Posts from the ‘ความยากลำบาก และ เรื่องที่รบกวนจิตใจ’ Category

เมอร์ส =====


“เส้นหาย”… พยาบาลสาวอุทานออกมาขณะที่พยายามยกแขนข้างขวาของผมขึ้น

หลังจากที่พยายามที่จะแทงเข็มเข้าไปในเส้นเลือด ผมรู้สึกปวดตุ่ยๆตรงเส้นเลือด

“ทะลุเส้นหรือเปล่าครับ ลองถอยเข็มออกมาหน่อยอาจจะเจอ” ผมบอก เผื่อจะได้ไม่ต้องแทงใหม่ เพราะนี่เป็นรูที่สองแล้วใน5 นาทีนี้ หลังจากรูแรกที่หลังมือซ้ายเจาะเอาเลือดไปไป 3 tube และคาเข็มไว้เผื่อว่าต้องให้ยา

” โอ้ย..” อันนี้สะดุ้งเลย หลังจากพยาบาลขยับมือและเข็มคงไปโดนอะไรเข้า…

สุดท้ายพยาบาลย้ายมาเจาะแขนซ้าย เหตุผลคือ ตัวอย่างเก็บจากที่เดียวกันไม่ได้

เลยได้ครบสามรู พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์… ครบพอดี

จะว่าไป เจาะเลือดไม่เจ็บเท่าไหร่ เพราะ เข็มเล็ก คมกริบ เจ็บจริงๆ 20% ส่วนที่เหลือ เป็นจินตนาการช่วยล้วนๆครับ เพราะ โดนจิ้มเป็นประจำ แต่ตอนเอาเอาน้ำมูกไปตรวจนี่ซิ… สุดจริง

ใครเคยโดนแหย่จมูกคงรู้ดี เนื้อเยื่อบางๆ ในจมูก… หรือที่ไหนๆ ที่ไม่เคยสัมผัสสิ่งแปลกปลอม เวลาโดนครั้งแรกนี่… น้ำตาเล็ดเลย

พยาบาลเอาที่้เก็บน้ำมูกมา… ลักษณะเป็นก้านตรงปลายเป็นพุ่มขนเล็กๆ แหย่เข้าไปในจมูก… จึ๊กแรก น้ำตาเล็ด…

“เดี๋ยวจะใส่เข้าไป 3 อันเลยนะคะ..” พยาบาลบอก…

“ไม่ใส่ทีละอันล่ะครับ” ผมถามอันเดียวยังน้ำตาไหลเลย สามอันนี่สงสัยขี้แตกแน่

“ต้องเก็บอีก 6 น่ะคะ ข้างละสาม ถ้าใส่ทีละอันจะเจ็บหลายที” น้องพยาบาลอธิบาย สมการนี้คิดง่าย

“งั้นยัดหกอันเลยก็ได้” ผมตอบแบบไม่กลัวจมูกแหก คิดแง่ดี ต่อไปจะได้หายใจโล่งๆ

“ไม่ได้ค่ะ ต้องเก็บสองข้าง” น้องบอก ผมทำหน้ายอม จากนั้นผมเห็นก้านสามก้านแหย่เข้าไป…
… น้ำตาไหลยิ่งกว่าตอน Iron man ตายเสียอีก

อ่านถึงตรงนี้ คงนึกสงสัย แล้วผมมาทำอะไรที่นี่วะ….?

========

ย้อนกลับไปเมื่อ 5 ชั่วโมงที่แล้ว…..

========

ผมมาทำงานวันแรก หลังจากพักร้อนไปตะลุยตุรกีมาหลายวัน

เมื่อวานหยุดพักผ่อนปรับเวลา นอนตื่นสาย รู้สึกตัวเองเหมือนจะตัวรุมๆ พอเข้า office สะดุดกึกกับกลิ่นสี ที่ office เพิ่งทาใหม่ๆ

อาการแพ้อากาศทุนเดิม ทำเอานั่งคัดจมูกตลอดทั้งเช้า… รู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นหวัด หน้ากากก็ไม่ได้ใส่มา เลยตัดสินใจออกมาหาหมอแถวบ้าน

รอบคอนโดมี รพ.เยอะครับ ทั้งศรีธัญญา นนทเวช เกษมราษฎร์ พระนั่งเกล้า แต่วันก่อนพาคนป่วยที่คอนโดไปส่งที่สถาบันบำราศนราดูร ได้เห็นห้อง ICU และ ส่วนหน่วยควบคุมโรคติดต่อ ตึกใหม่สะอาด ดูการทำงานของเจ้าหน้าที่ก็ รู้สึกว่า professional ดี ไปหาข้อมูลใน internet เลยรู้ว่า โรคที่เกี่ยวกับการติดเขื้อ อย่าง ไวรัสซาร์ ก็ต้องที่นี่ล่ะ แสดงว่า หมอเฉพาะทางด้านนี้ ที่นี่ต้องไม่ธรรมดา…

มีคนกลัวที่นี่เหมือนกันนะครับ เข้าใจว่า เกี่ยวข้องกับโรคติดต่อร้ายแรง และ เมื่อก่อนตึกอาจจะดูเก่าๆ ฟังๆ กันมา เพี้ยนๆ ไปบ้างเลยไม่ค่อยมีคนพูดถึงทางดีมากนัก

คนไทย.. ดีชมน้อย ถ้าไม่ดีนี่แชร์สนั่น…

โดยส่วนตัว ผมเองมาเจอเองก็ว่าดีนะ

วันนี้ผมเลยมาที่นี่ึครับ ออกจากที่ทำงานขับๆรู้สึกเหมือนรถลมยางจะอ่อน เลยแวะเช็คลม ช่างเติมลมให้บอกพร่องไม่มากเสร็จแล้วก็มาที่โรงบาลเลย

มาถึง แจ้งเจ้าหน้าที่ ให้บัตรประชาชนไป เจ้าหน้าที่ถามอาการ ผมก็ตอบไป ว่าคัดจมูก ไม่มีเสมหะ ไม่เจ็บคอ แต่อาจจะตัวรุมๆ เหมือนจะมีไข้

เจ้าหน้าที่ถามว่า เพิ่งเดินทางต่างประเทศหรือเปล่า ผมบอกเพิ่งมาจากตุรกี

เท่านั้นแหล่ะ… ทุกอย่างเปลี่ยนไปเลย…

======

เชิญทางนี้คะ… พยาบาลเชิญ ให้มานั่งตรงที่จัดไว้ด้านนอก มีป้ายบอกเฉพาะเลยว่าเป็นที่พักผู้ป่วยตรวจคลีนิคโรคทางเดินหายใจ พร้อมกับยื่นหน้ากากให้ผมสวม

พยาบาลขออนุญาต ถ่ายรูป โดยบอกว่าจะติดข้างๆ ไม่เห็นหน้า ผมก็งงๆ จะถ่ายข้างไปทพำม หน้าตาผมไม่หล่อพอหรือไง… สักพักเข้าใจ เขาคงเอาไปทำรายงานคนป่วย จากนั้นก็มีเจ้าหน้าที่ ถือกล้องคอยถ่ายรูปตามไปตลอด ตลอดจริงๆ

“เขิญทางนี้ค่ะ” พยาบาลให้ผมเดินไปตามทาง ระหว่างทาง ไม่มีให้สวนมาเลย ตอนเดินผ่านเจ้าหน้าที่ท่านนึง ได้ยินถามกันว่ามีอะไร ถึงต้อง เคลียร์ทางเดิน… เห็นเขาคุยกันเป็นศัพท์เทคนิค ผมไม่เข้าใจ

ผมเดินจากตึกแรก เหมือนจะผ่านมาอีกตึกมาตึกทฝหมายเลข 7 ตอนเดินไม่ได้เดินตามทางเดินคนทั่วไป แต่จะลัดเข้าห้องโน้นห้องนี้ ผ่านประตูมาน่าจะ 7 ประตูได้ มาจนถึงห้องผู้ป่วย สะอาด โปร่ง ดูสบาย

“ต้องขอดูอาการนะคะเนื่องจาก ตุรกี เป็นเขตเฝ้าระวังไวรัสเมอร์ส….”

“เมอ… อะไรแว้…” เคยได้ยินแต่ ซาร์ อีโบล แต่ เมอร์ส นี่ไม่คุ้น

“ผมต้องโดนกักตัวอยู่นี่เหรอครับ ไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาเลย ว่าจะให้หมอตรวจว่า้ปผ้นไข้หวัดใหญ่หรือเปล่าแค่นั้น…” ผมคิดเล่นๆก่อนหน้านี้ ยังอำเพื่อนที่ไปเที่ยวด้วยกันทาง line เลย… ตอนนี้โดนกักจริงๆ

ผม text บอกที่ทำงานก่อน แล้วเปลี่ยนโทรศัพท์ เป็น save mode เพราะ จะได้เ้ก็บไว้ใช้นานๆ.. ที่ชาร์ทอยู่ในรถนี่เอง แต่ตอนนี้ ออกจากประตูห้องนี้ก็คงไม่ได้แล้ว…

” เดี๋ยวเปลี่ยนชุดเลยนะคะ สักครู่พยาบาลจะมาขอเจาะเลือดไปตรวจคะ”

========

ตอนนี้ผมอยู่ในห้องคนเดียวละ ห้องนี้สะอาดมาก ข้างบนมีช่องดูดอากาศสองช่องบนเพดาน เข้าใจว่าระบบปรับอากาศที่นี่ต้องมีระบบฆ่าเชื้อ เพื่อป้องกันการติดต่อทางอากาศ (Air bond)

พยาบาลเข้ามาสองท่าน หน้าตาดีเหมือนกันหมด เพราะใส่หน้ากากปิดไปครึ่งหน้า เห็นแต่ตาสวยๆ กับเสียงเพราะๆ เธอหยิบ หลอดตัวอย่างให้ผมขากเสลดใส่ หลอดทั้ง 4 ผมไม่มีเสลดเลยขากจนหน้าเขียวก็ได้แต่น้ำลาย

เสร็จแล้วส่งแก้วมีฝาปิดมาอีกสอง ให้ผมฉี่ใส่.. ผมบอกว่าเพิ่งจะฉี่ไปเอง พยาบาลทำหน้าวิงวอน เพราะว่าจะได้ไม่ต้องมาอีกที ผมเลยไปจัดออกมาให้อีก ช่วงนี้ดื่มน้ำวันหลายลิตร ฉี่ได้ตลอดเวลา

และแล้วก็มาถึงตอนเจ็บตัวล่ะ พยาบาลขอมือซ้ายผมไปดูเส้น ผมสงสัยไม่เจาะจากข้อแขน..

“ต้องคาเข็มไว้คะ… ตรงข้อแขนไม่้หมาะ เดี๋ยวเผลองอแขน…” พยาบาลสาวสวยบอก

อ่อ.. นานๆ ได้คาเข็มไว้ที… จะว่าไป ผมนอนโรงบาลน้อยมาก ล่าสุดที่จำได้คือ คืนก่อนบินไป HongKong อันนั้นอาหารเป็นพิษ นอกนั่นก็เข้าไปตรวจ ขอยา ซน เล็บหลุด ทำแผล… นอนป่วยนี่น้อย

ดังนั้นวันนี้ให้นอน ก็อยากนอนนะ… นานละไม่ได้นอนโรงพยาบาล

เจาะได้เลือดไปสามหลอด… สักพักมาขอผมเจาะข้อแขนขวา… เพราะว่า ต้องส่งตัวอย่าง คนละจุดกัน….

“เส้นหาย”… พยาบาลสาวอุทานออกมา…

========

ผมนอนดูเพดานห้อง ทบทวนอะไรหลายอย่าง นึกสงสารเพื่อน และ คนรู้จัก ที่ป่วยติดเตียง มันคงทรมาน ไม่ได้นอนสบาย เพราะ คนป่วยจะปวดตามเนื้อตามตัว… ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ

ผมหลับไปตอนเคารพธงชาติ หกโมงเย็น ตื่นมาฉี่อีกสองรอบ ตอนนี้ยังไม่สองทุ่ม แต่รู้สึกเหมือนนอนอิ่มแล้ว….

นั่งดู TV ก็ไม่สนุก TV ที่นี่จอใหญ่ ชัดด้วย แต่วันนี้ไม่อยากจะดูอะไร หมอเข้ามาตรวจ เล่าให้ฟังว่า เรามาจากประเทศตะวันออกกลาง และมีอาการต้องสงสัย ขึงต้องตรวจให้ละเอียด ผมนั่งอ่านดู ไวรัสเมอร์สนี่ถึงตาย และ ไม่มีทางรักษา ระบาดหนักเมื่อสี่ปีที่แล้ว ค้างคาว และ อูฐ เป็นพาหะ

ตอนหัวค่ำ ตอนโดนถามถึงถามเยอะว่า ขี่อูฐ จับอูฐ กินเนื้ออูฐ กินนมอูฐ มาหรือเปล่า ผมบอกว่าเปล่า แต่ถ่ายรูปอูฐไกลๆ เพราะ ถ้าใกล้ๆ มันคิดเงิน… นี่รอดเพราะงกเลยนะเนี่ย

ผมบอกหมอว่า ค่าใช้จ่ายให้ใช้สิทธิ์ประกันสังคมนะ แต่โรงพยาบาลตามสิทธิ์ผมอยู่เกษมราษฎร์ โน่น หมอบอกเดี๋ยวจัดการให้

ผมจ่ายประกันสังคมเดือนละ 750 บาท นี่เป็นครั้งที่สองที่ลองใช้บริการดู หลังจากครั้งแรกลองไปตัดหูดที่นิ้ว…ที่เกษมราษฎร์มา ครั้งแรกนั้นไม่ประทับใจนักคนไข้เยอะรอนาน แต่ครั้งนี้ Super VIP มาก

สักพักมาขอ X Ray ปอด เจ้าหน้าที่มีเครื่องมาทำให้ถึงเตียงเลย… เรียกว่าไม่ต้องออกจากห้อง ห้องผม ประตูสองชั้น เปิดปิดด้วยเซ็นเซอร์ ไม่ต้องเอามือสัมผัสอะไรทั้งนั้น ก๊อกน้ำ ก็ใช่ กล่องสบู่ก็ใช่ เหลือฝักบัว ชักโครก กับสายชำระ ที่ยัง manual อยู่

ดึกๆ หมอมาส่งข่าว ว่าผล Lab ที่บำราศฯ ออกละ แต่ต้องขอผลจาก กองควบคุมโรค กับ จุฬา ยืนยันอีกสองทีี่ คาดว่าตอนเช้าจะทราบผม

ผมรอได้ นอนโรงบาลก็สบายดี.. Batt โทรศัพท์ใกล้หมด เลยโทรบอกน้องหน่อยให้เอามาให้ เพราะ ร.พ. กับ คอนโด ใกล้กันนิดเดียว

ห้าทุ่ม ท้องร้อง ทานเย็นไปนิดเดียว อาหารจืดๆ พยาบาลบอกว่า ต้องจืด เพราะเกรงมีผลกับความดัน ไวรัสเมอร์ส จะมีผลทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนง่าย กับ คนสูงอายุ คนเป็นเบาหวาน และ คนเป็นความดัน ต้อง save ไว้ก่อน

พยาบาลเข้ามาวัดไข้ให้ทุกชั่วโมง แต่ก็ไม่มีไข้… วัดออกมาอยู่ที่ 36.5 C ดีไป ผมบ่นหิว สักพักพยาบาลกลับมาเอา เมล็ดทานตะวัน ขนมปัง กับนมข๊อคโกแลคมาให้…. บอกว่า พวกเธอไปเที่ยวและซื้อมาทานกัน…

นางฟ้าอยู่ในห้องผมนี่แหล่ะ ไม่ได้อยู่ไกลเลย….

หลังจากนั้นผมหลับสบาย…..

=========

ตอนเช้าตื่นมา สบายตัวดีจัง หมอเริ่มให้ยาปฏิชีวนะ ไปหนึ่งเม็ดเมื่อคืน…

ตอนสายๆ หมอมาตรวจบอกว่าไม่พบไวรัส เมอร์ส และ อีก 33 สายพันธ์ แต่พบเชื้อแบททีเรีย และ หลอดลมอักเสบเล็กน้อย… กลับบ้านได้

เจ้าหน้าที่เอาบัตรประชาชนมาคืน และ ตัดยอดค่าใช้จ่ายมาให้ ค่ายาที่ทานรวมกลับบ้านด้วย แค่ยี่สิบบาท…

แต่ค่าตรวจ ค่าห้อง ค่าอื่นๆ รวมกันสองหมื่นกว่าบาท… ดังนั้นหาหมอเดี๋ยวนี้ เตรียมสิทธิ์ให้พร้อม ไม่งั่นมีสิทธิ์เป็นลมเพราะบิลค่าตรวจรักษาได้นะครับ….

ขอบคุณทุกท่านทีี่่ให้กำลังใจ และ เป็นห่วงนะครับ รู้ว่าทุกท่านอยู่กับผมตลอดแบบนี้ก็ดีใจครับ เป็นเพื่อนกันห่วงใยกัน แค่นั่นก็พอครับ

กลอนวิ่งสุโขทัย


คนดีๆไปที่ไหนใครก็รัก
คนรู้จักเฝ้าดูแลอยู่เสมอ
เช่นวันนี้พี่ได้พานพบเธอ
สุขจริงเออวิ่งสำเร็จเข้าเส้นชัย

จะว่าไปวันนี้พี่ไม่พร้อม
แต่ต้องยอมเพิ่อพิชิตข้อสงสัย
น้องชวนมารีบตอบรับกลับทันใด
ว่าถึงไกลสุโขทัยพี่ก็มา

สองเดือนแล้วที่ต้องสู้กับโลหิต
ใจก็คิดว่าเราแก่แล้วหนา
เมื่อชีวิตจะคิดไม่พึ่งยา
ก็ต้องมาสร้างร่างให้พึ่งตน

21 โลจะว่าไปไม่ได้เยอะ
ฝนมาเปรอะนิดนึงตามถนน
คุมเลือดให้เลี้ยงสมอง และตัวคน
กล้ามเนื้อทนไม่ไหวเป็นตระคริว

เข้าเส้นชัย หาของหม่ำเพื่อคลายหิว
ได้ feel ว่าเหมือนได้ขึ้นสวรรค์
หม่ำขิ้นแรกกระเพาะย่อยแทบทันควัน
หลังจากนั้นไม่รู้ตัวสมประดี

โดนล้วงที่ปารีส


#นิสัยดีมีไว้ประจำใจ

===============

Slogan ประจำ วันที่ 7-14  Nov 2015

ช่วยกันอ่าน และ ขานรับครับ

===============

เมื่อวานซืนเดินอยู่ในเมืองใหญ่เมืองหนึ่งครับ ขณะกำลังขึ้นรถไฟ เจอน้องผู้หญิงผิวดำคนหนึ่ง ด้วยความเคยเป็นนิสัยก็เลยพยักหน้าทักทาย พร้อมกับกล่าว “บองชู” เบาๆ 
รถไฟแน่นมาก ตอนขึ้นเบียดกันจนผมต้องจับกระเป๋าสตางค์ ไว้ตลอดเวลา รู้สึกโดนเบียดโดนดันไปหมด แต่มองดูรอบตะวเป็นผู้หญิงตัวเล็ก เลยคิดว่าปลอดภัย
สักพัก เสียงน้องดำทำเสียงดุ “No” ผมมองไปเห็นสายตาเธอกำลังดุ ผู้หญิงผิวขาว ที่ตอนแรก อยู่ด้านซ้าย ตอนนี้ มาอยู่ด้านขวาแทน…
น้องเขาทำสีหน้าไม่พอใจ ที่โดนว่า น้องดำดุอีก บอกว่า อย่านะ ห้าม พร้อมชี้ไปที่มือ มือนั้นมีเสื้อหนาวปิดไว้ และ ดูเหมือนว่าเธอกำลังจะล้วงกระเป๋าถือผมที่ผมห้อยไว้ข้างหน้า…
ทันทีที่รถจอดที่สถานี น้องนักล้วงคนนั้นรีบลงไปทันที ผมสังเกตว่ามีเพืาอนลงไปกับเธอด้วย
ผมขอบคุณน้องดำ(ขอเรียกแบบนี้) เธอหันมายิ้มให้ ถ้าเธอไม่ทัก ผมก็คงสูญของไปแล้ว …เพราะ บางคนก็ไม่อยากยุ่ง
มาเล่าให้ฟังเพราะ ถ้าผมเป็นน้องดำ ผมก็คงทำเหมือนกัน เพราะ เรานิสัยดี
ช่วยกันนะครับ
ป๋อง

Pongroofman
ทำดีไม่ต้องหลบซ่อนครับ..

ติดหนี้ ====


คิดว่าดีก็ share ครับ

วันนี้ได้จดหมายให้ไปชำระค่า ผ่อนเครื่องกรองน้ำ ที่ ขาดส่งมาสองเดือน เดือนละ 800…

ผมโทรเข้าบริษัท เจ้าหน้าที่ โอนสายให้คุยกับแผนก เร่งรัดหนี้สิน หลังสอบถามชิ่อ และ เลขที่สัญญา เจ้าหน้าที่ก็ทวน

พนักงาน: ส่งมา 11 งวด ขาดส่งสองงวด ถูกต้องมั๊ยค่ะ

พี่ป๋อง: เอกสารแจ้งไว้แบบนั้นครับ… แต่ปัญหาคือ ผมไม่เคยรู้จักเครื่องกรองน้ำนี้เลย

พนักงาน: อะไรนะคะ?

พี้ป๋อง: ผมไม่รู้จักยี่ห้อนี้ครับ ไม่เคยซื้อ ที่บ้านผมใช้ e-spring.. ไม่เข้าใจว่าทำไมผมเป็นหนี้ได้

พนักงาน: หมายเลขโทรศัพท์ คุณณรงค์ เบอร์ 089xxxxxxx ใช่มั๊ยคะ

พี่ป๋อง : ไม่ใช่ครับ ของผมเบอร์…

พนักงาน: ขอบริษัทตรวจสอบและติดต่อกลับนะค่ะ

บทสนทนานี้ สอนให้รู้ว่า ยุคการขายทำเป้า วันดีคืนดี ข้อมูลเราก็อาจจะกลายเป็น เครดิต ให้คนอื่นไปผ่อนของได้…

ความแตกตอนลืมส่งนี่แหล่ะ ครับ ตอนเซ็นรับรองสำเนาก็เขียนเยอะๆ เข้าไว้ครับ… ไม่งั้นมีได้ surprise เหมือนผม

รองเท้าหายข้างเดียว


ประกาศ! รองเท้าหายครับ หายข้างเดียวด้วย ข้างขวาหายไป

มีคนอยู่บ้านตลอด และหายข้างเดียว

ใครพบเจอ แจ้งผมด้วยนะ …

คู่เก่งผมด้วยรองเท้าทำงาน หัวเหล็ก ยี่ห้อ Heavy

เจอที่ไหน โทรบอกด้วยนะครับ

ป๋อง 0850711113

image

นั่นคือประกาศเมื่อวาน…ซึ่งพอเช้าวันนี้ ผมก็ไป post บอกใหม่….

อรุณสวัสดิ์ครับ..
เมื่อคืนมีเรื่องดีใจ สองเรื่องครับ

อันแรก ได้รองเท้าคืน…555
นี่เป็นครั้งแรกที่รองเท้าหาย ข้างเดียว … กะว่าหมาคาบ แต่ก็ไม่อยากเชื่อ เพราะ ประตูก็ติดตาข่ายไว้ และ รองเท้าก็ใหญ่และหนักมาก เบอร์ 43….

แต่ก็ลง post ใน line กะว่าเป็นการเตือนๆ กันมากกว่า คิดว่าจะได้คืน

เดินหารอบๆ สองรอบไม่มี ก็ถอดใจละ…

กลางคืนพี่เล็ก ที่อยู่ปากซอยมา ถามผมว่สรองเท้าหายเหรอ… พี่เล็ก ก็อยู่ใน line นี้แหล่ะ แต่โทรศัพท์ ไม่อยู่แล้ว … แกยอกตอนนั่งคุยกันตอนเย็น มีคนถามว่า ป๋อง นี่ใคร เห็นอยู่ zone C … โดนเข้าแล้ว รองเท้าหาย…
พี่เล็กเลยบอกว่า อาม่า เก็บไว้ให้ เพราะ ตอนกวาดถนนเห็นอยู่กลางถนน….

พี่เล็ก บอก อาม่าไม่คย้ก็บรองเท้าใครเลย ป๋องโชคดีมากนะ… และ นี่เป็นข้อดีของการช่วยกัน ทำความสะอาดพื้นที่หน้าบ้าน

ต้องขอบคุณพี่เล็ก และ อาม่าครับ

อีกท่านที่ผมต้องขอบคุณคือ พี่ที่อ่าน line นี้ และ ไปคุนกับพี่เล็ก ซึ่ง เรารู้จัก และ มีเบอร์กัน…ผมขอบคุณจริงๆ ครับ

การรู้จักกันในหมู่บ้าน มีประโยชน์มากๆ เมื่อวานผมไป central ก็กะว่าคงต้องเสียเงินซื้อใหม่ เพราะ จำเป็นต้องใช้ในงาน…

โชคดีจริงๆ ครับ นั่นเป็นเรื่องแรก

หมาในสมอง


อายุขนาดนี้ผมเพิ่งรู้ว่าในหัวเรามีหมาอยู่ด้วย

หมาตัวนี้ทำหน้าที่คอยเห่า เวลาสมองรับรู้ในสิ่งที่คิดว่าจะอันตราย และ ร่างกายจะตอบสนองโดยอัตโนมัติ

ปรากฏการณ์นี้ เป็นการทำงานของสัญญาณที่ส่งจาก Thalamus ไปยัง Amygdala  ซึ่งจริงๆ เป็นระบบการปกป้องที่ดีของร่างกาย

image

เช่นเราเห็น กิ่งไม้ที่พื้นอาจนึกว่าป็นงูแล้วสะดุ้งโหยง

หรือ เราขับขี่รถอยู่ แล้วดันมีรถคันหลังบีบแตรขั้นมาข้างหลัง ก็นึกว่าเขาบีบแตรไล่ แล้วโต้ตอบด้วยการไปหาเรื่องเขา ทั้งๆ ที่เขาอาจบีบเตือนเพราะ เห็นรถเรามีสิ่งผิดปกติก็ได้

สิ่งนี้ เรียกว่า สมองเราโดนยึดเป็นตัวประกันครับ หรือเรียกว่า Amygdala hijack

วิธีแก้นั้นมีครับ

1. อย่างแรกตั้งวิเคราะห์ หรือ รับ feedback จากคนรอบตัวก่อนว่า ปัญหาของเราคืออะไร เช่น เรามีปัญหาไม่ค่อยเปิดโอกาสให้คนอื่นได้แสดงความเห็น

2. หาพฤติกรรม ที่ทำให้เรามีปัญหานั้น เช่น เราจะพูดแทรกคนอื่นทันที ที่เห็นว่าเขาออกทะเล

3. หาความตั้งใจต้านว่า พฤติกรรมนั้นนมาจากอะไร  เช่นพูดแทรกเพราะ กลัวจะพลาดเป้าเสียงาน เพราะ กลัวไม่เป็นที่ยอมรับ หรือ กลัวไม่ได้เป็นผู้เลือก
จากนั้น ให้ระบุว่า เราต้องทำอย่างไร เพื่อป้องกันความกลัวนั้น เช่นบอกว่า “ฉันต้องผู้เลือกเท่านั้น”

4. ดูผลกระทบตัวเรา เพิ่อนร่วมงาน และ ครอบครัว เใาอเรามองเห็น เราจะรู้ว่านี่คทอกับดัก และ จะระวังตัว

เป็นการเข้าใจกระบวนการคิดของตัวเองที่ดี และ นำมาปรับปรุงคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นได้

ขอบคุณ สถาบันปลูกรัก สถาบันอบรมเพื่อให้รู้จักตัวเอง ให้ความรู้เรื่องนี้กับผมครับ

ชีวิตยังคงสวยงาม


คนเราเมื่อมีโอกาสเกิดขึ้นมาในโลกแล้ว ต้องค้นคว้าหาความสุข และ เป้าหมายที่ได้เกิดมาชาติหนึ่ง
บางคนเผชิญอุปสรรคมากมาย ทั้ง สังคม เพื่อน หรือ แม้กระทั่ง สุขภาพ …

อยากให้เราได้ทราบว่า วันหนึ่ง ปัญหาเหล่านี้ก็จะผ่านไป ขอให้เราได้เรียนรู้กับมันครับ …

ดั่่งเนื้อเพลงที่ว่า  “.. ไม่มีอะไรที่มันจะยืนยาวเท่าความผันเปลี่ย­น
และบางทีเราอาจเรียนรู้คุณค่าไอแดด เมื่อฝนมา …”

สู้ๆ และ มีขัย นะครับ

เนื้อเพลง: ชีวิตยังคงสวยงาม
ศิลปิน: Bodyslam
อัลบั้ม: Dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)

ไกล ไกลแสนไกลเกินตา เพียงสายลมพา ขอบฟ้าจะเปลี่ยนสีไป
จากหยดน้ำ เป็นฝนพรำโปรยปราย คือฤดูกาล โลกนี้ยังคงหมุนไป
ไม่มีอะไรที่มันจะยืนยาวเท่าความผันเปลี่ย­น
และบางทีเราอาจเรียนรู้คุณค่าไอแดด เมื่อฝนมา

จะยิ้มรับมันวันที่ใจอ่อนแอ แม้ทุกเรื่องราวมันยังคงโหดร้าย
สุขทุกข์ที่เราพบพาน มันคือชีวิตของเรา
แม้ทั้งหัวใจมันยังคงทรมาน แม้ว่าน้ำตายังไม่แห้งเหือดไป
กอดไว้ทุกความหมองหม่น ไม่ว่าจะร้ายดี ชีวิตยังคงสวยงาม

ใจ อาจจะยังมืดมิด แต่คงไม่นานที่
ความรัก จะกลับหวนมา อีกครั้งนึง
ถึงแม้ว่าท้องฟ้าค่ำนี้ไม่มีหมู่ดาว
ระบายประกายความฝันของเรา บนฟ้า ให้เป็นแสงพราว

และจะยิ้มรับมันวันที่ใจอ่อนแอ แม้ทุกเรื่องราวมันยังคงโหดร้าย
สุขทุกข์ที่เราพบพาน มันคือชีวิตของเรา
แม้ทั้งหัวใจมันยังคงทรมาน แม้ว่าน้ำตายังไม่แห้งเหือดไป
กอดไว้ทุกความหมองหม่น ไม่ว่าจะร้ายดี ชีวิตยังคงสวยงาม

จะยิ้มรับมันวันที่ใจอ่อนแอ แม้ทุกเรื่องราวมันยังคงโหดร้าย
สุขทุกข์ที่เราพบพาน มันคือชีวิตของเรา
แม้ทั้งหัวใจมันยังคงทรมาน แม้ว่าน้ำตายังไม่แห้งเหือดไป
กอดไว้ทุกความหมองหม่น ไม่ว่าจะร้ายดี ชีวิตยังคงสวยงาม

ในคืนที่หมองหม่น ก็พร้อมจะกอดไว้
แม้ทั้งหัวใจ มันยังคงทรมาน แม้ว่าน้ำตา ไม่แห้งหายไป
แม้เส้นทาง ไกลห่าง เพียงไหน ไม่ว่าจะร้ายดี ชีวิตยังคงสวยงาม

Credit: http://lyrics.cm/33196