Archive for พฤษภาคม 22nd, 2016

กฤษดานคร 26


เบื้องหลังชาวกฤษดา26 :
================
Cr: @koy

ปี 2549 :
-แวะดูโครงการ น่าอยู่นะ สะอาดสะอ้าน
ประทับใจยามเด่น เค้าขี่จักรยานตามถามว่าไปไหน ที่ซื้อเพราะรู้สึกว่า security ดี
-ผ่านไปหลายปี โครงการปล่อยทิ้ง บ้านร้างเริ่มเยอะ(คนอยู่ประมาณ 50%)
โครงการฯ ก็ไม่ใส่ใจ
คนไม่จ่ายส่วนกลางกัน
สิ่งแวดล้อมเริ่มจะน่ากลัว ยังเคยคิดจะไปซื้อบ้านที่อื่น แต่ก็เสียดาย ที่นี่ใกล้ตลาด เดินทางสะดวก ไปได้หลายเส้นทาง
และธรรมชาติมาก มีเสียงนกร้องทุกวัน
-ปี 2552-53 บางช่วงน้ำดันมาจากแม่น้ำเข้าซอยข้างบ้าน
ก็มีสมาชิกในหมู่บ้าน
ช่วยกันกั้นกระสอบทราย และปิดท่อที่น้ำเข้า
น้ำจะมาสูงสุดประมาณ
1-2 สัปดาห์ ในบางปี
-ปี 2554 หมู่บ้านเราเจอน้ำก่อนใคร ม.เรากลับรอด
จนคนแถวนครชัยศรีต้องอาศัย ม.เราเป็นทางสัญจร
ที่รอดเพราะ:
*มีจิตอาสาคนในหมู่บ้านเราเอง รวมตัวกัน ที่พอจำได้
1.คุณพงษ์ อยู่ตรงข้ามบ้านพี่ตา โซน A : 6 โมงเช้าจะ
เดินมาดูน้ำบริเวณบ้าน
หลังที่อยู่ติดกำแพง ที่น้ำเข้า อิอิ.. บ้านเราเอง แต่ตอนนี้ถมเพิ่มอีก 20 cm. น่าจะ ok แล้ว
2.คุณภักดี โซน A
อยู่แถวซอยบ้านคุณเพลิน พร้อมผู้ช่วยหลายคน
แรงดีๆ ทั้งนั้น ช่วยกันยกทราย
3.พ่อน้องเจต ข้างบ้านปิงปอง โซน A
4.คุณธง ข้างบ้านพี่จุ๊ โซน A
5.ผู้พัน โซน A
6.คุณวิชาญ ข้างบ้านพี่ตา
7.พี่ชัยรัตน์ คนใกล้ชิด
และอื่นๆ ขออภัยที่จำไม่ได้

สำหรับทีมสาวๆแม่บ้าน
ช่วยกันเก็บเงินระดมทุนกันมี*พี่ตา ป้าแหว๋ว และอีกหลายคน ขออภัยที่จำได้แค่นี้

-และแล้วทีมงาน
ของเราก็ทำสำเร็จ
-ปี 55 น้ำก็มาอีก
1-2 สัปดาห์
คราวนี้มีคุณภักดีเป็นผู้
นำทีม พร้อมทีมงาน
และก็ทำได้สำเร็จ
พวกเราก็ระดมทุนกันเช่นเดิม

-2556-2558 โชคดีที่น้ำน้อย จึงไม่พบปัญหา
และโชคดีอีกอย่าง บ้านล้างหายไปแล้ว คนมาอยู่กันเต็มหมด(95%)

-2558-2559 เราเริ่มรวมตัวกันใหม่
เริ่มมีจัดประชุม ล้มบ้างลุกบ้าง แต่ก็ยังดี
-คุณชำนาญ และทีมงานบางท่านช่วยระดมเงินตัดหญ้าจากปากทางจนถึงสนามเด็กเล่น ดูดีมากเลยค่ะ
-พี่จุ๊ พี่ตา และท่านอื่นช่วยกันเรี่ยรายเพื่อนบ้านเพื่อตัดหญ้าหลายจุด สะอาดและไม่น่ากลัวแล้ว
-ต้น พ.ค.59 ก็รวมกลุ่มโซน A ได้สำเร็จ โดยร่วมกันคิดว่าเก็บค่าส่วนกลาง เดือนละ 100 บาท/ หลัง
เพื่อนำมาปรับปรุงปั๊มน้ำตู้ไฟและบริเวณรอบๆ ให้ปลอดภัย
โดยมีคุณต่ายและคุณ longjin ช่วยกันหาช่างและก็ทำได้สำเร็จ
**ก่อนหน้านี้ ขณะที่ทุกท่านกำลังนอนหลับสบาย ก็ได้คุณต่ายและคุณ
longjin คอยเปิดปิดปั๊มน้ำซึ่งสภาพไม่ดีให้พวกเราตลอด*
และพี่จุ๊กับพี่ตาเคยช่วยกันเรี่ยรายและซ่อมไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ก็เอาไม่อยู่

**วันนี้เรามารวมตัวกันใหม่ อะไรๆ ที่ขุ่นข้องหมองใจก็ลืมๆ กันไปนะ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกัน จะได้ร่วมมือกันอีกครั้ง
นะ เพื่อพวกเราและชาวกฤษานคร 26 ทุกคน**

รถบรรทุกถมดิน


ที่หมู่บ้านที่ผมอยู่ ช่วงหลัง ทางโครงการไม่ได้มาดูแลแล้ว ลูกบ้านก็ต้องมาช่วยกันดูกันเอง
ปัญหาคือ หมู่บ้านมันใหญ่ เนื้อที่คร่อม สี่ตำบล เลยทำให้อะไร มันยากกว่าที่ควรเป็น

อย่างเรื่องของ ถนน พอไม่มีโครงการ การจัดการเรื่องรถเช้าออก ก็จะยาก พวกรถบรรทุก ก็มักจะใช้หมู่บ้านเป็นทางผ่าน เพราะว่า หลบด่านตำรวจ ลูกบ้าน ก็บ่นกันอุบ แต่ ไม่รู้จะทำอย่างไร ผมบอกว่า ถ้าไม่อยากให้เขาผ่าน ก็บอกเขาตรงๆ เพราะ ปกติ ผมเจอผมก็ทำแบบนั้น

เมื่อครู่ ตอนหกโมงกว่า.ผมขี่รถกลับมาจากกรุงเทพฯ ฝ่าฝนมาเลย พอเลี้ยวเข้าหมู่บ้าน ด้านปิ่นเกล้า มีรถบรรทุก พ่วง เข้ามา เลยโบกให้จอด ถามว่า ไปไหน คนขับรถ ดูอายุประมาณ 30 บอกว่าเอาดินไปถมข้างใน

ผมเลยโบกให้เข้ามา…

มีถมที่ เย็นขนาดนี้ด้วยเหรอครับ

 

ผมขี่ตามมาสักพัก รถบรรทุกจอดตรงวงเวียน ผมจอด คนรถถาม

“พี่จะตามผมไปดูที่เหรอ?” ผมบอกว่าใช่ และถามว่าอยู่ไหน
“ซอยก่อนถึง club house ” ผมถามว่าซ้าย หรือ ขวา และให้นำไป

น้องเริ่มเปลี่ยน บอกว่า วันนี้ไม่ได้มาถมดิน ผ่านไปเติมน้ำมันเฉยๆ

ผมเลยบอกว่า ตอนนี้ถนนในหมู่บ้านเริ่มชำรุด และยังไม่มีคนที่จะมาซ่อมแซม ต้องขอร้องให้เลี่ยงการวิ่งผ่านหมู่บ้าน โดยเด็ดขาด ยกเว้น มีงานจริงๆ จึงเข้ามา เพราะ ปริมาณรถจำนวนมาก ทำให้ถนนชำรุด และ เสี่ยงอันตราย

น้องทำมึน พยายามบอกว่ารถเปล่า หนัก 11ตันเอง …ผมบอกว่า เองของน้องเท่ากับ รถ pick up ที่วิ่งแซงไปนั่น 11 คันเลยนะเว้ยเฮ้ย…

ถ้าเบาจริง ลองวิ่งทับตีนน้องดู ถ้าไม่ร้อง แสดงว่าเบาจริง พี่จะให้ผ่านได้ทุกวันเลย น้องไม่เอา….

ผมบอกน้องอย่าทำเป็นงง …บอกกันดีๆ เข้าใจแล้วก็อย่ามาวิ่ง เมื่อกี้ก็โกหกทีละ ว่ามาถมดิน ทำไมวะเรื่องแค่นี้ ต้องโกหกกันด้วยเหรอ …ลูกผู้ชาย กล้าเข้าก็พูดมาตรงๆซิวะ… ผมพูดเสียงเรียบๆ นะ เพราะหวัดลงคอ ไม่มีกระโชกโฮกฮาก …ทำไม่เป็น

น้องบอก ผมเคยวิ่งมาถมที่… น่าจะวิ่งได้…

ผมก็ไม่เข้าใจว่าน้องมันไม่เข้าใจจริงๆ หรือแกล้งไม่เข้าใจ เลยบอกว่า

“สั้นๆ นะน้อง ถ้ามาทำงาน เข้าได้ แต่ถ้ามาใช้เป็นทางผ่าน ห้าม!” ผมว่าคงเข้าใจตรงกันละ

“แต่เฒ่าแก่ผมให้วิ่ง” น้องมันงัดมุกสุดท้าย

“งั้นเอาเบอร์เฒ่าแก่มา” น้องมันยื่นใบเสร็จ ที่มี เบอร์ มา

“เฒ่าแก่ชื่ออะไร ” ผมถาม

“กำนันรวย” น้องบอก ผมถามว่า กำนันที่ไหน

“กำนันรวย ขุนแก้ว”…..น้องบอกมา

ผมโทรไป แป๊บเดียวมีคนรับ…กำนันรับเอง

“กำนันรวย ครับ ผมลูกบ้านกฤษดา นะครับ สะดวกคุยสายมั๊ยครับ?” ผมถามตามมารยาท กำนันบอกสะดวก…

“พอดีเห็นรถ ของกำนัน คนขับชื่อบี ขับเข้าหมู่บ้านโดยใช้เป็นทางผ่านไปเติมน้ำมัน… ช่วงหลังนี้ ลูกบ้านบ่นเรื่องถนนในกฤษดา เริ่มชำรุด เหตุเกิดจาก รถบรรทุกใช้เป็นทางผ่าน เป็นทางลัดบ้าง หลบด่านบ่าง ปัญหาคือ ตอนนี้ยังหาคนซ่อมไม่ได้ครับ โครงการก็เริ่มให้ลูกบ้านดูกันเอง ลูกบ้านก็ยังรวมตัวกันได้ไม่ดี …เลยอยากขอร้องกำนัน สั่งการ และ บอกพรรคพวก ให้งดใช้เส้นทางในหมู่บ้านกฏษดา ด้วยครับ”… ผมส่งเสียงอ้อนๆ ทำตาปริบๆ ซึ่ง กำนันคงไม่เห็นหรอก แต่ หวังว่ามันช่วยส่งพลังจิตไปได้บ้าง…

“โอ้…ต้องขอโทษด้วยครับ และต้องขอบคุณที่โทรมาบอก ผมจะบอกรถทุกคันของผมไม่ให้วิ่งผ่านแล้วครับ…” กำนันบอก แล้วพูดขแโทษขอโพยอยู่พักใหญ่ จนผมส่งโทรศัพท์ ให้คนรถคุยกัน….

ก็หวังว่ารถบรรทุก คงหายไปอีกค่ายหนึ่งครับ ผมบอกไปสองเจ้าแล้ว
เสี่ยหนึ่ง
กำนันรวย

ผมว่านักธุรกิจ เขาเข้าใจ บอกเขาเขาก็ทำตามครับ ถ้าไม่ได้บอก อย่าไปคิดเองว่าบอกแล้วเขาจะไม่เชื่อแล้วเข้ามาอีก

การบอกคนรถ ไม่จบหรอกครับ ต้องบอกเถ้าแก่

ประเด็นคือ สมาชิก ต้องช่วยกันดูแล เห็นรถก็โบกเลยครับ พูดกันดีๆ แบบสุภาพชน ถ้าไม่เชื่อ ก็ถ่ายรูป post บอกกัน ถ้าอยู่เดี๋ยวออกไปช่วย

ไม่ต้องรอ รปภ หรอกครีบ พวกเรานี่แหล่ะ ต้องช่วยกัน….

สักวันก็จะสบาย

 

20160522_182751[1].jpg

 

 

 

เริ่มแต่งห้อง


เคยอยู่ แต่ ไม่เคยซื้อเลย condo นี่ .. แต่หลังๆ คนนิยมซื้อคอนโดกัน เพราะ มัน สะดวกเดินทาง ..
ผมเอง มาซื้อที่นี่ เพราะเห็นว่า ทำเลถูกใจ เลย มาจัดเอาไว้ ตามชาวบ้านเขา

ห้องยังรับไม่เสร็จครับ แต่ ก็ ให้ พี่เหน่ง พี่ที่ทำ furniture มาช่วยดู

พี่เหน่งเข้ามาเปิดห้องที่ ตึก F คำแรก แกบอกเลยว่า พื้นมันนูน..

ผมเอง ก็ไม่ค่อยได้ สังเกตครับ ก่อนหน้า ก็แจ้งช่างเรื่องคิ้วติดไม่สวย ให้แก้ไปรอบแล้ว ตอนนี้ เลยนั่งดูละเอียดๆ เลยเห็นตามพี่เหน่ง ว่า ก็เลยต้อง เคลม ช่างอีกรอบ ..

ห้องโอนแล้วล่ะ แต่ ไม่เป็นไร ยังแจ้งกันได้เรื่อยๆ เพราะ โครงการบอกว่า จะดูแล

พี่เหน่ง วัดห้องไป เราคุยกัน concept คร่าวๆ ก็พอสรุปได้ว่า ให้ออกแบบตามนี้

ห้องนอน ประกอบไปด้วย
เตียง
ลิ้นชักเก็บของ มีสองด้าน
โต๊ะแต่งหน้า (ออกแบบเข้ากับเตียง)
ที่เก็บของ

ห้องนั่งเล่น
ที่เก็บของจากประตูยาวมา สามารถติด TV 50 นิ้วได้
สายอากาศ สายไฟ และ โทรศัพท์ จะย้ายขึ้นมาอยู่ที่ชุดเก็บของ
มีส่วนเก็บของ
เก็บเสื้อผ้า
ส่วนโชว์ของ

ครัว
Topping วางเตา
ซิ้งล้างจาน
ก๊อกน้ำ

ลานตากผ้า
ที่แขวน สเตนเลส 2 อัน

ทั้งนี้ไม่รวมของพวกนี้ ซึ่งพี่เหน่ง บอกว่าควรจะมี เดี๋ยว ซื้อมาแล้วจะติดให้
ที่แขวนผ้าแบบพับได้
โซฟา
TV
โคมไฟ

ลงสระ


ที่คอนโด ที่นี่ อย่างนึงที่ผมชอบมากคือ สระน้ำ
สระที่นี่ ความลึกพอใช้ได้ กะว่า ประมาณ 1.5 เมตร ยืนได้ ไม่จม แถมยาว 30 m ว่ายได้ พอได้แฮ่ก

ผมชอบขนาดตอนซื้อ นี่ เลือก ห้องที่อยู่ตรงสระเลย ..
ตอนเลือกก็ จำได้ว่าเลือก ตรงด้านสระนะ แต่ ตอนมาดูห้อง มัน กลายเป็นอีกด้านไปซะนี่ .. คงเป็นเรื่อง ความจำ เพราะ ด้านติดสระ ไม่มีห้อง size ที่ผมอยากได้ (ไอ้ที่มีมันหมดไปแล้ว .. คอนโดนี้ คนมาจองเร็วมาก)

วันนี้ สระเสร็จแล้วครับ เลย ได้ มีโอกาส มาเล่นเป็นวันแรก .. ห้องอาบน้ำ แต่งตัว พร้อม แต่งตัวเสร็จ จะลงสระน้องมาถามทันที

“พี่มีหมวกมั๊ยค่ะ” น้องถาม
“มีครับ มีหมวกกันน๊อค” ผมตอบ เพราะวันน้ ขี่รถเครื่องมา
“ไม่ค่ะ หมวกว่ายน้ำค่ะ ต้องใส่ลงสระนะครับ” น้องบอก พาซื่อ ตอบ

“ไม่มีซิ .. ทำไงดี” ผมทำตาปริบๆ น้องหน้าตาใจดี ตอบแบบใจดี .. “ไม่มีลงไม่ได้นะคะ” ..
ผมนึกอยู่แป๊บนึง แล้ว ก็เลย บอกน้องว่า เดี๋ยวจะเอา หมวกโม่ง ที่ใส่ ก่อนใส่หมวกกันน๊อค ใส่แทน เพราะรู้ว่า ต้องใส่หมวกเพื่อไม่ให้ ผมร่วงลงสระ ..

ผมอย่างเดียวนะครับ .. ขน..หน้าแข้ง คงกันไม่ได้

น้องพยักหน้า เป็นการบอกว่า หยวนๆ กัน ..

วันนี้ผมเลยประเดิมสระด้วยหมวกโม่ง และแว่นตาครับ ดูเร็วๆ มองไม่ออกครับ

 

ตั้งใจว่ายสัก 500 ม. แต่ สระมันยาว 30 เลย จบด้วย ไปกลับ สิบรอบ 600 เมตร พอดี ..

 

อากาศร้อนๆ แบบนี้ ได้ลงน้ำแล้วมันชื่นใจจริงๆ

 

20160522_093544.jpg