Posts from the ‘ประเทศลาว’ Category

แม่ๆ ผมจะขี่รถไปลาว ตอนที่สี่ Redmonkey


ตอนที่สี่ The Redmonkey

บุคคลที่พี่ เล็กบอกว่า จะมาจากสิงค์โปร์ เป็นเด็กหนุ่ม อายุุ 28 ปี ชื่อ เจ้าณะ ฉายา Redmonkey

ฉายานี้ ณะได้มาจากสมัยตอนเด็กๆ ที่ค่อนข้างจะซนอยู่ไม่ใช่น้อย จนลิงแทบจะเรียกว่า “พี่” ทำให้ สมัยที่มาเกมส์ online เลยตั้งชื่อตัวละครที่ตัวเองเล่นเป็น ลิง…

ลิงเฉยๆ ก็ จะดูโล้นไป เลยเรียกว่าเป็น ลิงแดง หรือ Redmonkey ซะเลย

Redmonkey ก็เลย โดยใช้เป็นชื่อเรียกตั้งแต่ตอนนั้น…

ณะ เป็นคนที่มีเป้าหมายของการขี่รถที่ไม่เหมือนใคร ดังนั้น Trip นี้ จากเส้นทาง กรุงเทพ- หลวงพระบาง เจ้า ณะ เลยจับเปลี่ยนเป็น กรุงเทพฯ มาเลย์ -หลวงพระบางแทน

กลุ่มเราที่มีคนไทยสาม มาเลย์หนึ่ง เลย จะกลายเป็น ไทยสอง มาเลย์หนึ่ง แล้วก็ ลูกครึ่งอีกหนึ่ง … หนึ่งที่ต้องเริ่มวิ่งมาจากมาเลย์เหมือนกัน

ไหนๆ ไปแล้วไม่ให้เสียเที่ยว ณะ เลย วิ่งด้วยรถเปล่า พร้อมกระเป๋าหนึ่งใบ แต่ กลับมา พร้อมกับ ปี๊บข้าง ครบเซ็ต

ไม่ให้เสียเที่ยวน่ะครับพี่ ณะ บอกสั้นๆ …

ในที่สุด แก๊งค์ เราก็ได้ครบสี่คัน ตามประสงค์ ของพี่เล็ก ที่ไม่อยากให้ เกินสี่ เพราะ ไม่อยากต้องจ้างไกด์ แล้ว ก็ไม่อยากให้ น้อยกว่า สี่ เพราะจะได้ หารค่าใช้จ่ายกันน้อยๆ .. …ก็คือ อยากได้สี่นั่นแหล่ะ

ณะ เริ่มจากกรุงเทพฯ ไป มาเลย์ ออกเดินทางคันแรก …

Andy ออกเดินทาง จาก มาเลย์ มาพบกับผม …เราจะท่องเที่ยวเมืองไทย ไปด้วยกัน …ก่อนจะ ไปรอรวมกลุ่มที่เวียงจันทน์

พี่เล็ก … ยังวิ่ง เคลียร์งาน สิ้นปี ก่อนที่จะออกเป็นคนสุดท้าย…

การเดินทาง ทริปต่างประเทศ ของมือสมัครเล่น อย่างพวกเรา กำลัง จะเริ่มขึ้น …

การเดินทาง ทริปต่างประเทศ ของมือสมัครเล่น อย่างพวกเรา กำลัง จะเริ่มขึ้น …

แม่ๆ ผมจะขี่รถไปลาว ตอนที่ สาม เขามาไกล


ทริปนี้ไปกันเยอะไม่ได้ครับ ..

ด้วยเหตุผลสองเรื่องคือ …

  1. ดูแลกันไม่ไหว คนเยอะๆ เพราะ แค่ดูแลตัวเอง ก็ คงต้องเตรียมตัวเยอะแล้ว คนเยอะ เรื่องก็จะมากตาม
  2. กฏหมายที่ลาว และ หลายๆ ที่ เวลามาเป็นกลุ่มใหญ่ ก็ต้องมี ไกด์ ช่วยแนะนำครับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็ตามมาด้วยเรื่องค่าใช้จ่าย …อีกอย่าง ไปแบบ Big bike นี่ก็ไม่รู้ว่า ไกด์ เค้าจะ “ขี่” มากับเราด้วยหรือเปล่า …เรื่องของเรื่อง กลัว จะขี่ไม่่เก่งเท่า ไกด์ครับ

เรื่องความชำนาญนี่ ประมาทกันไม่ได้ เพราะตอนผมอยู่ที่ เขมร ถนนหนทางระหว่างเมือง จะไม่ค่อยดี เพื่อนๆ คนไทย ขับรถไปหลุดโค้ง คว่ำกันหลายคน…

แต่เชื่อมั๊ยครับ พี่ๆ โชเฟอร์ Taxi ท้องถิ่นนี่ วิ่งเส้นทางประจำ ผู้โดยสารเต็มรถ วิ่งกัน พริ้ว…มากๆ

ดังนั้น ทีมเรา ทีมีอยู่สามลำ เลยต้อง หาเพื่อน อีกลำ มาร่วมกลุ่ม….

ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เป็นคนมาเลย์ ชื่อ Andy ..รู้จักกันผ่านทาง Social network นี่แหล่ะ .. วันดีคืนดี พี่ Andy ก็ ทำ Surprise ด้วยการขี่รถจากกัวลาลัมเปอร์ มาหาผมที่กรุงเทพฯ….

Andy พูดถึงเหตผลที่มาสั้นๆ ว่า …”I miss you” แค่นี้ผมก็ขนลุกเกรียวซะแล้ว..

หลังทริปนั้น ผมรับปากว่าถ้ามีขี่รถเที่ยวกัน จะชวน… ดังนั้นงานนี้เหมาะมากที่จะชวน ..

หลังจาก line ไปบอก แค่สองวัน Andy ก็ ตอบกลับมาว่า …

“OK bro … i will join you the trip” (ตกลงครับ พี่ ผมจะไปทริปนี้กับพี่ครับ…)

 

ผม กับ Andy

อ่า…สมาชิกท่านนี้ขี่มาไกลมาก ..ด้วยความตื่นเต้น ผมรีบบอกสมาชิกร่วมทีม เพื่อให้รับรู้การมาของสมาชิกใหม่

หลังผมบอกพี่เล็ก ว่า Andy จะมาจาก กัวลาลัมเปอร์ … พี่เล็ก รีบสวนมาทันที

“…มีคนไกลกว่าแล้วล่ะ …เจ้านี้ มาจากสิงค์โปร์….”

แม่ๆ ผมจะขี่รถไปลาว…ตอนสอง.. จัดการกับที่พัก


เวลาจวนเข้ามาเรื่อยๆ … สมาชิก เริ่มเป็นกังวลกับที่นอน

“เอาเต็นท์ ไปเผื่อไว้…” พี่เล็กบอก… แต่ ดูแล้วงานนี้ สัมภาระเยอะ ต้อง save ที่ไว้ให้มากที่สุด ดังนั้น หาที่พักที่ sure ไว้ดีกว่า

 

พี่หมอแม๊ค ในฐานะมีประสบการณ์ การเดินทางไปลาวเมื่อเดือน พย ได้เข้ามาให้คำแนะนำ

“ช่วงนั้น เป็นช่วงคนเที่ยวเยอะ ..จองไว้ก่อนดีกว่าจะได้ ไม่ต้องเสียเวลาหาที่พัก เอาเวลาไปเที่ยว ดีกว่าเยอะ…”

เหตุผลสั้นๆ จากผู้มีประสบการณ์ ทำให้ เราสรุปเลือกที่พักไว้สองที่ ..คือ ที่วังเวียงที่หนึ่ง แล้ว ก็ ที่ หลวงพระบางที่หนึ่ง .. โดย ที่หลวงพระบาง กะว่าจะนอนสักสองคืน

ระบบการจองโรงแรมผ่าน Agoda ทำให้ การจองโรงแรมข้ามประเทศเป็นเรื่องง่ายดาย…

“ผมเป็นห่วงเจ้านะ …” นะ เป็นน้องสมาชิกอายุน้อยที่สุด หนึ่งในสามคันของเรา …

“ห่วงว่าน้องเค้าจะรับค่าใช้จ่ายไม่ไหว” … พี่เล็กบอก …

“งั้นหาคนมาร่วมทีมอีกคนซิ” ผมบอก .. พี่เล็ก อยากชวนคนมาเยอะ แต่กฏหมายที่ลาว ถ้า เกินสี่คัน ต้องมี Guide ของ ที่นี่ ไปด้วย …นั่นหมายถึง ค่าใช้จ่าย และความเป็นส่วนตัวจะเสียไป

เดี๋ยวผม ลองชวนเพื่อนอีกคน ..เค้าบอกว่า ผมออกทริปเมื่อไหร่ ให้ชวน …แต่ ไม่แน่ใจ นะว่าจะมาได้หรือเปล่า เพราะเค้าต้องขี่มาไกลมาก….

“ไกลขนาดไหนล่ะ…” พี่เล็กถาม จะไปถึงลาว วิ่งนิดๆ หน่อยๆ ไม่ควรจะบ่น…

 

“….กัวลาลัมเปอร์….” ผมพูดเบาๆ

 

 

แม่ๆ… ผมจะขี่รถ ไปลาว…ตอนหนึ่ง ..เส้นทางแห่งความฝัน


ไม่รู้ว่าปีนี้ มันคึก หรือ ว่าไร .. ถึง ขี่รถเที่ยวได้ ทั้งปี ..

ลองนับๆ ดู ปีนี้ เป็นปี ที่ไปโน่น ไปนี่ มากที่สุดในชีวิตแล้วมัง….อาจจะดูไม่ได้เยอะมาก แต่ ก็ เยอะ สำหรับ ผมแหล่ะ

โปรแกรมสุดท้าย ปลายปี …ส่งท้าย ด้วยการไป count down กันที่ ประเทศลาวกันเลย….

จุดหมายปลายทาง…หลวงพระบางครับ …

 

 

ย้อนหลัง ไปสักประมาณสองเดือน .. พี่เล็ก เพื่อนในกลุ่ม ที่ขี่รถด้วยกัน ชักชวน ขี่รถไปลาว …

ด้วยขื่อเสียงของพี่เล็ก ในการขี่ รถออกทริป ไปที่โน่น ที่นี่ ทั้งทางดำ และ ทางดิน ทำให้ผมตอบตกลงไปร่วมกลุ่มกับ พี่เล็กในทริปนี้….

กะว่า ไปกันหลายคน ก็ สบาย…ไม่ต้องเตรียมตัวกันมากครับ อาศัยเกาะๆ เค้าเอา …

 

พี่เล็ก Autosung

 

หนึ่งเดือน ผ่านไป เหลือ อีก ประมาณ สองเดือน เราเริ่มเตรียมงาน และ พูดคุยกันถึงทริปนี้กัน…

“เราไปไหนกันบ้างพี่เล็ก” … ผมถาม โดยการ กดผ่าน Line ในกลุ่มที่เราตั้งขึ้น มาโดยเฉพาะ สำหรับทริปนี้ว่า “จะไปลาว”

“ก็…ไปเวียงจันทร์..วังเวียง …แล้วก็ หลวงพระบาง โน่นเลย” พี่เล็กบอก ..คล่องแคล่ว บ่งบอกถึงการทำการบ้านมาดี

“ทางดี มั๊ย…อืม…” ผมถาม เป็นห่วงเหมือนกัน กลัว พี่เล็ก จะพาไป “เอ็นดู (โร)” ซะ

“ทางดี …พี่ป๋อง… ” ไม่ต้องห่วง … พี่เล็ก บอก

 

ทางดีของพี่เล็ก เป็นไง ไม่รู้ …ไหนๆ จะต้องไปลาวแล้ว ..ทำการบ้าน ซะหน่อยก่อนดีกว่า ว่า ถนน หนทางในลาวเป็นอย่างไร

 

การคมนาคมทางถนน

ถนนในลาว
ทางหลวงหมายเลข 1 เริ่มจากชายแดนสปป.ลาว ที่ติดกับจีนแขวงพงสาลี ผ่านแขวงพงสาลี หลวงน้ำทา อุดมไซ
หลวงพระบาง และเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 6 ที่แขวงหัวพัน
ทางหลวงหมายเลข 2 เชื่อมสปป.ลาว-เวียดนาม ต่อจากทางหลวงหมายเลข 3 ที่แขวงหลวงน้ำทา ผ่านแขวงพงสาลี
จากนั้นเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 6 ของเวียดนามที่เมืองเดียนเบียนฟู มุ่งสู่ฮานอยได้
ทางหลวงหมายเลข 3 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Northern Economic Corridor Project เพื่อเชื่อมโยงไทย-ลาว-จีน
จากอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เข้าสู่สปป.ลาวที่เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว
(รัฐบาลลาวกำลังดำเนินการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 4
เพื่ออำนวยความสะดวกแก่การสัญจรตามทางหลวงหมายเลข 3) ผ่านหลวงน้ำทา สู่มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
รวมระยะทางจากเชียงรายสู่คุนหมิงประมาณ 1,200 กิโลเมตร เฉพาะส่วนที่ผ่านสปป.ลาวมีระยะทาง 228 กิโลเมตร
แผนที่เส้นทาง R3A
ทางหลวงหมายเลข 4 เริ่มตั้งแต่เมืองแก่นท้าว แขวงไซยะบุรี ซึ่งอยู่ตรงข้ามอ.ท่าลี่ จังหวัดเลย โดยมีสะพานมิตรภาพไทย-ลาว
ข้ามแม่น้ำเหืองเชื่อมทั้งสองฝั่ง ทางหลวงหมายเลข 4 ตัดผ่านแขวงไซยะบุรีไปบรรจบกับทางหลวงหมายเลข 13 เหนือที่
เมืองเชียงเงิน แขวงหลวงพระบาง เส้นทางนี้ต้องผ่านแม่น้ำโขงซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีสะพาน แต่สปป.ลาว กำลังจะก่อสร้างสะพาน
ข้ามแม่น้ำโขงเพื่อเชื่อมแขวงหลวงพระบางกับแขวงไซยะบุรี (ปากคอน-ท่าเดื่อ) ความยาว 620 เมตร กว้าง 10.5 เมตร
และปรับปรุงถนนจากสะพานไปเมืองเชียงเงิน แขวงหลวงพระบาง ระยะทาง 58 กิโลเมตรเป็นถนนลาดยาง
เส้นทางนี้จะอำนวยความสะดวกในการเดินทางและขนส่งระหว่างจังหวัดเลยกับแขวงไซยะบุรีและแขวงหลวงพระบาง
ทางหลวงหมายเลข 7 เชื่อมต่อถนนหมายเลข 13 กับถนนที่จะไปเมืองวินห์ ของประเทศเวียดนาม ยาว 270 กิโลเมตร
ลาดยางแล้วประมาณ 170 กิโลเมตร
ทางหลวงหมายเลข 8 แยกจากถนนหมายเลข 13 บริเวณตอนกลางของประเทศ เชื่อมต่อจากประเทศไทยสู่สปป.ลาว
ที่เมืองปากกระดิ่ง แขวงบอลิคำไซ และเชื่อมต่อกับถนนหมายเลข 1 ของเวียดนามที่มุ่งสู่เมืองวินห์ และฮาติง
เมื่อการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 3 ข้ามแม่น้ำโขงแล้วเสร็จ (จังหวัดนครพนม-แขวงคำม่วน)
การเดินทางจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยไปเวียดนามสามารถใช้ทางหลวงหมายเลข 8 ได้สะดวกขึ้น
ทางหลวงหมายเลข 9 แยกจากถนนหมายเลข 13 ที่แขวงสะหวันนะเขต เชื่อมจากจังหวัดมุกดาหารของไทย
ผ่านทางสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 2 มุ่งสู่เวียดนามที่ด่านลาวบาว เป็นถนนสายเศรษฐกิจที่สำคัญ
ในปัจจุบันและอนาคต โดยเฉพาะด้านการท่องเที่ยวและการขนส่งสินค้าจากไทยสู่สปป.ลาวและเวียดนาม
ทางหลวงหมายเลข 10 เชื่อมต่อกับสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่เมืองปากเซ แขวงจำปาสัก
และเชื่อต่อกับจังหวัดอุบลราชธานีที่ด่านช่องเม็ก
ทางหลวงหมายเลข 12 เชื่อมทางหลวงหมายเลข 13 ที่เมืองท่าแขก แขวงคำม่วนเชื่อมกับจังหวัดนครพนมของไทย ซึ่งกำลัง
ก่อสร้างสะพานมิตรภาพแห่งที่ 3 และเชื่อมต่อกับประเทศเวียดนามที่ด่านนาเพ้า-จาลอ
ทางหลวงหมายเลข 13 เชื่อมทางตอนใต้และเหนือของสปป.ลาว เริ่มจากชายแดนติดประเทศกัมพูชา เลาะเลียบตามแม่น้ำโขง
ถึงนครหลวงเวียงจันทน์และผ่านไปยังแขวงอุดมไซ เชื่อมกับถนนหมายเลข 7, 8 และ 9
ทางหลวงหมายเลข 18 แยกมาจากทางหลวงหมายเลข 13 ใต้ที่แขวงจำปาสัก ตัดผ่านแขวงอัตตะปือ ไปออกชายแดน
ประเทศเวียดนามที่ด่านพูเกือ
การเดินทางไปลาวด้วยรถไฟ
การคมนาคมทางรถไฟ
สปป.ลาวมีทางรถไฟสายแรกที่เชื่อมจากจังหวัดหนองคายของไทยไปยังสถานีท่านาแล้ง บ้านโคกโพสี เมืองหาดทรายฟอง
นครหลวงเวียงจันทน์ ระยะทาง 3.5 กิโลเมตรเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2552 รัฐบาลลาวมีโครงการ
ก่อสร้างทางรถไฟช่วงที่ 2 จากสถานีท่านาแล้งไปยังสถานีเวียงจันทน์ เขตบ้านคำสว่าง (หลังสนามกีฬาซีเกมส์)
ระยะทาง 9 กิโลเมตร ในเร็วๆ นี้อีกด้วย

================================================

ขอบคุณข้อมูลมีประโยชน์จาก

http://www.louangprabang.net