!
หนังอะไรไม่รู้ ปล่อยมุขทุก shot เลย ผมว่า story ดีด้วยนะ …ว่าด้วยความสัมพันธ์ ของ Batman กับ Joker
พาเฟ่สนุกมากไม่มีร้อง ผิดคาด

ที่ผิดคาดอีกอย่างคือ ขนาดเก้าอี้มันโยกแบบนี้ผมยังหลับ!
ถือว่าเป็น 4DX เรื่องแรก กับ พาเฟ่ และ หม่ามี้


#moviemaniathailand

#คนไทยนอนดูหนังทุกวัน

2016 winter trip day 4


วันนี้ตื่นมาที่ปีนังครับ…
ความกังวลเรื่องรถลดลง เพราะ เข้าใจปัญหาและวิธีป้องกันละ…

จากที่ช่างเตีย ยุให้เอา Batterry ลูกติดรถ ใส่ลุยมาเลย ผลพิสูจน์ว่า ถ้าเติมไฟเต็ม วันนึงวิ่งได้ไม่ต้อง Jump…

เป็นแบบนี้ผมก็ไม่กลัวละ ถึงแม้จะ Charge น้อย แต่ถ้า 3,000 rpm จ่ายได้ 13 V ผมก็ไปได้ละ…

เมื่อวานตอนมาเดินจำได้ว่ามี ปั๊มเชลล์ใกล้ๆ เลยแวะมาเติม

เติมน้ำมันที่มาเลย์ เติมเองครับ แจ้งเขาก่อน และ ปกติต้องบอกว่าเติมเท่าไหร่ จ่ายเงินแล้วมาเติม บางที่มีปัญหาไม่ให้เติมแบบเต็มถัง แต่ส่วนใหญ่จะให้… ผมอยู่ไทย ปั๊มไหนเด็กช้าก็เติมเองครับ

หลังจากเติมน้ำมันแล้วก็วิ่งไปดูบูลแมนชั่น มาถึงแมนชั่นป้ายบอกจะเปิดเอาตอนสายๆ เลยได้แต่ถ่ายภาพข้างนอกแล้วไปต่อ

จากนั้นก็ขี่ยาวไปที่ Batu cave…
Cave แปลว่าถ้ำ ใช่ตรับ มาดูถ้ำ

ที่ Batu cave ท่านที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ อยู่ด้านหน้าถ้ำ เวลาจะเข้าไปดูก็ต้องเดินขึ้นไปสูงปรี๊ดเลย บอกตรงๆว่านึกถึงวันวัดถ้ำเสือบ้านเรา ต่างตรงไม่มี cable car ทางสูง กว่าจะเดินถึงข้างบน ถ้าไม่ฟิตผมว่าเหนื่อย

ผมมาถุงฝนพรำนิดหน่อย เอาถุงตลุมกล่องติดถัง กันน้ำเข้า แล้วก็ไปเดินดูถ้ำ

ข้างบนก็สวยงามคุ้มค่าที่จะเดินขึ้นมา เพราะ มีลานลึกเข้าไปอีก จัดเป็นถ้ำที่ใหญ่มากๆ ผมเดินดูสักพักแล้วก็มานั่งดื่มน้ำ ให้หายร้อน

จาก Batu ก็มุ่งหน้ามาที่ Putrajaya เมืองนี้เป็นเมืองใหม่ มีมหาวิทยาลัย Multimedia ด้วย ผมว่าตรงนั้นจะเป็นเมืองตัวอย่างยุคดิจิตอล และจะมีมัสยิดใหญ่ อยู่ที่นี่

จอดถ่ายภาพ ตรงสะพาน และวนดูมัสยิด ฝนทำท่าจะตก เลยรีบตีรถเข้ามาเช็คอินที่ไชน่าทาวน์ …

งานนี้ไม่รอดครับ ขณะเข้าตัวเมือง ฝนกระหน่ำลงมา ผมวิ่งรอดอุโมงค์ เห็น ชาวสองล้อใส่เสื้อกันฝนกัน ผมประเมินดูแล้ว ไม่เปลี่ยนดีกว่า…จะถึงแล้ว

โรงแรม ชื่อ 99 สังเกตุโรงแรมที่มาเลย์ หลายที่เป็นตีวเลขครับ ผมวิ่งมาเกือบถึงกัวลาลัมเปอร์นิดเดียวฝนกระหน่ำลงมาเปียกไปทั้งตัว

นัดแอนดี้ไว้ตอนประมาณ 6 โมง แอนดี้มารับ ไปทานบักกุดเต๋ ร้านที่อันที่คุยว่าอร่อยเป็นอันดับ 2 ของโลก ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะไม่ ชอบรับประทานบักกุดเต๋นะแต่ครั้งนี้ต้องบอกว่า บักกุดเต๋ที่นี่อร่อยมาก สมดังคำร่ำลือ
ผมถาม Andy ว่าเราร้านอันดับหนึ่งอยู่ที่ไหน Andy บอก”ไม่รู้” เขาบอกว่าการ

เป็นที่หนึ่งนั้นมันกดดัน ยอมเป็นที่ 2 ดีกว่า

…อันนี้เป็นปรัชญาของ Andy เรานั่งคุยกันมากมายเพราะเราไม่ได้เจอกันมา 4 ปีแล้วครั้งล่าสุดที่เจอก็คือตอนที่ขี่รถไปหลวงพระบางด้วยกันแล้วหลังจากนั้น Andy ก็หายไปเลย
..หายครับ หายไปจริงๆเพราะว่าพยายามจะติดต่อแล้วก็ไม่สามารถติดต่อได้ Andy บอกว่าตัวเองมีเรื่องเข้ามาในชีวิตมากมาย อีกทั้งธุรกิจใหม่ที่เข้ามาทำ เลยต้องจากหายจากวงการ รถเวอร์ซิสของตัวเองก็ไม่ได้วิ่งมาเป็นปีแล้ว

… แต่ก็รับปากและสัญญาว่าจะขี่รถมาหาที่เมืองไทยอีก ผมว่า Andy รับปากแล้วก็คงต้องทำแหล่ะ สักวัน คงมายืนอยู่หน้าบ้าน แล้วบอกว่า “…Hello พี่ป๋อง ผมมาแล้ว”

แอนดี้มีคำพูดอยู่คำหนึ่งที่บอกว่าผมเคยสอนเอาไว้เมื่อ 4 ปีที่แล้วเวลาที่เจอใครทำอะไร แบบแปลกๆเช่นขี่รถ จาก Kuala lumper มาหาที่นนทบุรี… เพราะตอยนั้น มีน้องคนหนึ่งขี่รถกลับกรุงเทพจากสระบุรีไปสิงคโปร์ซื้อของเสร็จแล้วตีรถกลับไปแล้วตียาวไปหลวงพระบาง (เจ้านะ Red monkey)

ตอนนั้น Andy บอกว่า เจ้านะ Crezy ผมเลยบอกว่า “เอ็งไปว่าเขา Crezy เพราะเอ็งทำไม่ได้เหมือนเขา วันไหนเราทำได้ ก็คงไม่ว่สเขา Crezy หรอก…”

Andy บอกว่าคำพูดนี้เป็นคำสอนของผมที่เขาจำเอามาใช้จนถึงทุกวันนี้…

หลังทานอาหารกัน Andy พาผมไปชม เมืองกัวลาลัมเปอร์และพูดถึงเรื่องต่างๆ Andy ชอบเมืองไทยมากจนผมแปลกใจเพราะผมก็เห็นว่าเมืองมาเลย์ดีกว่าเมืองไทยในหลายหลายอย่าง ในขณะเดียวกัน Andy กลับมองเห็นเมืองไทยดีกว่ามาเลย์ทุกทุกอย่าง

…ต่างคนต่างความคิด … ผมว่า เราคงมองเห็นแจ่จุดดีของกันและกัน…

Andy พาผมไปดู KLCC ตึก twin tower คืนนี้สวยงามมากท้องฟ้าก็สวย ตึกก็สวย

หลังจากนั้น Andy ก็พาผมมาที่โรงแรม ให้ผมขี่รถตามไปที่บ้านระยะทางเกือบ 40 กิโลเมตร ตอนนี้ของจริงละ ฝนตกตลอดทาง เล่นเอาผมเปียกอีกรอบตกลงวันนี้เปียกไป 2 รอบแล้ว ไม่เป็นไร ฝาก Andy ซักเสื้อซะเลย

ถึงบ้านแล้วเราก็นั่งคุยกันต่อ..

คุยอยู่จนดึก กะให้ตัวแห้งค่อยกลับมัง จนผมต้องเตือนแล้วพรุ่งนี้ต้องออกตีสามเลยเลิกคุย

Andy ถามผมว่าจะไปสนามบืนยังไง ผมบอกเดี๋ยวเรียกแท็กซี่ไปส่ง เพราะตั้งใจจะบินไปที่ยะโฮบารู แล้วต่อรถเข้า Singapore Andy บอกไม่ต้องเรียกแท็กซี่แล้วตอนตี 3 ให้ผมรอที่ล็อบบี้ จะมีคนมารับ

ผมเชื่อ Andy รับปากแล้วรีบกลับบ้านจะไปแพ็คของให้เรียบร้อยเตรียมตัวที่จะเดินทางวันต่อไป..

สนใจอ่านตอนอิ่น กด #2016wintertrip

สายแข็ง ======


ประชุมประจำเดือน ตุลาคม คืนนี้ ตั้งแต่ 19:00- 23:50 นาที ..เกือบๆ 5 ชั่วโมง!

ขอบคุณ กรรมการ และ ทีมงานทุกท่านที่ จิตอาสา มาช่วยกันทำงานเพื่อสร้างสังคมที่ดีกันที่นี่… Regent Home 25

ประชุมสนุกสนาน ฮาเฮ และ อิ่มท้อง ^^

ยอดเยี่ยมมากครับ

เจอกันโดยบังเอิญ น้องจุ๋ม


ดีใจที่ได้เจอนะจุ๋ม ถึงจะโดยบังเอิญก็เถอะ
คราวหน้าหนีบ wine ตามด้วยนะครับ

12743907_10153878490859326_2553154540142134783_n