ผมเตรียมตัวตายมา 10 ปี เพราะสังหรณ์ใจว่าจะอยู่ได้แค่ 50

คนเราก่อนตายก็อยากทำอะไรที่ชอบ ผมทบทวนสิ่งที่ทำมาตลอด 10 ปี แล้วพบว่า

ตอน 41- 43 ความคิดวนเวียนว่า จะอยู่แค่ 50 แต่ก็ไม่ได้มีอะไร

ตอน 43 เริ่มมาปั่นจักรยาน เพราะ ตัวเองขี้โรค ไม่สบายบ่อย และ ตอนนั้น ต้องแข็งแรงเพิ่อจะได้ดูแลพ่อที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

ตอน 44 เริ่มคิดทำอะไรให้ตัวเอง ปรนเปรอสิ่งที่คิดว่าเป็นความสุข…

ซื้อ scooter ขี่เที่ยว ในกรุงเทพฯ ทุกที่ ที่อยากไป

สิ่งหนึ่งที่ได้มาในช่วงนี้คือ การได้มีสัมพันธภาพที่ดี กับผู้คน ได้รู้จัก คนเก่งๆ ได้เจอคนดีๆ ได้เรียนรู้ ได้แลกเปลี่ยนความคิด

ตอน 46 ได้พาหนะตัวใหม่ Big Bike คู่ใจ ออกท่องไปในโลกกว้าง

… ไปหา ไปเที่ยว ไปทำ …

สองล้อพาไป ขี่ไปทั่วจริงๆ ทั้งในไทย และ ประเทศเพิ่อนบ้าน

ตอน 47 ผมเริ่มทำตัวเป็นประโยชน์ ต่อคนอื่น ต่อสังคม

ตอน 48 กลับมาออกกำลังอีกครั้ง ด้วยการวิ่ง … คิดว่าไหนๆ จะตาย ก็ขอให้ได้ดูแลสุขภาพให้เต็มที่
ตอนตายจะได้ไม่อยากเขกกระบานตัวเอง ว่าทำไมไม่ออกกำลัง

อาทิตย์ 25 กุมภา นี่ ผมก็จะ 50 หมดเวลา การใช้ชีวิตของผมละ
ถ้าลางสังหรณ์ผมเป็นจริง ถือโอกาสนี้ ร่ำลา และ ผมถือว่า ชาตินี้ คุ้มค่ามาก และ ผมได้ใช้ชีวิตในแบบที่ผมตั้งใจแล้ว

แต่ถ้าลางสังหรณ์นี้ผมผิด ได้ไปต่อ … ผมจะตั้งใจ เป็นคนดี มากกว่าที่เคยเป็น และ จะใช้ความเป็นตัวผม ให้เป็นประโยชน์ ต่อคนอิ่นให้มากที่สุดครับ

25 นี้ ผมครบ 50 แล้ว จะเป็น “ปลายทาง” หรือ เป็น “จุดเริ่มต้น” อันนี้้แล้วแต่ฟ้าข้างบน

ส่วนพวกเรา จะมาร่ำลา หรือ มาอวยพร ก็เลือกตามที่ชอบครับ แบบไหนก็ต้องขอขอบใจทุกคน

Notr : Facebook นี้ ผมทำ มรดก ให้คนใกล้ตัวไปแล้วครับ

#pingponglife

Advertisements