โครม…!
======
เสียงดังขึ้นหลังผมกลับรถตรง ถ.เพชรเกษมเว้นเช้ากรุงเลยแยกเข้า ถ.บรมราชชนนีนิดเดีบว
ผมรีบเอารถจอดลงข้างทางเพราะหลือบเห็นว่าเป็นรถมอเตอร์ไซต์โดนชน ไม่ใช่แค่รถยนต์ชนกัน

มือล้วงเข้าไปในเป้หลังล้วงเอาโทรศัพท์ วายตามองดีว่าถนนโล่ง วิ่งไปที่เกิดเหตุ พร้อมกับกด 1669

image

เห็นน้องในชุดนักเรียนนอนอยู่ตรงถนน พยายามลากตัวเองเข้าข้างทางแต่ ยืนไม่ไหว หมวกกระเด็นไปหลายเมตร

“น้องอยู่เฉยๆ ครับ เจ็บตรงไหนบ้าง” ผมเอามือแตะน้องเพราะมันดิ้น
“ขา..ขา…” น้องบอกพลางชี้ กางเกงเป็นรอยเลอะตรงข้างแข้ง ผมไม่ได้เปิดดู ถุงมือยางไม่ได้ใส่ ตรงนี้ขอผ่าน

ผมโทรติด หน่วยฉุกเฉิน บอกพิกัดชัดเจน ช้าๆ และแจ้งมีคนเจ็บ ขอหน่วยพยาบาล

กลับมาที่น้อง คงเจ็บขา อาจจะหัก ผมหิ้วปีก ล่งเข้ามาไหล่ทาง มีรถปิ๊กอัฟที่ผ่านมาช่วยปิด และลงมาดู

น้องมาเร็วผ่านจุดกลับรถไม่เบา โดยวิ่งเลนที่สองจากขวา แซงซ้ายรถด้านขวาที่รอกลับรถ รถที่กลับรถจากฝั่งตรงข้ามจึงมองไม่เห็น และกะไม่ถูก เลยชนเข้า

ตัวน้องกระเด็นตีลังกา หมวกหลุดตอนชน ดีที่ไม่เอาหัวลง … การรัดหมวกหลวมๆ หรือ ไม่คาดสายรัด จะเห็นผลตอนนี้

ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ เร็วมากไม่ถึงห้านาที…ตำรวจมาผม ยกมือๆหว้ และ  Brief สั้นๆ ให้ทราบ

น้องไม่ยอมโทรติดต่อบ้าน กลัวแม่รู้ !  ผมบอกว่าต้องบอก น้องเหมือนกลัวแม่ มากกว่ากลัวพิการ

คิดแง่ดี แม่อาจลำบาก จึงไม่อยากให่แม่สบายใจ

ผมเห็นความช่วยเหลือมาแล้ว จึงลาตำรวจ ทุกคนหันมายกมือไหว้ขอบคุณ…

ผมแตะไหล่น้องพูดเบาๆ “ห่วงแม่น่ะดีแล้ว น้องต้องขี่ให้ปลอดภัย ให้แม่ไม่ห่วงนะ” ..

น้องยกมือไหว้ผมอีกที… ผมดูถนนก่อนวิ่งกลับมาที่รถที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้าม

#goodbiker
#การทำดีไม่มีวันหยุด
#ใจหล่อก็ด้วย
#ขี่บิ๊กไบค์แบบนิสัยดี
#อย่าแซงทางโค้งให้โล่งค่อยไป

Advertisements