วันนี้ผมทานข้าวแกงกับข้าว 3 อย่างที่โรงอาหาร บริษัท …

แม่ค้าคิดตังส์ ผม 50 ผมรู้สึกว่า เงิน 100 นึงเดี๋ยวนี้ ทานได้ 2 จานเอง…ของแพงขึ้นทุกวัน

แพงยังไง ผมก็ต้องจ่ายครับ เพราะ มันจำเป็น… เห็นเพื่อนบางคน ห่อข้าวจากบ้านมาทานเอง มันได้ประหยัด….

ประหยัดก็จริง เลือกได้ก็จริง แต่ถ้าคนคิดแบบนี้ สักครึ่ง แม่ค้าก็ขายไม่ได้

ขายไม่ได้ คนเขาก็เลิก เขาเลิก ผมและเพื่อนๆ อีกหลายคนก็ไม่มีกิน

เรื่องบางเรื่องมันต้องนึกถึงส่วนรวม …จะเห็นแต่ตัวเองไม่ได้ …

เป็นคนอยู่ในสังคม ก็ต้องรู้หน้าที่…

ต้องให้เกียรติตัวเอง เพราะ เราอยู่รวมกัน…

ผมพูดเรื่องข้าวแกง เพราะ เมื่อวานไป อบต ทาง อบต ถามผมว่า ได้จ่ายค่าขยะ หรือเปล่า….
ผมบอก ตั้งแต่พ่อตายไป ไม่ได้จ่ายนานแล้ว …อยากจ่ายไม่รู้จะจ่ายกับใคร

อบต บอก มีคนมารับตังส์ให้ถึงบ้าน  เก็บเดือนละครั้ง…ผมถามเก็บเดือนละเท่าไหร่ พี่เขาบอก 30 บาท!

พี่เขาบอกว่า กฤษดา 26 ลูกบ้านบางส่วนไม่ยอมจ่าย…

ผมตกใจ  และ อายมาก ที่มีคนคิดแบบนี้ 30 บาท ต่อเดือน …เทียบ ข้าวที่กินต่อมื้อ แล้วคนละเรื่อง…

อยากชวน คนที่ไม่ทราบว่าทำอย่างไร คุณไปที่ อบต (ที่คุณไปเลือกตั้งนั่นแหล่ะล่ะ) แจ้งเขาว่ามายื่นคำร้อง ขอให้ไปเก็บขยะ หน้าบ้าน

เขาจะให้พนักงาน มารับเงิน 30 บาท ทุกสิ้นเดือน

คุณทิป เด็กเฝ้ารถเท่าไหร่ ทานข้าวมื้อเท่าไหร่ ใช้ชีวิตสุขสบาย หรือ จนขนาดไหน ผมไม่ทราบ แต่ ถ้าคิดว่า คุณให้เกียรติตัวเอง สอนลูกหลานคุณด้วยการด้วยการทำหน้าที่ ลูกบ้าน … ก็ไปทำแบบผมบอกซะครับ

คนไม่รู้ว่าจ่ายยังไง อย่างผมตอนนี้รู้แล้ว ก็รีบไป…มันเป็นหน้าที่ อย่าผลัด

ส่วนคนที่รู้ แล้วยังมีเหตุผลไม่จ่าย ผมว่าเลิกเถอัครับ คิดแบบนี้

อย่าทิ้งขยะ ในถัง รอให้มีคนมาเก็บ แล้ว เลี่ยงไม่จ่ายเงิน ปลูกฝังการโกง ให้ลูกหลานดูทุกวัน ด้วยความภูมิใจที่โกงได้ อยู่เลยครับ

อยู่บ้านดีๆ ก็ทำตัวเป็นลูกบ้านดีๆ กันครับ

ป๋อง