ไข้หวัดเล่นงานมาหลายวัน +พักผ่อนน้อย ทำให้ตื่นสาย
แทนที่จะตื่นตีสี่ครึ่งตามปกติ เลยขอแถมนอนอีกครึ่งชั่วโมง มาตื่นตีห้ากว่าจะวิ่งออกจากบ้านที่นครชัยศรีก็หกโมง

เป็นที่รู้กันว่าเช้าๆ เส้นบรมฯนี่รถติดตั้งแต่หกโมง ผมวิ่งมาถึงตลิ่งชัน หกโมงเศษ ก็ตืดแหง๊ก ต้องมุด แทรกมาช้าๆ ระวังไม่ให้ไปเฉี่ยวรถเก๋งที่จอดติดอยู่

สักพักสังเกตเห็นรถเปิดฝากระโปรงจอดเสียอยู่กลางถนน ไม่ทันต้องคิดอะไรผมจอดถามเจ้าของรถเลย

“อยู่ๆ มันก็ดับ” น้องตอบท่าทางทำอะไรไม่ถูก

ผมมองไปรอบๆ เห็นเกาะทางเบี่ยง น่าจะปลอดภัยกว่าจุดนี้เลยบอกน้อง

“เดี๋ยวเข็นเข้าไปหลบตรงนั้นก่อน” ผมบอกเสร็จเลื่อนมอเตอร์ไซต์ไปจอด แล้ววิ่งกลับมาที่รถน้อง ไม่ได้ถอดหมวก กลัวน้องเห็นหน้าแล้วตกใจ

“เปิดกระจกครับ จะได้เลี้ยวได้” ผมบอก น้องส่ายหน้า ผมลองดู กระจกไฟฟ้าไม่ทำงาน

“ไม่เป็นไรนะ..เดี๋ยวเปิดประตูเข็นเอา” ผมบอกน้อง น้องทำตามว่าง่าย

วินาทีนี้ น้องตกใจทำอะไรไม่ถูก เป็นการดี ถ้ามีคนเข้าไปช่วย.. ผมคิดแบบนั้น

ภาพผู้ชายชุดดำ เข็นรถกับผู้หญิงสองคน เข้าข้างทาง ไม่ได้ทำให้รถบางคันชลอหยุดให้ทางเลย หนำซ้ำ ยังเบียดแซงดัดหน้าเสียอีก ผมล่ะกลัวชนจริงๆ เพราะ เบรคไม่ได้

สักพักมีรถหยุดให้ ผมโล่งใจ กลัวจะชนกัน

 

12279655_10153686542534326_224180395_o

ผมไล่เช็คแบต เอ๊ะขั้วก็แน่น มีไฟบ้างแต่อ่อนหน้าปัดยังติด ลอง start เสียงเงียบกริบ ภาวนาอย่าให้ ได start เสีย อยากได้รถมาลองพ่วงแบตลองดู แต่ดูจากความเร่งรีบของคนแล้วคงไม่มีใครจอดช่วย

ผมนึกอยากได้รถมาช่วยพร้อมสายแบทชะมัด… กดหาเบอร์ศูนย์วิทยุ พอบอกรถเสีย เขาให้โทรไปอีกเบอร์ …

ทันใดนั้น….!

เหมือนแรงอธิษฐานผมจะได้ผล
รถ Taxi Innova คันโต เหลืองเขียว ชลอมาจอดตรงมอเตอร์ไซต์ผม พี่คนขับเปิดประตูลงมา ผมสบตาก็รู้ว่า “นิสัยดี” เหมือนกัน

“Start ไม่ติด พี่มีสายพ่วงมั๊ยครับ” พี่ Taxi เหมือนรู้งาน ถอยรถเข้ามาขนาบข้างรถน้องด้านคนขับ

ผมหันไปบอกน้อง ” ปีนเข้าด้านนี้ไป start รถครับ” ดูจากหุ่น เสร็จงานนี้ น้องคงคิดออกกำลังกาย

ใครตัวอวบๆเคยปีนรถคงรู่ว่า เหนื่อยอยู่…ผมคนนึงล่ะ

ผมรับปลายสาย อีกข้าง บอกพี่ “สีแดง เข้าบวก สีดำ เข้าลบ นะ” พี่แท๊กซี่พยักหน้า

ต่อเสร็จสรรพ ให้สัญญาณน้อง พร้อมบอก start ได้…

…เงียบ…

Start ได้ครับ

…เงียบ….

ผมชะโงกผ่านฝากระโปรงรถไปดู น้องยังปีนข้ามไปไม่เสร็จ…

..ก็บอกแล้ว…มันยาก..

 

ผมรอจนน้องปีนเสร็จ บอกให้ start เสียงเครื่องทำงานเบาๆ ดูน้องดีใจ

“ขอบคุณมากพี่… มันเป็นอะไรคะ” น้องยกมือไหว้ แล้วถาม

“แบตเสื่อม …กับอีกอย่างคือ ไดชาร์ตอาจมีปัญหา” ผมดูหน้าปัด ไม่มีไฟรูปแบตขึ้น

“ให้ช่างเช็คอีกทีนะ” ผมบอก หันไปยกมือไหว้พี่แท๊กซี่เป็นการขอบคุณ แล้วรีบจ้ำไปขึ้นรถ รีบบึ่งตรงไปบางซื่อ เพราะ รถที่จะพาไปดูงานออก 07:30

ผมไออีกสองที ก่อนจะต้องมุดกับรถที่ติดมากขึ้น จนเหงืออกเต็มตัว

ผมมาถึงที่ทำงาน 07:34 สายไปสี่นาที….

วินัยไม่ดีอีกแล้วเรา….

ขอบคุณที่ติดตามอ่านจนจบ

‪#‎ให้เขาแซงไม่แย่งเขาเข้า‬
ถ้าชอบ ก็ขอบคุณ ด้วยการ tag เพื่อนมาอ่านกันครับ

‪#‎ผ่านตาใส่ใจแวะไปช่วยเหลือ‬

Advertisements