ปีนี้พ่อผมจะอายุ 90 …ถ้าแกยังอยู่นะ

พ่อจากไปตอนปี 2008 ตอนพ่ออยู่ ทุกวันที่ 3 ก.พ. พ่อจะมางานทหารผ่านศึกทุกปี

พ่อโดนรถชนวันที่ 3 ก.พ. ปี 2007 เพราะ อยากเอารูปที่ถ่ายเพื่อนในงานไปล้างมาส่งให้ … พ่อ กับ เพิ่อน ไม่รู้จัก และ ไม่สนใจ Facebook หรอกครับ วัยนี้ และ สมัยนั้น… ร่างพ่อนอนอยู่หน้าร้านถ่ายรูปนั่นแหล่ะ

พ่อฟื้นตัวจนผมพามางานนี้ได้ตอนปี 2008 ปกติไม่เคยมาเลย … มาปีนั้น เลยรู้ว่า ทำไม พ่อถึงมาทุกปี

เพราะเพิ่อนพ่อสมัยรบร่วมกันที่ยังอยู่ เขามากัน …ถ้ามีแรงเขาก็จะมา

ปี 2009 พ่อจากไปละ แต่พลังพ่อยังอยู่ และ ผมเชื่อว่า พ่อยังมีแรง …

พลังของพ่อส่งต่อมาที่ผม ผมจึงตั้งใจจะมาพร้อมกับพ่อทุกปี…

“ไอ้หนู…ปีนี้พาพ่อมาด้วยมั๊ย” จึงเป็นคำถามที่ได้ยินเมื่อมางาน ถึงแม้ปีนี้ผมจะอายุ 52 แต่มาอยู่ที่นี่ ผมรู้สึกเป็นเด็กทันที

เป็นเด็ก เป็นลูกที่ดีของพ่อ…

ผมตั้งใจจะทำให้พ่อแม่ภูมิใจ ..ด้วยการเป็นคนดี เท่าที่จะทำได้…ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าดีไม่พอ

และสัญญากับพ่อว่าจะพามาให้ได้ทุกปี…

พ่อคงดีใจอยู่บนโน้น

ป๋อง

3 ก.พ. 2020