วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงาน เธอนั่งรอสามีของเธอกลับมาเพื่อทานอาหารเย็นด้วยกัน ชีวิตหลังแต่งงานได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ก่อนแต่งงานพวกเขาแทบจะห่างจากกันไม่ได้
หลังแต่งงานแล้วก็มีการทะเลาะกันบ่อยแม้นในเรื่องเล็กๆน้อยๆ และมัวแต่วุ่นอยู่แต่กับงานของตัว ไม่สนใจดูแลกัน
วันนี้เธอต้องการจะดูว่าสามีเธอจะยังจำวันครบรอบแต่งงานได้มั๊ย แต่เธอรอนานมากแล้ว จนมันเริ่มมืดลง
จนในที่สุด สามีเธอก็มาถึงตอนมืด เมื่อเปิดประตูไปรับ แม้นว่าสภาพของเขาจะดูแย่ แต่เขาก็ถือช่อดอกไม้สดใสมาให้เธอ …… เค้ายังจำวันนั้นได้
ความสุขกลับมาทั้งสองหยุดทะเลาะกัน และเริ่มทานอาหารด้วยกัน พวกเขาเปิดแชมเปญ เปิดเพลงเบาๆ วันนั้นอากาศดี มีฝนตกข้างนอก
ทุกอย่างช่าง perfect
ขณะนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอจึงลุกไปรับสาย เป็นเสียงผู้หญิง
สวัสดีค่ะ ดิฉันโทรมาจากโรงพยาบาลค่ะ นี้ใช่ภรรยาคุณดนัยหรือป่าวค่ะ”
“ใช่ค่ะ”
“คือดิฉันมีความเสียใจที่จะแจ้งให้ทราบว่า สามีของคุณได้เกิดอุบัติเหตุรถชน เราช่วยเขาไว้ไม่ได้ เขาเสียชีวิตแล้ว เราได้ที่อยู่และเบอร์โทรนี้จากกระเป๋าเงินของเขา
และอยากให้คุณมาติดต่อที่โรงพยาบาลค่ะ”
หัวใจของเธอหล่นวูบ เธอตกใจอย่างมาก
“แต่…แต่สามีของฉันเขาอยู่กับฉันที่นี้ ตอนนี้นะ”
“เสียใจด้วยค่ะ แต่เขาถูกรถชนขณะกำลังวิ่งข้ามถนนที่หน้าร้านดอกไม้ค่ะ”
เธอรู้สึกคล้ายหมดสติ เรื่องนี้มันเกิดได้อย่างไร เธอเคยได้ยินเรื่องของวิญญานหลังตายที่ตายอย่างกะทันหันจะกลับไป
หาคนที่รักอีกครั้งก่อนที่จะจากไป เธอวิ่งกลับไปที่ทั้งสองนั่งทานอาหารอยู่ ไม่มีเขาอยู่ตรงนั้น! ! !….
โอว …..เขาจากเธอไปแล้วจริงๆ เธอคิดถึงเขา คิดถึงความรัก ความดีที่เขาเคยทำให้เธอ เธอเสียใจมาก อยากได้โอกาสอีกสักครั้ง
เธอจะไม่ทะเลาะ เธอจะไม่มัวแต่ทำงานตัวเอง เธอจะเอาใจใส่ดูแลซึ่งกันและกันให้มาก เธออยากจะขอโทษในหลายอย่าง แต่
เธอคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว เธอเริ่มส่งเสียงร้องไห้ออกมาดังๆ และกลิ้งตัวไปมาบนพื้น เธอไม่มีโอกาสแล้ว
……ทันใดนั้นมีเสียงกุ๊กกั๊กมาจากในห้องน้ำ ประตูเปิดออก แล้วสามีเธอก็เดินออกมาและพูดว่า
“ที่รักจ๊ะ ผมอาบน้ำอยู่ เรามาทานอาหารกันต่อเถอะ ผมยังไม่ได้เล่าให้คุณฟังเลยว่าวันนี้ผมโดนล้วงกระเป๋าที่หน้าร้านดอกไม้ ….”

….Life might not give you a second chance,so never waste a moment when you can still make up for your wrongs !!!
let’s start making amends. To parents, To sibling, To friends,….And many more.

==================================================

เครดิต : หาต้นเรื่องไม่เจอ ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆ

Advertisements