Posts from the ‘สุขภาพและความสุขสมบูรณ์’ Category

กลอนวิ่งสุโขทัย


คนดีๆไปที่ไหนใครก็รัก
คนรู้จักเฝ้าดูแลอยู่เสมอ
เช่นวันนี้พี่ได้พานพบเธอ
สุขจริงเออวิ่งสำเร็จเข้าเส้นชัย

จะว่าไปวันนี้พี่ไม่พร้อม
แต่ต้องยอมเพิ่อพิชิตข้อสงสัย
น้องชวนมารีบตอบรับกลับทันใด
ว่าถึงไกลสุโขทัยพี่ก็มา

สองเดือนแล้วที่ต้องสู้กับโลหิต
ใจก็คิดว่าเราแก่แล้วหนา
เมื่อชีวิตจะคิดไม่พึ่งยา
ก็ต้องมาสร้างร่างให้พึ่งตน

21 โลจะว่าไปไม่ได้เยอะ
ฝนมาเปรอะนิดนึงตามถนน
คุมเลือดให้เลี้ยงสมอง และตัวคน
กล้ามเนื้อทนไม่ไหวเป็นตระคริว

เข้าเส้นชัย หาของหม่ำเพื่อคลายหิว
ได้ feel ว่าเหมือนได้ขึ้นสวรรค์
หม่ำขิ้นแรกกระเพาะย่อยแทบทันควัน
หลังจากนั้นไม่รู้ตัวสมประดี

Advertisements

แพง ===


ค่าแรงแต่ละวิชาชีพ ไม่เท่ากัน
วันก่อนเครื่องซักผ้าเสีย โทรเรียกช่างมา service ที่บ้านที่น

ครปฐม คิดค่าแรง 700 บาท ตอนเสนอราคา ผมคิดอยู่พัก รู้สึกแพง ทำเองดีมั๊ย แต่พอคิดแล้ว จ้างเหอะ…

วานซืนน้ำมูกไหล เสียงแหบ ไปหาหมอ ที่นนทเวชหมอถาม สองประโยค..
“เป็นมากี่วันแล้ว”
“น้ำมูกสีอะไร”

คิดค่าหมอไป 500 บาท

เล่าเรื่องนี้ให้พี่เล้ง วิศวกรรุ่นพี่ฟัง ..พี่เล้งกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า นี่ยังถูก

“ผมไปหาหมอแมะ หมอจับชีพจร ไม่พูดสักคำ จ่ายยา คิดตังส์เรียบร้อย…”

อืม… ค่าแรงไม่เท่ากันจริงๆ

ดี… จริง…


ข้อคิด…คุณกัมพล ตันสัจจา หรือคุณโต้ง เจ้าของสวนนงนุชพัทยา

1) ทุกอย่างบนโลกใบนี้เป็นเพียงสิ่งชั่วคราว ถ้ามันดี ให้มีความสุขกับมัน เพราะมันจะอยู่กับเราไม่นาน ถ้ามันไม่ดีอย่ากังวล เพราะมันจะอยู่กับเราไม่นานอีกเหมือนกัน

2) ทางเดียวบนโลกใบนี้ ที่จะทำให้ความสุขนั้นมีมากขึ้นนั่นก็คือให้แบ่งปันความสุขนั้น (แบ่งให้คนอื่น ยิ่งให้มาก ยิ่งสุขมาก)

3) คนที่ “น่าอิจฉาที่สุด” คือ คนที่ไม่อิจฉาใครเลย ดูเหมือนมันเป็น “ความสุข” ง่ายๆ แต่ คนส่วนใหญ่ ไม่ค่อยทำกัน

4) “ทุกวินาทีที่หายใจอยู่คือโอกาสของชีวิต” อย่ากลัวการเริ่มต้นใหม่และอย่าแคร์สายตาใคร ตราบใดที่เรายังหายใจด้วยจมูกของเราเอง

5) ไม่ยุ่งกับชีวิตคนอื่น…ไม่ขัดความสุขคนอื่น…ไม่คิดแทนคนอื่น…ไม่อิจฉาคนอื่น…ไม่ดูถูกคนอื่น คำสอน 5 ข้อ ที่ทำให้ชีวิตมีความสุข

6) จงอย่าอิจฉาคนอื่น แต่จงใช้ชีวิตให้คนอื่นอิจฉา

7) ไม่ว่าจะมีสิ่งไหนหายไปจากชีวิตเรา…แต่ “เวลา” ก็ยังคง “เดินต่อ” และเวลาก็สอนให้เราได้รู้ว่า ระหว่างที่เรามีเวลาอยู่นั้น เราควรจะดูแลและรักษาอย่างไร…เพื่อว่าวันหนึ่ง “เราจะไม่เสียใจ” กับสิ่งที่ได้ทำดีที่สุดแล้ว

8) ความสุขแม้จะอยู่กับเราไม่นาน แต่ความทรงจำที่ดีจะอยู่กับเราตลอดไป

9) บางครั้ง…เราไม่ต้องคิดว่า สิ่งที่เราทำ เราจะได้อะไร แต่เมื่อทำแล้ว มันสุขใจ มันก็คือ “กำไร” ของชีวิต

10) จุดที่ตกต่ำที่สุด เป็นได้ทั้งจุดจบและจุดเริ่มต้นใหม่ อยู่ที่เราจะให้มันเป็นอะไร

วัดป่าคำชะโนด


กบ Mean Min โทรมาเมื่อคืน ถามว่าขึ้นรถหรือยัง?
ผมบอกว่าขึ้นแล้ว ไปถึงโพนพิสัย หกโมงเช้า

กบถามว่ามากี่คน ผมบอกคนเดียว กบบอกดี พรุ่งนี้จะชวนไปคำชะโนด…

คำชะโนด ดินแดนของพญานาค ป่าศักดิ์สิทธิ์ ลี้ลับ อาถรรพ์ เกาะลอยน้ำ กับเรื่องราวความเชื่อที่ว่าเกาะคำชะโนดไม่เคยจมน้ำ เพราะมีพญานาคคอยปกปักรักษา รวมถึงผู้คนทีีมาพร้อมความหวัง ได้เลขรวยเป็นล้านจากที่นี่

ไม่รวมตำนาน ผีจ้างหนัง ที่มีคนจ้างหนังไปฉาย คนมาคึกคัก เช้ามากลายเป็นป่าร้าง

ผมโตจากอีสาน ตำนานคนเก่าๆ เล่าต่อๆกันมา หลายสิ่งเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ อย่างบั้งไฟพญานาค ที่นั่งดูตั้งแต่เด็ก

วันนี้ได้มาสักการะ สถานที่อีกแห่ง ที่เป็นตำนาน ถือว่าโชคดี เพราะ ได้ยินมาตลอดชีวิต แต่ไม่เคยได้มาเยือน

เป็นทริปทำบุญที่สุขใจจริงๆ
ขอบใจน้องกบที่ชวนมา น้องตุ๋ย+แฟน+ พี่ขุน ที่ขับรถพาเที่ยวครับ ^^

Back to work


หยุดไปสี่วัน
เป็นสี่วันที่กะว่าจะไม่ทำอะไร ..แต่ก็ทำ To do list ไว้นิดหน่อย

เพราะตั้งใจจะ Reset ร่างกาย จะตอบแทนร่างนี้ที่ให้ใช้มา 50 ปี ด้วยการดูแลให้ดี

ตื่นเช้า(เช้ามาก ตีสาม) หลับๆ ตื่นๆ จนเช้า อากาศวันนี้ร้อนอบอ้าวมาก ผมเหงิ่อออกตั้งแต่เดินมายังไม่ถึงรถ

เช้ามาทานน้ำไปแล้วเกิอบลิตร นึกดีใจที่ติดเครื่องกรองน้ำไว้หลายเดือนก่อน ทำให้ไม่ต้องหิ้วน้ำไปมา บ้านโน้นบ้านนี้

กรุงเทพฯวันนี้ ถนนรถยังโล่งๆ ยังนึกเสียวๆ ว่าจะมาทำงานผิดวัน

ใครกลับมาทำงานแล้วบ้างก็โหวกเหวกหน่อย ที่เที่ยวอยู่ ก็ เอารูปมาอวดให้อิจฉาได้นะครับ

#pingponglife

ข้อดีของการเก็บภาพใน Facebook


ปั่นไปปั่นมา แปดปีละ
อ้วนหนักกว่าเดิม ….

ข้อดีอันนึงการเก็บภาพใน Facebook คือได้เปรียบเทียบ ตัวเราเองเมิ่อเวลาผ่านไป เพราะ facebook จะเตือนเราด้วยการแสดงภาพเก่าให้เราทุกวัน

ปิด Scala


Pop culture ปี 80
=============
ความนิยมในการดูหนังของผมมีมาประมาณปี 1970
สมัยก่อน ถ้าดูหนัง ก็มาสยาม ราชเทวี และ ถ. เพชรบุรี
ถ.เพชรบุรี โรงหนังเยอะ ฮอลีวู๊ด เมโทร พาราเมาท์
ราชเทวี มี โคลีเซี่ยม เพรสซิเดนท์ แมคแคนน่า
สยามก็ สยาม ลิโด้ สกาลา

สยาม ไฟไหม้ไป ส่วน สกาลา ก็จะปิดสิ้นเดือนพฤษภานี้แล้ว

ผมจำได้ว่า สกาลา นี่ ผมมาดูหนังใหญ่ๆ
Star Wars V The Empire Strike back ปี 1980
The Last Emperror ปี 1987
Titanic ปี 1997

และวันนี้ Rampage ปี 2018 ทิ้งช่วงอย่างนาน

วันนี้ผมเดินผ่านช่องทางเดินด้านล่าง สถาพไร้ร้าน พร้อมกลิ่นเก่าๆ ลอยมา

เดินขึ้นบันได มองเห็นป้ายโฆษณาสวนนงนุช อยู่หน้าโรง บันไดใหญ่ แบ่งทางลงซ้ายขวา จำได้ว่าถ้าหนังใหญ่เข้า ต้องจัดทางเข้าทางออกกันเลย สมัยก่อนหนังโปรแกรมดังๆ แถวยาวออกไปนอกถนนโน่น

วันนี้ระบบจองตั๋วยังคงเหมือนเดิม ไม่มี online ใช้กระดาษพิมพ์ กาช่องที่นั่ง แบ่งราคาเป็นสามราคา

120 140 และ 170
เทียบสมัยก่อน ตอนพ่อพามา
สองแถวหน้า 10 บาท ถัดไป เท่าไหร่ไม่รู้ ไม่เคยนั่ง

พ่อชอบพามาดูหนังเสาร์อาทิตย์ ตีตั๋วสองใบ เย็นสบายสองชั่วโมง

ที่สกาลา ยังมี”คนสูทเหลือง” เก็บตั๋ว และเดินตั๋ว

การเดินตั๋ว คือการดูที่นั่งแล้วส่องไฟให้เราไปนั่ง เป็นบริการส่งถึงที่และป้องกันคนนั่งผิดที่ โรงอื่นสมัยนี้ไม่มีแล้ว

ที่นี่ผมว่าเขาตั้งใจอนุรักษ์ไว้นะครับ คนทำงานก็คนเดิมๆ แม้แต่คนขายของ บางคนอยู่นี่ตั้งแต่เปิดโรง ปี 2512

ตอนนั้นผมขวบเดียว..แฮะๆ

ผมคุยกับคนขายขนมหน้าโรง ของก็ไม่ได้ขายแพงแบบโรงใหม่ๆ ซื้อน้ำสองกระป๋อง ปลาหมึก Pop corn จ่ายไม่ถึงร้อย พี่เขาบอกว่ามาขายตั้งแต่สาวๆ ตอนนี้อยู่ที่นี่มา 49 ปีละ

พี่เขาบอกว่าเรื่องตื่นเต้นสุดที่โรงหนังคือ ตอนที่ฉาย The Exocist คนกลัวมาก ดู้สร็จ ออกมาอ๊วกหน้าโรงกันหลายคน

หนังน่ากลัวจริงครับ เอามาดูตอนนี้ยังน่ากลัวอยู่เลบ

#moviemaniathailand
#คนไทยนอนดูหนังทุกวัน