Posts from the ‘ขี่มอเตอร์ไซต์’ Category

#sirenมีให้หนีลงข้าง ==========


คำเตือน : เฉพาะผู้มีความชำนาญเท่านั้น

คติเตือนใจ ประจำวันที่ 27 Dec 2017 – 2 Jan 2018

10k!
===
เมื่อเช้าจัดไป 10 กิโลครับ
ไม่ใช่การวิ่ง Jogging แต่เป็นการวิ่งนำรถฉุกเฉิน

เรื่องของเรื่องคือเมื่อเช้าตอนช่วงเวลาเร่งด่วนผมได้ยินเสียง Siren มาจากด้านหลัง
ถนน กรุงเทพฯ นนท์ ยามเช้า ช่วงใต้ MRT ใครใช้จะรู้ว่าติดสนิท ถนนสองเลน คับคั่งด้วยรถของผู้คนที่กำลังไปทำงาน มีแค่ช่องให้มอเตอร์ไซต์แทรกตรงกลางได้คันเดียว

ยังเคยคิดไว้ว่าถ้ามีคนเจ็บหนักสงสัยได้ตายคารถ เพราะติดมาก

วันนี้พอได้ยิน Siren และเห็นเป็นรถพยาบาล ผมเริ่มทำงานทันที
มือขวาเหยียดไปทำท่ายันๆ ให้รถทางขวา หันหัวเข้าด้านขวา
มือซ้ายก็ทำท่าดันๆ ให้รถหันหัวเข้าด้านซ้าย

ทำทีละมือนะครับ ไม่งั้นมีคว่ำ

สิ่งที่แปลกใจคือ รถทุกคัน”ช่วย”หันหลบให้หมด ไอ้จะจอดงงๆ หรือ บีบแตรว่า เหมือนห้าปีที่แล้วไม่มีเลยครับ

เป็นวัฒนธรรมที่ผมอยากเห็นมานานมาก และ ได้เห็นวันนี้จริงๆ

ระยะทางร่วม 10 k ผมและรถพยาบาลวิ่งฉิว ระหว่างนั้นก็มี Big Bike ทรง sport อีกคัน มาวิ่งช่วยบอก

ผมแยกกับรถพยาบาล ตรงสะพานสูง และ แยกกับ BB อีกคันตรง สถานีรถไฟบางซื่อ

ก่อนจากกัน เรายกนิ้วโป้งให้ เป็นสัญลักษณ์ของ #ขี่บิ๊กไบค์แบบนิสัยดี

ป๋อง นิสัยดี รุ่น 1

#sloganbiker

ทางชันช่วงเทศกาล ============


ผมมักเอารถไปขี่ยาวๆ ช่วงปีใหม่
ปีไหนขึ้นเหนือ และเข้าเส้นทางชัน ยอกเลยว่ามีเครียด

เพราะขาผมที่สูงพอดีเป๊ะ ถ้าเจอทางชัน และ รถเอียงผิดมุมมีหวังล้มแปะ เป็นอาแป๊ะวัดพื้น

ช่วงเทศกาลเพิ่มความเครียดด้วย ปริมาณรถที่ขึ้นไปติดบนเขา

ปีนี้ขาขึ้นโป่งแยง รถติดยาวเหยียด ต้องอาศัยแซงรถที่ติดขึ้นไป และ หลบรถที่สวนลงมา ผมเลยเรียนรู้ว่า

1.จังหวะแซงตัองเปิดไฟเลี้ยว เสมอ
2. ระวังรถที่อยู่ด้านซ้าย ให้สัญญาณแตร
3. ไม่ sure อย่าไป ตอนจอดเล็งความสูงพื้น และลงเท้า ด้านที่พื้นสูงกว่าเสมอ
4. ถ้ามีคนซ้อน บอกคนซ้อนด้วยว่าลงเท้าด้านไหน จะได้เอียงทางเดียวกัน
5. ไม่แซงช่วงโค้ง โอกาสรถสวน กินเลนมีสูง
6. อย่าแซงช่วงทางชันมาก เพราะรถขึ้นกำลังจะตก ในขณะรถสวนลง มาด้วยความเร็ว แบบนี้ เจ็บ ตายมาเยอะแล้ว อย่ามั่นใจในรถมาก
7. รถเยอะๆ อย่าคนอง คนอาจอารมณ์ หงุดหงิด เพราะรถติด ไม่มีเรื่องก็ หาเรื่องได้

เห็นว่าดี ก็เลยมา share ครับ

ป๋อง นิสัยดี รุ่น 1

#แว้นไม่ดีจะมีภัย
#ขี่บิ๊กไบค์แบบนิสัยดี

ภูชี้เดือน =====


ผมเข้าใจว่าแถวนี้ ฟ้า ดาว เดือน คงสวยไปหมดคนมาถึงชอบชี้
เพราะมีทั้งภูชี้ฟ้า ภูชี้ดาว และ ภูชี้เดือน

บรรยากาศ หนาว เย็น สงบ มาก ตอนแรกจองไว้ที่ไร่ชี้ดาวภูชี้เดือน แต่ ไปๆมาๆ ย้ายมานอนที่ The Honeymoon resort แทน เพราะใหม่เอี่ยมเปิดได้เดือนเดียว

ใกล้ๆ สิบกว่าโล ไล่โค้งขึ้นไป มีร้าน”ผาสุข” อาหารอย่างขาหมูยูนาน มีให้

วิวสวย ฟัาสวยแต่มองขึ้นไปทำให้นึกถึงใครบางคน….

#2017wintertrip Day 4/11

เป็ดย่างเมตตา ========


ตอนเด็กๆ ผมไม่ค่อยได้ทานเป็ด ไม่ทราบเป็นเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ร้านเป็ดก็อยู่ปากซอยหน้าบ้าน ชื่อรัานจิ๊บกี่โภชนา

เข้าใจว่าคงแพง พรอเลยไม่ค่อยซื้อ ซื้อแต่ไก่่เพราะ กินข้าวมันไก่แทบทุกวัน

วันก่อนผ่านไปทาน ร้านก็ยังดำเนินกิจการอยู่ เข้าใจว่าเป็น Generation ที่สามละ

ร้านอาหารที่อร่อย ก็ประมาณนีัิ้ ฝีมือจะถ่ายทอดรุ่นต่อรุ่น จุดดีก็คงไว้ และ ต่อยอดเข้าไปให้ทันสมัย

ที่แพร่ ผมมีโอกาสรู้จักน้องอยู่คนนึง ชื่อ ป๊อกเป็ดย่างสะท้านฟ้า ตอนแรกที่อ่านชิ่อผมไม่ได้นึกถึงเป็ดเลยจริงๆ แต่นึกถึง จอมยุทธในบู้ลิ้มที่มีอาวุธเป็นเป็ด ซะมากกว่า

ป๊อกมีร้านอยู่ในเมือง สองปีก่อนผมเคยมาเยือน มาเที่ยวนี้ก็แวะมาเงียบๆ เพราะ นอกจากพี่ต๋อย ภูวนาถ สงวนวรรณ แล้ว ไม่บอกใครเลย… เกรงใจ

ป๊อกเปิดร้านใหม่ ไม่ไกลจากร้าน Biker hair design ที่ผมมาเมื่อคืน ชื่อร้านเป็ดเมตตา ใกล้ชนาดเรียกว่าเดินมาหากันได้

พี่ต๋อยพามา พอเจอหน้า ป๊อกก็เดินเข้ามาทัก บอกว่า รูปสองปีที่แล้ว เพิ่งเดังขึ้นมา กำลังดูอยู่เลย

รัานใหม่ ป๊อก ทำกันกับ พิมพา สุรินทร์ แฟนสาวคนเก่ง รัานใหญ่โต สะอาด และที่สำคัญ เป็ดคงความอร่อยตามสูตรเดิม และเพิ่มเติมความหน้าตาดีเข้าไป

ป๊อกคุยกับผมสักพัก เดินไปหยิบของชิเนหนึ่งมาให้ บอกว่าซื้อไว้เป็นปีละ รู้ว่าพี่ป๋องชอบ เป็นพวงกุญแจ กดปุ่มแล้วมีไฟว่บๆ ออกตา แถมรัองได้

ผมงี้อึ้ง..รู้สึกดีใจ

ช่วงเวลาเศร้าๆ แบบนี้ เจอเรื่องดีๆ ความปิติมันก็มา

ผมหันไปมองที่ตู้หน้าร้าน คิดไปเองหรือเปล่าไม่รู้ ผมว่าเป็ดทุกตัวยิ้มให้ผมนะ …

#2017wintertrip

ชีวิตต้องดำเนินต่อไป… ==============


49 ปี 10 เดือนที่ผ่านมาชีวิตผมเจอเรื่องต่างๆ มากมาย

เ รื่ อง ดี ๆ ค นดี ๆ เ ย อ ะ ม า ก

ปัญหา อุปสรรค มีเหมือนทุกคนทั่วไป และทุกครั้งทำให้ผมเรียนรู้
สิ่งที่เรียนรู้ที่ดีที่มาก คือ รู้ที่จะเลือกว่าอะไรคือปัญหา

เมื่อตอนอายุ 40 ผมตั้งคำถามว่า ถ้าตัวเองจะมีอายุแค่ 50 จะอยากทำอะไรบ้าง
ดังนั้น 10 ปีมานี่ ก่อนอายุ 50 ผมไล่ทำอะไรตามฝันหลายๆ อย่าง

สิ่งสำคัญอย่างนึง ที่พยายามทำมาตลอดคือการมีสัมพันธภาพที่ดีกับคนรอบข้าง ผมว่ามันทำให้เรารู้จักคุณค่าของการมีชีวิต

ทุกคนเมิ่อมีสัมพันธภาพ วันหนึ่งก็ต้องมีการสูญเสีย

เมื่อวานผมสูญเสียคนที่รักของผมไปอีกคน แม่เมียด เป็นแม่เลี้ยง ที่เคยดูแลผมตอนผมเด็กๆ ป4.-ม3. เป็นผู้มีพระคุณอันล้นพ้น อีกท่านหนึ่ง

แม่เมียด สอนหลายอย่างผม ในการดำเนินชีวิต ทั้ง Do and Don’t ผมเห็นชีวิตแม่ช่วงบั้นปลาย แล้วต้องกลับมาดูตัวเอง ปรับแผนชีวิตใหม่

ความเศร้าเข้าเกาะกิน ผมนั่งดูภาพเก่าๆ วนไปวนมา หลายๆ อย่างเข้ามากระตุ้นให้มีสติ

แม่ไปสบายแล้ว คนที่อยู่ก็ต้องสู้กันต่อไป ดูแลคนที่อยู่ให้ดี รักษาสุขภาพ ทำความดีเมื่อมีโอกาส และ สร้างโอกาสในการทำสิ่งดีๆ สมาธิ และ สติ เป็นสิ่งสำคัญ
ปัจจุบันจงมีความสุข อย่าเป็นทุกข์ล่วงหน้า หาวิชาใส่ตัว และอย่ามัวทำเรื่องเสียเวลา

ชีวิตต้องดำเนินต่อไป…

Merry X Mas ครับ

#2017wintertrip day 3/11

29 hrs.


19 hrs.
=====
ผมว่ารถคันนี้มีชีวิต …
หลัง Pack ของและกำลังจะออกจาก Bat cave ที่นครชัยศรี ทุกอย่างก็ไม่ทำงาน ไม่มีแสงไฟจากหน้าปัด

ช่างเป็นการเลือกที่เสียได้ดีมาก เพราะ เสียที่บ้าน การจัดการเรื่องต่างๆ ทำได้ง่าย
ทริปปีที่แล้วก็เป็นเช่นนี้ เสียแต่ละที่ เหมาะๆ ทั้งนั้น

ตั้งแต่ตีสี่วันนี้ กระบวนการแก้ปัญหาก็เกิด ความช่วยเหลือจากเพื่อนพ้อง และ Clubmoto ที่ช่วยกันหา และ แทบจะรื้อรถออกมาเพิ่อให้มั่นใจ จนในที่สุดก็พบสาเหตุ

ขอบคุณ
Por Porpower น้องปอ ส่งทีมมาช่วยแต่เช้า
คชาสันต์ แสนเสน ลุยรื้อตั้งแต่กุญแจ ยันสายไฟ ลุยรวด 12ัชั่วโมง
Nuch หาของให้ถึงสองเที่ยวแม้เป็นวันหยุด
Wuttisak Prasertsom มาช่วย มาทำ แถมได้ Versys ไปเอาแผ่นชารต์ ไปกลับ 100 โล
Aof วิ่งเอา Relay start มาให้ไกลถึง 50 km
Indy Bikeshop พี่นัท สำหรับคำปรึกษาด้านเทคนิค ไม่ให้เหลือจุดละเลย
ภูวนาถ สงวนวรรณ พี่ต๋อย ส่งความห่วงใยมาตลอด ขอโทษที่ผิดนัดที่ภูทับเบิกวันนี้ พรุ่งนี้ ผมจะไปหาที่แพร่ครับ

ทริปวันแรกเปลี่ยนทิศ จากภูทับเบิกเป็นนครชัยศรี ถึงอากาศจะดีไม่เท่า แต่ความอบอุ่นของมิตรภาพนั้นแสนประทับใจ

#2017wintertrip day1/11

2016 winter trip day 4


วันนี้ตื่นมาที่ปีนังครับ…
ความกังวลเรื่องรถลดลง เพราะ เข้าใจปัญหาและวิธีป้องกันละ…

จากที่ช่างเตีย ยุให้เอา Batterry ลูกติดรถ ใส่ลุยมาเลย ผลพิสูจน์ว่า ถ้าเติมไฟเต็ม วันนึงวิ่งได้ไม่ต้อง Jump…

เป็นแบบนี้ผมก็ไม่กลัวละ ถึงแม้จะ Charge น้อย แต่ถ้า 3,000 rpm จ่ายได้ 13 V ผมก็ไปได้ละ…

เมื่อวานตอนมาเดินจำได้ว่ามี ปั๊มเชลล์ใกล้ๆ เลยแวะมาเติม

เติมน้ำมันที่มาเลย์ เติมเองครับ แจ้งเขาก่อน และ ปกติต้องบอกว่าเติมเท่าไหร่ จ่ายเงินแล้วมาเติม บางที่มีปัญหาไม่ให้เติมแบบเต็มถัง แต่ส่วนใหญ่จะให้… ผมอยู่ไทย ปั๊มไหนเด็กช้าก็เติมเองครับ

หลังจากเติมน้ำมันแล้วก็วิ่งไปดูบูลแมนชั่น มาถึงแมนชั่นป้ายบอกจะเปิดเอาตอนสายๆ เลยได้แต่ถ่ายภาพข้างนอกแล้วไปต่อ

จากนั้นก็ขี่ยาวไปที่ Batu cave…
Cave แปลว่าถ้ำ ใช่ตรับ มาดูถ้ำ

ที่ Batu cave ท่านที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ อยู่ด้านหน้าถ้ำ เวลาจะเข้าไปดูก็ต้องเดินขึ้นไปสูงปรี๊ดเลย บอกตรงๆว่านึกถึงวันวัดถ้ำเสือบ้านเรา ต่างตรงไม่มี cable car ทางสูง กว่าจะเดินถึงข้างบน ถ้าไม่ฟิตผมว่าเหนื่อย

ผมมาถุงฝนพรำนิดหน่อย เอาถุงตลุมกล่องติดถัง กันน้ำเข้า แล้วก็ไปเดินดูถ้ำ

ข้างบนก็สวยงามคุ้มค่าที่จะเดินขึ้นมา เพราะ มีลานลึกเข้าไปอีก จัดเป็นถ้ำที่ใหญ่มากๆ ผมเดินดูสักพักแล้วก็มานั่งดื่มน้ำ ให้หายร้อน

จาก Batu ก็มุ่งหน้ามาที่ Putrajaya เมืองนี้เป็นเมืองใหม่ มีมหาวิทยาลัย Multimedia ด้วย ผมว่าตรงนั้นจะเป็นเมืองตัวอย่างยุคดิจิตอล และจะมีมัสยิดใหญ่ อยู่ที่นี่

จอดถ่ายภาพ ตรงสะพาน และวนดูมัสยิด ฝนทำท่าจะตก เลยรีบตีรถเข้ามาเช็คอินที่ไชน่าทาวน์ …

งานนี้ไม่รอดครับ ขณะเข้าตัวเมือง ฝนกระหน่ำลงมา ผมวิ่งรอดอุโมงค์ เห็น ชาวสองล้อใส่เสื้อกันฝนกัน ผมประเมินดูแล้ว ไม่เปลี่ยนดีกว่า…จะถึงแล้ว

โรงแรม ชื่อ 99 สังเกตุโรงแรมที่มาเลย์ หลายที่เป็นตีวเลขครับ ผมวิ่งมาเกือบถึงกัวลาลัมเปอร์นิดเดียวฝนกระหน่ำลงมาเปียกไปทั้งตัว

นัดแอนดี้ไว้ตอนประมาณ 6 โมง แอนดี้มารับ ไปทานบักกุดเต๋ ร้านที่อันที่คุยว่าอร่อยเป็นอันดับ 2 ของโลก ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะไม่ ชอบรับประทานบักกุดเต๋นะแต่ครั้งนี้ต้องบอกว่า บักกุดเต๋ที่นี่อร่อยมาก สมดังคำร่ำลือ
ผมถาม Andy ว่าเราร้านอันดับหนึ่งอยู่ที่ไหน Andy บอก”ไม่รู้” เขาบอกว่าการ

เป็นที่หนึ่งนั้นมันกดดัน ยอมเป็นที่ 2 ดีกว่า

…อันนี้เป็นปรัชญาของ Andy เรานั่งคุยกันมากมายเพราะเราไม่ได้เจอกันมา 4 ปีแล้วครั้งล่าสุดที่เจอก็คือตอนที่ขี่รถไปหลวงพระบางด้วยกันแล้วหลังจากนั้น Andy ก็หายไปเลย
..หายครับ หายไปจริงๆเพราะว่าพยายามจะติดต่อแล้วก็ไม่สามารถติดต่อได้ Andy บอกว่าตัวเองมีเรื่องเข้ามาในชีวิตมากมาย อีกทั้งธุรกิจใหม่ที่เข้ามาทำ เลยต้องจากหายจากวงการ รถเวอร์ซิสของตัวเองก็ไม่ได้วิ่งมาเป็นปีแล้ว

… แต่ก็รับปากและสัญญาว่าจะขี่รถมาหาที่เมืองไทยอีก ผมว่า Andy รับปากแล้วก็คงต้องทำแหล่ะ สักวัน คงมายืนอยู่หน้าบ้าน แล้วบอกว่า “…Hello พี่ป๋อง ผมมาแล้ว”

แอนดี้มีคำพูดอยู่คำหนึ่งที่บอกว่าผมเคยสอนเอาไว้เมื่อ 4 ปีที่แล้วเวลาที่เจอใครทำอะไร แบบแปลกๆเช่นขี่รถ จาก Kuala lumper มาหาที่นนทบุรี… เพราะตอยนั้น มีน้องคนหนึ่งขี่รถกลับกรุงเทพจากสระบุรีไปสิงคโปร์ซื้อของเสร็จแล้วตีรถกลับไปแล้วตียาวไปหลวงพระบาง (เจ้านะ Red monkey)

ตอนนั้น Andy บอกว่า เจ้านะ Crezy ผมเลยบอกว่า “เอ็งไปว่าเขา Crezy เพราะเอ็งทำไม่ได้เหมือนเขา วันไหนเราทำได้ ก็คงไม่ว่สเขา Crezy หรอก…”

Andy บอกว่าคำพูดนี้เป็นคำสอนของผมที่เขาจำเอามาใช้จนถึงทุกวันนี้…

หลังทานอาหารกัน Andy พาผมไปชม เมืองกัวลาลัมเปอร์และพูดถึงเรื่องต่างๆ Andy ชอบเมืองไทยมากจนผมแปลกใจเพราะผมก็เห็นว่าเมืองมาเลย์ดีกว่าเมืองไทยในหลายหลายอย่าง ในขณะเดียวกัน Andy กลับมองเห็นเมืองไทยดีกว่ามาเลย์ทุกทุกอย่าง

…ต่างคนต่างความคิด … ผมว่า เราคงมองเห็นแจ่จุดดีของกันและกัน…

Andy พาผมไปดู KLCC ตึก twin tower คืนนี้สวยงามมากท้องฟ้าก็สวย ตึกก็สวย

หลังจากนั้น Andy ก็พาผมมาที่โรงแรม ให้ผมขี่รถตามไปที่บ้านระยะทางเกือบ 40 กิโลเมตร ตอนนี้ของจริงละ ฝนตกตลอดทาง เล่นเอาผมเปียกอีกรอบตกลงวันนี้เปียกไป 2 รอบแล้ว ไม่เป็นไร ฝาก Andy ซักเสื้อซะเลย

ถึงบ้านแล้วเราก็นั่งคุยกันต่อ..

คุยอยู่จนดึก กะให้ตัวแห้งค่อยกลับมัง จนผมต้องเตือนแล้วพรุ่งนี้ต้องออกตีสามเลยเลิกคุย

Andy ถามผมว่าจะไปสนามบืนยังไง ผมบอกเดี๋ยวเรียกแท็กซี่ไปส่ง เพราะตั้งใจจะบินไปที่ยะโฮบารู แล้วต่อรถเข้า Singapore Andy บอกไม่ต้องเรียกแท็กซี่แล้วตอนตี 3 ให้ผมรอที่ล็อบบี้ จะมีคนมารับ

ผมเชื่อ Andy รับปากแล้วรีบกลับบ้านจะไปแพ็คของให้เรียบร้อยเตรียมตัวที่จะเดินทางวันต่อไป..

สนใจอ่านตอนอิ่น กด #2016wintertrip