Archive for กุมภาพันธ์, 2018

50 km before 50 years old.


50km before 50 Years Old
===================

เมื่อคืนผมออกวิ่ง…
เป็นการออกวิ่งครั้งสำคัญเพราะเป็นการวิ่งตามฝัน

ฝันที่อยากวิ่งจบ Full 42 Km ก่อนอายุ ครบ 50

เมื่อคืนผมวิ่งมาไกลเกินฝัน Full Marathon โดยวิ่งไกลไประดับ Ultra 50 km

ร่างกายไม่ได้พร้อม แถมซัอมไม่ถึง การวิ่งมาได้ขนาดนี้เป็นเรื่องมหัศจรรย์

แต่ความรู้สึกยินดีเมื่อถึงระยะ 50 Km ของผม กลับไม่ใช่ความรู้สึกยินดีที่วิ่งได้ แต่กลับกลายเป็นความรู้สึกยินดี จากมิตรภาพที่ได้รับจากกลุ่ม God of KOD น้องๆ ที่มาเป็นแรงเชียร์์และ คอย Support ตลอดเส้นทาง

น้องแต้ว MaePiromya JaoKa สาวสวยที่ปกติไม่ออกมาวิ่งกลางคืน ที่ยอมเทงาน Dinner ที่ Vertigo มากินเค๊ก กับพี่ป๋อง

น้องนาท Nart Chamnankit หนุ่ม Ultra ที่กำลังจะไป 100 km คอยใหักำลังใจ และน้ำแข็งประคบ ตอนที่กล้ามเนื้อฉีกจนช้ำ

น้องนก Piyarat Loolersvilai สาวสวยฝีเท้าเร็ว ที่คอยบอกให้ผมวิ่งช้าๆ และ ไม่ต้องไปตามคนหน้า เพื่อให้จบแบบไม่เจ็บ

นัองเจต Somjet Kaitkamonvakin นักวิ่ง 100 km ที่มีเทคนิคการวิ่ง พร้อมจิตใจอันดี วิ่งไปซื้อ Perskindal มาฉีดน่องให้ตอน มันขึ้นเป็นเส้น แถมให้ของขวัญ เป็นผ้าบัฟจากพี่ป๊อกที่ได้รับจาก Full แรกของตัวเองมาด้วย ด้วยเหตุผลว่า เพราะเป็นรูปมอเตอร์ไซต์

กองเชียร์ทีม G0D อีกสามคนที่ส่งใจมาตลอด
Wanida Pipatapirak อยู่หลีเป๊ะ
Gigga Zaa เตรียมตัวเจ้าบ่าว
Nitipat Kulchamaneemon ไข้ขึ้น

พี่เต้ย Kidakorn Angkanarak พี่ชายแรงบันดาลใจให้ผมรู้จักการวิ่ง Full ด้วยการทำให้ดูตอนวัย 55

เพื่อนนักวิ่งทุกคนที่คอยให้กำลังใจ

และที่สำคัญที่สุด พี่รัก Le Al Samermuen คนจุดประกายหลังผม Fail เมื่อเสาร์ที่แล้ว โดยวิ่งได้แค่ 31 Km แล้วให้ผมสู้ต่อ โดยมาวิ่งเป็นเพื่อน แถมชวนทีม GOD ทั้งทีมมา Support
surprise ทั้งเส้นทาง surprise ทั้งเค๊กวันเกิด ทั้งดึง ทั้งลาก ทั้งผลัก ปล่อยมุกเรี่ยราดตลอดทาง จนถึงจุดหมาย ฝากขอบคุณน้องเปิ้ล ศรีภรรยาด้วย สำหรับเค๊กน่ารักจานนี้

การวิ่งนี้ไม่มีอะไรคาใจผมอีกแล้ว เป็นฝันสุดท้ายก่อนอายุครบ 50

#ไม่มีทางรูุ้ถ้าไม่คิดจะลองดู
#first_full_Marathon
#first_full_Ultra_Marathon

Advertisements

เตรียมตัวตาย ==========


ผมเตรียมตัวตายมา 10 ปี เพราะสังหรณ์ใจว่าจะอยู่ได้แค่ 50

คนเราก่อนตายก็อยากทำอะไรที่ชอบ ผมทบทวนสิ่งที่ทำมาตลอด 10 ปี แล้วพบว่า

ตอน 41- 43 ความคิดวนเวียนว่า จะอยู่แค่ 50 แต่ก็ไม่ได้มีอะไร

ตอน 43 เริ่มมาปั่นจักรยาน เพราะ ตัวเองขี้โรค ไม่สบายบ่อย และ ตอนนั้น ต้องแข็งแรงเพิ่อจะได้ดูแลพ่อที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

ตอน 44 เริ่มคิดทำอะไรให้ตัวเอง ปรนเปรอสิ่งที่คิดว่าเป็นความสุข…

ซื้อ scooter ขี่เที่ยว ในกรุงเทพฯ ทุกที่ ที่อยากไป

สิ่งหนึ่งที่ได้มาในช่วงนี้คือ การได้มีสัมพันธภาพที่ดี กับผู้คน ได้รู้จัก คนเก่งๆ ได้เจอคนดีๆ ได้เรียนรู้ ได้แลกเปลี่ยนความคิด

ตอน 46 ได้พาหนะตัวใหม่ Big Bike คู่ใจ ออกท่องไปในโลกกว้าง

… ไปหา ไปเที่ยว ไปทำ …

สองล้อพาไป ขี่ไปทั่วจริงๆ ทั้งในไทย และ ประเทศเพิ่อนบ้าน

ตอน 47 ผมเริ่มทำตัวเป็นประโยชน์ ต่อคนอื่น ต่อสังคม

ตอน 48 กลับมาออกกำลังอีกครั้ง ด้วยการวิ่ง … คิดว่าไหนๆ จะตาย ก็ขอให้ได้ดูแลสุขภาพให้เต็มที่
ตอนตายจะได้ไม่อยากเขกกระบานตัวเอง ว่าทำไมไม่ออกกำลัง

อาทิตย์ 25 กุมภา นี่ ผมก็จะ 50 หมดเวลา การใช้ชีวิตของผมละ
ถ้าลางสังหรณ์ผมเป็นจริง ถือโอกาสนี้ ร่ำลา และ ผมถือว่า ชาตินี้ คุ้มค่ามาก และ ผมได้ใช้ชีวิตในแบบที่ผมตั้งใจแล้ว

แต่ถ้าลางสังหรณ์นี้ผมผิด ได้ไปต่อ … ผมจะตั้งใจ เป็นคนดี มากกว่าที่เคยเป็น และ จะใช้ความเป็นตัวผม ให้เป็นประโยชน์ ต่อคนอิ่นให้มากที่สุดครับ

25 นี้ ผมครบ 50 แล้ว จะเป็น “ปลายทาง” หรือ เป็น “จุดเริ่มต้น” อันนี้้แล้วแต่ฟ้าข้างบน

ส่วนพวกเรา จะมาร่ำลา หรือ มาอวยพร ก็เลือกตามที่ชอบครับ แบบไหนก็ต้องขอขอบใจทุกคน

Notr : Facebook นี้ ผมทำ มรดก ให้คนใกล้ตัวไปแล้วครับ

#pingponglife

น้องดีใจ ตกน้ำ..!


รับน้องเข้าบ้านมาเดือนนึงละ ยังไม่เคยจัดท่ายากเลย เมื่อเย็นวันเสาร์ เลย เอาน้องดีใจมาลอง Active track

หาที่โล่งๆ ได้แถวทะเลสาบหน้าบ้าน ช่วงพลบค่ำ กะจะถ่ายตึก แอมเบอร์ ที่ใกล้เสร็จตอนพระอาทิตย์ตกดิน

Active track เป็น Feature หนึ่ง ของน้องดีใจ ที่ จะบินตามวัตถุเป้าหมายเอง และเป็น Feature ที่ มีการชนบ่อยที่สุด เพราะ sensor และ algorithm ยังอยู่ในยุคพัฒนา

เมื่อเริ่มลอง Feature ทำงานได้ดี ผมเดินไป เดินกลับ น้องดีใจ บินตาม
…ดูเบิกบาน

ผมลองตั้ง องศา เลือกมุมสวยๆ ให้น้องดีใจ แอบมอง โดยให้ มาบินมองด้านหน้า สัก 10 นาฬิกา

น้องดีใจ เอียงคอ อมยิ้ม เก็บภาพระดับ HD ไปเริ่อยๆ

ตอนเดินกลับ ตอนเดินผ่านพี่ที่มาซัอมวงสวิง ผมสังเกตว่าน้องดีใจเปลี่ยนทิศร่อนมาทางซ้าย(ขวาของผม) อย่างเร็ว

ผมโยก Remote control ยกระดับเพดานบินขึ้น แต่ไม่ทันซะแล้ว น้องดีใจ หายเข้าไปในพุ่มต้นไม้ เสียงกรีดร้องโหยหวล ดังออกมา ใบไม้ขยับสั่นไหว พรากพรหมจรรย์ สูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ จากการตกครั้งแรก…

ร่างของน้องหล่นลงมา ตกลงพื้นหญ้า กระเด็นลงทะเลสาบ ต่อหน้าต่อตา….

ผมหยิบของออกจากกระเป๋ากางเกง กระโจนตามลงไป

สติ
==

น้องดีใจ หมดสติ ไฟจากแบต กระพริบด้วยจังหวะแปลกๆ โดยสันชาติญาณ ผมถอดแบตออกทันที

รองรอยความชื้นปรากฏตามร่างกาย ใบพัดหายไปใบ มองไปตรงจุดเกิดเหตุ เห็นหล่นอยู่ เขี้ยวใบพัดหัก คาดว่า เกิดจากตอนที่ใบไม้พันใบพัด แรงบิดของทอเตอร์ แรงเอาชนะได้ แต่ก็ออกแบบให้เขี้ยวหักแทน เพื่อ safe มอเตอร์ ตัวแพง ..อันนี้ออกแบบได้ฉลาดดี

ถอดทุกอย่างออกเป็นชิ้นๆ ปฐมพยาบาลเบื้องตัน แล้วเริ่มโทร

ความช่วยเหลือ
=========

เย็นวันเสาร์ โทรไป Phantom Thailand ไม่มีใครรับละ

ลองโทรเข้า dot life น้องบอกว่า ที่ร้านขายอย่างเดียว ถ้ามาซ่อม จะส่งซ่อมที่จีน ไม่ต่ำกว่าเดือน !

search หาร้าน มีรับซ่อม Drone 24 hr แถวพัฒนาการ ค่าเปิดเคริ่อง 1,500

ผมบึ่งรถ ไป west gate ทุ่งเข้าร้าน Dji ของ Phabtom Thailand ร้านยังไม่ปิด น้องตัวใหญ่ๆ ที่ขายให้ผม บอกว่า ต้องส่งศูนย์ แถวพญาไท ซึ่งคงส่งไปวันจันทร์ ตอนเย็นๆ จะมี messenger มารับ ค่าซ่อมไม่มี

ผมรู้สึกว่าอีกสองสันแน่ะ เก็บไว้นานน่าจะไม่ดี

้เหตุผลที่มาซื้อที่ Phantom เพราะจะใช้ service ดีๆ นี่ล่ะ เลยตัดสินใจ พาน้องดีใจ ไปเองเช้าวันจันทร์

ลดความเสี่ยง
========
ระยะเวลาเกือบสองวัน ก่อนถึงมือหมอ อะไรก็เกิดขึ้นได้
ผมกลับบ้าน ยืมข้าวสารเพิ่อนจะเอามา บ่มดูดพิษ จากร่างน้องดีใจ ปรากฏว่า ข้าวเพื่อนมอดวิ่งกันยั้วเยี้ย เลยซื้อข้าวสารมาถุงนึง 150 บาท เอาทั้งน้องดีใจ และ Battery ใส่ไว้ใต้ข้าวสาร รอส่งหมอ….

ไฟแบต ยังกระพริบไม่เลิก ปิดก็ไม่ดับ

น้องดีใจ หลับตาพริ้ม ไม่ไหวติง ขออย่าให้เป็นอะไรเลย

ถึงมือหมอ
=====
น้องดีใจโดนส่งไปที่ศูนย์ พญาไท ไปง่าย BTS ออกช่องทางที่ 4 เดินไป จะเห็นตึก เขียนชื่อ ตัวเบ่อเร่อ

DJi …(ดีใจ)

ไปถึงรอคิวก่อนหน้าไม่นาน ใครมาถึงนี่ ก็โคม่าทุกราย หมอกุรีกุจอ มาดู ถามอาการละเอียดยิบ
… หล่นลงน้ำหรือเปล่า?
…หล่นแล้วทำไง?
…ทำให้แห้งยังไง?
…ใช้ไดร์เป่ามั๊ย?
…ใช้ไดร์ร้อน หรือ ไดร้ แห้ง
…เปิดเคริ่องหรือเปล่า

จากนั้นก็ ถอดออกมาเป็นชิ้นๆ ค่อยๆ ไล่ความชื้น ทำความสะอาด ข้างใน ทีละส่วน ประกอบกลับเข้าไป แล้วเอา Batt ใหม่ใส่เข้าไป

น้องดีใจ ลืมตา รัอง ตือ ตือ ตื้ด …. ทำหน้างงๆ เอ ฉันอยู่ไหนนี่ ที่แปลกๆ ไอ้หมอนี่เป็นใคร

ช่างประกอบใบ ทดสอบการหมุน แล้ว Take off

น้องดีใจกลับมาบินได้ละ ใน 1 ชั่วโมง

Intelligent battery
==============

ช่างบอกว่า Batt ได้จากไปอย่างสงบ ผมเลยบอกมห้ช่วย ชำแหละดู เพิ่อ สวมวิญญาณ Nonthaburi CSI

ช่างบอกว่า ถ้าผ่าแล้ว จะไม่กลับไปเหมือนเดิม ฒยืนยัน ยังไง ก็คงใช้ทำอะไรไม่ได้แล้ว

ช่างบรรจงเอาเครื่องมือกรีด ตัว Batt ออกเป็นชิ้นๆ เขาคงออกแบบไม่ให้ใครมายุ่งมารื้อ เพราะ ประกอบไว้แน่หนามาก ช่างต้องเค้นแรงจนมือสั่น ก่อนร่างจะหลุดออกเป็นสองส่วน

สภาพภายใน เละเทะ จนต้องเบือนหน้าหนี ในภาพน่าสพึงกลัวตรงหน้า

หลับให้สบายนะ Battery ., RIP

ป๋อง

ภาพตอนหล่น
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10156008270664326&id=566784325

งานสุดท้ายก่อนเกิดเหตุ
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1832289877068992&id=1574573022840680