สองสามวันนี้มีคนสงสัย ว่าผมอยู่มานาน ยี่สิบกว่าปีทำไม มาฟิตอะไร สองสามอาทิตย์นี้ แล้วช่วง..
น้ำท่วมหายไปไหน…

เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง…ฮะ

ผมเองมีบ้านที่กรุงเทพฯ ตอนซื้อที่นี่ 26 ปีก่อน เพราะ ทำงานที่สายเจ็ด เห็นที่นี่บ้านสร้างเสร็จแล่ว เลยอยากได้

สมัยนั้น บ้านบูมมาก  ส่วนใหญ่ต้องจอง

ผมซื้อ town house ในราคา 1.5 ล้าน !

ตอนนั้น ดอกเบี๊ย 13.5 %

ส่งๆ อยู่ ช่วงปี 40 ดแกพุ่งไป 18%

จำได้ว่า ส่ง 20,000 ตัดต้น 200 เอง…

เพิ่อนบ้าน สละเรือ ร่ำลา จากไปหมด …

ส่วนผม บริษัทส่งไปทำงานที่ เขมร ปล่อยพ่อ ดูบ้านนี้ 4 ปี….

กลับจากเขมร ผมก็ทำงานที่บางซื่อ  เลยอยู่บ้านที่ นนทบุรี เพราะ ห่างจาก ที่ทำงาน 7 โลเอง  ให้พ่อเฝ้าบ้านที่นี่ให้

หลายคนน่าจะรู้จักพ่อ พ่อปั่นจักรยานไปตลาดท่านาทุกวัน…พ่อบอกแม่ค้าที่นั่นหน้าตาดี

พ่อผมเป็นทหาร

มีวันหนึ่ง ผมจำแม่น วันที่ 3 กพ วันทหารผ่านศึก พ่อไปร่วมงานที่อนุสาวรีย์ชัยแต่เช้า เพื่อเจอเพื่อนสมัยรบเวียตนาม …พ่อถ่ายรูปมา ขากลับ จะเอารูปไปล้าง…

ปรากฏว่า พ่อฟุบคว่ำ อยู่หน้าร้านถ่ายรูป ตรงนครชัยศรี… เพราะ มีรถมาเฉี่ยวพ่อล้ม…

พ่อไม่มีบาดแผล แต่ เลือดออกในสมอง หมอนครชัยศรี ไม่รู้ …มารู้เอาตอนพ่อตัวเขียวแล้ว  …เลยส่งไป รพ.นครปฐม ตอนเข็นเข้าห้องผ่าตัด พ่อหยุดหายใจไปแล้ว 3 นาที…

วันนั้น ผมอยู่ เกียวโต ญี่ปุ่น ไปทำงาน พี่สาว โทรบอก ผมหาตั๋วกลับมาเลย … จำได้ว่า ตั๋วกลับขาเดียวครึ่งแสน…แต่ต้องมาเพราะ หมอบอก ว่าน่าจะไม่รอด…

ผมมาดูพ่อ บ่อยกว่าเดิม
พ่อจำอะไรไม่ได้เลย…ผมจำได้ว่าพ่อชอบไปตลาดท่านา

ดังนั้น ทุกเวาร์ ผมจะพาพ่อไปตลาด…ได้ผลครับ พ่อเริ่มพื้นความจำ

เพื่อนๆพ่อ ที่ตลาด บางคน เพิ่งรู้ ว่าพ่อ โดนรถชน …

ผมดูแลพ่อ อยู่ปีครึ่ง พ่อดีขึ้นมาก พอคุยได้ … แต่ต้องผ่าตัดทำ shut  …เป็นการ ต่อน้ำสมอง มาผ่าน วาล์วไฟฟ้า…

มาตอนหลังพ่อเกิดอาการติดเชื้อในปอด…

พ่อนอนอยู่ RCU และ ห้องพิเศษ ที่ศิริราช เพราะติดเชื้อ ที่ปอดอยู่ 4 เดือน ก็พากลับบ้าน

เที้ยวนี้ให้กลับไปที่นนท์ เพราะ ใกล้หมอ และ คนอยู่เยอะ อาการตอนกลับ พ่อพูดไม่ได้อีกแล้ว แต่พ่ออึดมาก  ผมดูพ่อ อยู่สองสัปดาห์ พ่อ ก็ จากไปครับ…

หลังนัเน ผมก็ไม่ค่อยได้มาบ้านนี้บ่อยนัก บางที เดือนสองเดือนมาที

มาทีไรก็คิดภึงพ่อ….

ช่วงน้ำท่วม ผมตามเรื่องน้ำ ช่วงนั้น งานผมอยู่ แถวอิสาน วิ่งวุ่นจัดการเรื่องงาน … ระวังบ้านที่นนท์ ส่วนที่นี่ มาย้ายของขึ้นชั้นสอง แล้วก็ไม่ได้มาอีกเลย กะว่าท่วมแน่… ลาาสุดที่เดินเข้ามา ก็ลุยน้ำเข้ามา..

ตอนน้ำท่วมเลยไม่ได้ทำอะไร สอบถามข่าวคราว จาก เพื่อนบ้านบ้าง แต่ก็ไม่มีใครมีรายละเอียดเรื่องสู้น้ำ…

ผมกลับมาบ้าน หลังน้ำท่วม… ทิ้งไว้นาน ในบ้าน เห็ดขึ้นโซฟาเลยครับ …น้ำไม่ได้ท่วม แต่ความชื้นมันเยอะ….

จำได้ว่า ขนของที่ย้ายหนีน้ำไปชั้นสอง หลังน้ำลดแล้ว 2 ปี…..

…มาจนปีที่แล้ว…ผมสนใจเรื่องสุขภาพ และ เห็นว่า ถนนรอบสนาม golf หมาะ ที่จะออกกำลัง เลยกลับมาบ่อย ทั้งวิ่ง และ ปั่นจักรยาน …จึงมาอยู่ที่นี่ บ่อยขึ้น ยอมทำงานไกล ตื่นแต่เช้า เพราะ รู้สึกว่าที่เย็นสบายและ อากาศดีกว่ากรุงเทพฯ

สามอาทิตย์ คุยกับพี่เล็ก เรื่องท่อในหมู่บ้าน.ได้แสดงความเห็นออกไป พี่เล็กเลยชวนเข้ากลุ่มนี้…

ผมก็เพิ่งรู้ว่า หมู่บ้านเรามี line กลุ่ม เลยเข้ามา…พอได้พูดคุยกับเพื่อนบ้าน แสดงความเห็นอแกไป ก็มีคนโทรมาคุยด้วย ทำให้วันนึง พี่สงค์ ก็นัดผมเจแกัน เพื่อทำความรู้จัก เพราะ พี่เขาบอกว่ารู้จักพ่อผมดี…

และวันนั้น ก็เป็นวันแรกที่ พี่เขาพาผมไปดูบ่อระบายน้ำ …
เสียงพี่ รปภ ที่บอกว่า หน้าฝน ทำงานลำบาก …ทำให้ผมอยากช่วย…

นั่นคือที่มาว่า ทำไมสามสัปดาห์นี้ ผมถึงฟิตจัง…

ผมมีเวลา ติดตามเรื่องพวกนี้ อีกสัปดาห์ ก็ต้องเดินทางไปนอกเมืองครับ ซึ่งอาจติดต่อไม่สะดวกนัก และ จะหายไปสัปดาห์ยึง …เลยอยากรีบทำอะไรให้พอ้ป็นรูปเป็นร่างก่อน

และที่สำคัญ ฝนกำลังจะมา…..

จบแล้วครับ…

มีใครอยากทราบอะไร ก็ถามได้นะครับ…

image