Archive for เมษายน 10th, 2016

Backpack ไปจีน Day 2 ภารกิจ 3


Day 2 ภารกิจ 3
===========

จริงๆแล้วที่วางแผนไว้น่ะ เช้านี้ผมต้องไปเดินดู หมู่บ้านศิลปะ กับ Windows of the world…

ไปเดินซื้อของน่ะ แผนวันที่สี่โน่น… แต่ฝนมันตกเยอะ แล้วดันไปเพลินอยู่ที่ร้าน Miniso (นั่นแค่ร้านเดียวนะ รอบๆ โรงแรมที่ผมพักนะเป็นดงเลย)โปรแกรมเลยโดนจับเปลี่ยน…

ก็มา backpack ครับ …ดีกว่าทัวร์ ตรงปรับเปลี่ยนได้เอง…

Shopping marathon ยาวจนถึงเที่ยงเลย…มื้อเที้ยง ตั้งใจจะหาสัตว์ปีกทานแล้วครับ … แต่ไม่รู้อยู่ไหน เมือคืนเล็งไว้ร้านนึง แต่อยากไก้ร้านที่เจ้าถิ่นแนะนำ เลยถามคนแถวนั้น…

ภาษาอังกฤษกับคนแถวนี้ยังคงเป็น Rare items หาคนคุยยากเหลือเกิน ถามจนคนนึงคงรำคาญ บอกทางไปร้านเป็ด ชี้ไปชั้นสองห้างใหญ่ ผมตามทางไปสุดท้ายกลายเป็นแผนกชุดชั้นในแทน..

ผมนึกในใจยังดีพวกไม่ส่งผมไปเจอ โดนัลดั๊กที่แผนกของเล่นแทน….

…พรหมลิขิต..ให้ผมต้องไปนั่งทานร้านเป็ดเมื่อคืน…ซึ่งที่จริงไม่ใช่เป็ด…มันเป็นห่านต่างหาก…

อร่อยซะด้วยซิครับ

 

12932622_10154059461269326_8906192003687832808_n.jpg

Backpack ไปจีน Day#2 ภารกิจ#2


Day#2 ภารกิจ#2
=============
ทานข้าวไป นั่งดูหมวยไป ฝนตกซู่ลงมา…คราวนี้หนักเลย

ร่ม Tesco ทำงานได้ดี..ป้ายราคาร่มทำให้ผมสะดุดกึก…

@#$&£ อะไรไม่รู้ 10 หยวน…!

ผมแวะดู ร่มสวย งานดีมาก หยิบร่ม Tesco มาดู งานคนละเรื่อง…

ชักน่าสนใจ…มองเข้าในร้าน เห็นของหลากหลาย เป็นระเบียบมาก ที่สำคัญร้านดูสะอาด

ผมหยิบของแต่ละอย่างมาดู รู้สึกเหมือนอยู่ในญี่ปุ่น package สวยงาม (เอาจริงๆ ของในญี่ปุ่นหลายชิ้นก็ทำที่นี่) แต่สิ่งที่ทำให้ผมงงคือ ราคา

ของในร้าน Miniso งานสวยเรียบร้อย แต่ราคาถูกจนรู้สึกว่าคนไทยซื้อของแพงไปเลย…

เวลาผ่านไปราวๆ ชั่วโมง ได้ของมาสองตะกร้า เป็นของใช้จุกจิกที่ดูแล้วในไทยแพงกว่าราวๆ 5 เท่า !

นี่นอก quota ผมเลย เกรงเงินหยวนที่แลกมาจะไม่พอ เลย รูดบัตร ปรากฏว่า ViSA กับ Master ไม่รับครับ รับแต่ Union ซึ่งผมไม่มี เลยจ่ายสดไป เกิน Quota ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปลดค่าข้าวแทน.. ^^

ใครจะไปรู้ ว่าตอนบ่ายนี้ ผมจะเจอกับเหตุการณ์ ให้ได้ลดค่าข้าวจริงๆ..ไม่ได้แค่ลด แต่ ถึงขั้นแทบอดกันเลยทีเดียว !

‪#‎pingpongbackpack‬

12994482_10154059277264326_6281683573121863221_n.jpg

ฺBackpack ไปจีน Day#2 ภารกิจ#2


Day#2 ภารกิจ#2
=============
ทานข้าวไป นั่งดูหมวยไป ฝนตกซู่ลงมา…คราวนี้หนักเลย

ร่ม Tesco ทำงานได้ดี..ป้ายราคาร่มทำให้ผมสะดุดกึก…

@#$&£ อะไรไม่รู้ 10 หยวน…!

ผมแวะดู ร่มสวย งานดีมาก หยิบร่ม Tesco มาดู งานคนละเรื่อง…

ชักน่าสนใจ…มองเข้าในร้าน เห็นของหลากหลาย เป็นระเบียบมาก ที่สำคัญร้านดูสะอาด

ผมหยิบของแต่ละอย่างมาดู รู้สึกเหมือนอยู่ในญี่ปุ่น package สวยงาม (เอาจริงๆ ของในญี่ปุ่นหลายชิ้นก็ทำที่นี่) แต่สิ่งที่ทำให้ผมงงคือ ราคา

ของในร้าน Miniso งานสวยเรียบร้อย แต่ราคาถูกจนรู้สึกว่าคนไทยซื้อของแพงไปเลย…

เวลาผ่านไปราวๆ ชั่วโมง ได้ของมาสองตะกร้า เป็นของใช้จุกจิกที่ดูแล้วในไทยแพงกว่าราวๆ 5 เท่า !

นี่นอก quota ผมเลย เกรงเงินหยวนที่แลกมาจะไม่พอ เลย รูดบัตร ปรากฏว่า ViSA กับ Master ไม่รับครับ รับแต่ Union ซึ่งผมไม่มี เลยจ่ายสดไป เกิน Quota ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปลดค่าข้าวแทน.. ^^

ใครจะไปรู้ ว่าตอนบ่ายนี้ ผมจะเจอกับเหตุการณ์ ให้ได้ลดค่าข้าวจริงๆ..ไม่ได้แค่ลด แต่ ถึงขั้นแทบอดกันเลยทีเดียว !

#pingpongbackpack

12994482_10154059277264326_6281683573121863221_n (1).jpg

 

Backpack ไปจีน Day#2 ภารกิจ #1


Day#2 ภารกิจ #1
=============
เสินเจิ้น ยามเช้าวันอาทิตย์… มันแตกต่างจากที่ผมมาถึงตอนดึกเมื่อคืนมาก

ตื่นมาสายโด่ง ตามโปรแกรม ที่ผมวางไว้ให้วันนี้สบายๆ ฝนพรำตามที่ทำนาย ทำให้ร่มที่แวะซื้อที่ Tesco ราคา 69 บาท ได้ใช้ทันที

การสำรวจบริเวณรอบๆ โรงแรม เพื่อ ทำควาทเข้าใจเส้นทาง ทำให้มั่นใจว่าตอนนี้กำลังอยู่ศูนย์กลาง ร้านค้านาๆประเภทจริงๆ

อาหารมีหลากหลาย ผมเลือกที่จะโดดเจ้าไปซัดก๋วยเตี๋ยวที่มีกุ๊กเป็นหมวยหน้าตาดี พร้อมปาท่องโก๋ ดุ้นมหึมา เป็นอาหารเช้า ตบด้วยกาแฟหอมๆ คิดตังสฺออกมาจ่ายไป 20 หยวนเอง…

ว่ากันว่าอยู่เสินเจิ้น เจออะไร กินไปเหอะ อร่อย และไม่แพง ราคาแบบนี้หาไม่ได้ใน Hong Kong

ร้าน KFC Mcdonale ก็มีให้เห็น แต่มาถึงนี่ ไม่อดจริงๆ คงไม่ทานของพวกนี้

มื้อเช้ารองท้องเรียบร้อย อากาศเย็นๆ ชวนให้เดินต่อ….

ทันใดผมสะดุดตา กับร้านขาวสะอาด เขียนอะไรไม่รู้ แต่อ่านออกว่า 10 หยวน มิงเข้าไปในร้าน มีแต่ของดีๆ … เลยแสะเข้าไปดู…

ป้ายร้านมีชื่อภาษาอังกฤษว่า Miniso

 

12974499_10154058428699326_1845912366388383903_n

Backpack ไปจีน Day#1 ภารกิจ#5 สุดท้าย


Day#1 ภารกิจ#5 สุดท้าย
==================
ผมเช็คอิน ตอนห้าทุ่มครึ่ง late กว่าแผนไปครึ่งชั่วโมง…
ถอดรองเท้ามานวด เพราะ ระบมตรงรองช้ำ (เป็นทุกครั้งหลังวิ่ง) แล้วลองเช็ค internet …

Internet โรงแรมห่วยมาก จากตรงห้อง connect ยาก แต่พอได้ ก็เล่นอะไรไม่ได้ เพราะ firewall จีนนี่โคตรฉลาด block แทบทุกอย่าง ผมเลยหยุด และ ลงไปหาข้าวกิน…

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาทานข้าวเลย ดึกมากแล้ว เพราะเที่ยงคืนละ แต่น่าแปลกใจ ถนนโล่งๆ หน้าโรงแรมที่ผมเดินผ่านมา ตอนนี้พรึ่บไปด้วยร้านอาหาร …แค่ครึ่งชั่วโมง ที่ผมขึ้นไป check in ที่นี่กลายเป็นแดนสวรรค์ทันที…

ไม่ใช่แค่ร้านที่มา คนก็ไม่รู้มาจากไหนเต็มไปหมด นึกภาพถนนข้าวสาร คล้ายๆ แบบนั้น ผมเลยจัดบะหมี่ผัด เกี๊ยวน้ำ ซะพุงกาง ราคาอาหารก็ถูกเหลือดชื่อ แถมอร่อยต่างหาก

เดินสำรวจรอบๆ สบายใจละว่าไม่อดตายแน่ๆ มีร้านขายของชำพร้อม ผมตุนเสบียงเอาไว้ หิ้วกลับมาห้อง ….

กลับมาที่ front น้อง ต้อนรับหน้าขาวใส ทักหนีห่าว ผมเลยไปบ่นกระบอดกระแปด เรื่อง wifi น้องที่นี่ ภาษาไม่ค่อยได้ แต่ความน่ารักผ่าน เธอให้ผมลองเล่นที่ lobby คราวนี้ต่อ net ได้ดี (ชาวบ้านคงหลับหมดแล้ว) ผมเลยได้มาเขียนเรืองเอาไว้ …

ตอนนี้ app surfeasy ทำงานได้เป็นอย่างดี หลอก firewall ว่าผมอยู่ Japan มันเลยยอมให้ผมเข้า facebook ได้….

คิดจะ backpack ก็ต้องเอาตัวรอดแบบนี้ล่ะครับ…

 

12963649_10154057269849326_3655149344974807857_n.jpg

ฺBackpack ไปจีน Day#1 ภารกิจ#4


Day#1 ภารกิจ#4
============

งานนี้มาแบบ Backpack Concept คือ ผจญภัย และ เดินออกจาก comfort zone บ้าง

หลังเทียบวิธีเดินทางแล้ว วิธีเดินทางที่ดีสุดคือ

จากสนามบิน ประมาณสามทุ่ม
–》ขึ้นรถ Bus สาย 43 วิ่ง 40 นาที มาลงที่ Sheung Shui station
–》 ต่อรถไฟ จาก Sheung Shui มาหนึ่งสถานี ลงที่ Lo Wu เดินจนถึง ด่านต.ม. ที่เสินเจิ้น
–》 รถไฟสายสีเขียว สองสถานี มาลงที่ junction เปลี่ยนรถ
–》 สายสีฟ้า หนึ่งสถานี ลงทั่ Shaibu
–》 เดินอีก 800 ม. ถึงโรงแรม กะว่า ห้าทุ่มพอดี

ปัญหาคือตอนมาต่อรถไฟ ฝั่ง Mainland พวก Taxi พยายามมาดัก และบอกว่ารถหมด และ ชี้ยอกทางที่ผิดให้ผมเสียเวลา ดีว่าถามทางมาก่อน พอ Taxi ที่มาดัก มันบอกว่าให้ไปทางโน้น มีนตรงกันข้ามกันเลย เลยไม่หลงกล… แต่พอลงไปซื้อตั๋ว Tong card แบบเติมเงิน น้องคนขาย มันไม่รู้อังกฤษ อีก ไม่ขายและ บอกว่ารถหมด แถมทำท่าไม่อยากคุยด้วย (ลูกค้าก็ไม่มี) ผมลากกระเป๋า ขึ้นลงอยู่สองรอบ ถามใครก็ส่ายหน้าไม่รู้อังกฤษ สุดท้าย เลยไม่ซื้อ card ละ วันนี้ เพราะ มีเสียงประกาศว่ารถเที่ยวสุดท้ายจะหมด เลยไปยืนเข้าแถวกดซื้อ token เอา เหนื่อยหน่อย เพราะ หน้าจอหลักเป็นจีน ต้องเปลี่ยนภาษา ค่ารถไฟวิ่งไป ก็ 2 หยวน (10 บาทเอง) แต่เดินวน เพราะ ถามทางอยู่ครึ่งชั่วโมง

ตรงตู้กด มีผู้ชายคนนึงยืยที่ตู้ ผมเฝ้าสังเกตดู จะว่าขอทานก็ไม่ใช่ แต่มายืน ล้ำมาในตู้ แล้วคอยจอเงิน แบบน่าเกลียด บางที ล้วงเอา token ให้ แต่ เงินทอนบอกขอ เห็นคนด่าไปหลายราย บางราย ก็ยอมๆ ได้ตังส์ไป

รถไฟตอนสี่ทุ่มครึ่งนี่แน่นเอี๊ยดเลยครับ …ไม่อยากนึกเลยว่าเย็นๆ จะเป็นยังไง พอมาถึงสถานี มึนตึบกับทางออก Guidline ที่จดมาบอกชิ่อถนน เลยเดินลากกระเป๋าออกมา ปรากฏว่าผิด เลยเดินหาสี่แยก ที่เป็น จุด Mark ไปหาโรงแรม …มาถุงแยกก็มึนตึบอยู่ดี ถามฝครก็ไม่มีใครพูดอังกฤษ ผมเลยต้องใช้วิชาภาษามือ … พร้อมกับให้ดูชิ่อภาษาจีนที่พิมพ์มา…

ถ้าเป็นที่อื่นมันจะง่ายกว่านี้ แต่ที่ จีน block google ดังนั้นใช้ map ไม่ได้เลย…

น้องคนที่ผมคุยด้วยงัด มือถือ มาเปิด Bandu …เสร็จแล้วทางมันคงวกวน น้องเลยตัดสินใจ เดินมาส่งผมที่หน้าโรงแรม…

ถ้าน้องไม่มาส่ง ผมคงหาไม่เจอ เพราะ มันอยู่ในซอย และ ป้ายก็ดันเขียนเป็นภาษาจีนซะอีก

โรงแรมต้องขึ้น lift แก้ว เช็คอินตรงชั้น 4 ผมได้ห้อง C50 ลึกที่สุดเลย แค่เดินไปห้องนี่ก็เหนื่อยละ… แต่ราคาห้อง 180 หยวน (900 บาท) ไม่รวม service charge อีก 15%

จัดเป็นโรงแรมที่ใกล้สถานีรถไฟที่สุดละ ผมใช้ที่นี่เป็น Base 4 คืน

 

12990988_10154057239734326_5384822967854713690_n