ความเดิมตอนที่แล้ว วันที่สี่ 

เป็นการเดินทางขากลับ จาก Cameron กลับมายังไทย ซึ่งตอนแรก สองจิตสองใจที่จะวิ่งมานอนที่หาดใหญ่ หรือ วิ่งตามพี่บูล ไปนราธิวาส ตามคำชวนของพี่บูลดี
ถ้าวิ่งมาหาดใหญ่ ก็ 416 km
วิ่งไปนราธิวาส ก็ 642 km (เข้า สะเดา ผ่านหาดใหญ่) ซึ่งตอนแรกผมกะว่าจะไป เพราะ วิ่งเข้าทาง อ.แว้ง จะใกล้มาก แค่ 295 km เอง แต่ พี่บูล กับพี่เขียว บอกว่า อันตราย
นึกถึงโกสุ่นขึ้นมา และ อยากเจอ เพราะ มาใกล้บ้านโก แล้ว นั่นคือ จังหวัดตรัง ก็ 565 km
ยังไม่รู้ดูสถานการณ์อีกที เพราะไม่อยากขี่รถกลางคืนครับ ไม่ชินทาง และ สายตาไม่คม อันตราย


เราเช็คเอาท์ ออกจากโรงแรม Country lodge ตอนเช้า โรงแรมที่นี่ เมื่อคืนก็มีการย้ายห้องกันเพราะ ว่า ห้องที่เป็นแบบ connecting room วิวจะดีกว่าห้องแบบ แยกๆ กัน ที่ตอนแรกได้มา
ราคาก็เท่าเดิมครับ แต่ผมลองเข้าไปเช็คราคา ที่ Booking.com ชึ่ง ราคาจะถูกกว่า Walk in นิดหน่อย เป็นหลักร้อยครับ
ที่นี่ไม่มีตู้เย็นนะครับ ส่วน internet ก็ มีจุดที่ lobby โชคดีที่ห้องที่ชั้นสาม ยังได้รับสัญญาณ เลย เล่นได้นิดหน่อย

ก่อนออกจากโรงแรม ก็เช็คสภาพรถดูครับ งานเข้าเลย เพราะรถผมพบว่า ตัวบังโคลนหลังที่ซื้อมาจากน้องต้น แตก เสียแล้ว เป็นการแตกตรงตัวยึดครับ … เลยถอดทิ้งไว้ตรงนั้นเลยครับ กลัวแตกแล้วหลุดเข้าไปขัดในล้อ เดี๋ยวจะเดือดร้อนกว่านี้
เรามาหากาแฟทานที่ ไร่ Strawberry ครับ ซึ่งแถวนี้ มีหลายไร่ เราเลือกเอาที่นึงชื่อว่า Big Red Strawberry เข้าๆ คนยังไม่มาก แล้วก็เจอ กลุ่มคนไทยที่มาเที่ยวที่นี่กันด้วย


ทานกาแฟเสร็จก็เดินทางกันต่อ เพราะระยะวันนี้ไม่น้อยครับ อีกอย่างสมาชิกในทีม ไม่เน้นความเร็วมาก ผมว่าต้องเผื่อเวลาเพิ่มอีกหน่อย
ผมลงมารอที่ทางออกด้านล่าง เพราะ ทางข้างบนชันมาก ไม่อยากยืนเขย่งนาน เลยลงไปรอก่อน รอ สักพัก ไม่เห็นมีใครลงมาสักคัน เลย เอะใจว่าคงจะคลาดกันแน่ๆ เพราะ อีกสองคนคงจะไปลงตรง “ทางเข้า” ซึ่งเป็นทาง วันเวย์ ให้รถวิ่งขึ้น แต่เช้าๆ อาจจะไม่มีรถ เลยลงมาทางนั้นกันหมด
แล้วก็จริงๆ ครับ เพราะไม่มีวี่แวว ผมเลยขี่เข้ามาในเมืองวนหาอีกรอบ ก็ไม่เจอ คิดว่า คงมีการคิดกันเอาเอง ว่าผมวิ่งไปก่อนแล้ว …ซึ่งก็เป็นอย่างนั้น จริงๆ ผมเลยต้องทำใจ ขี่รถกลับ ลำเดียว (อีกแล้ว)

ผมวิ่งกลับมาทางเดิม ออกนอกเมืองมาสักระยะนึง เห็น สวนชาด้านหน้า ซ้ายมือ อยู่บนเนิน เลยขี่ขึ้นไปแวะดูสวนชา ปรากฏว่า พี่บูล กับ พี่เขียว ก็ แวะที่นี่เหมือนกัน เลยได้เจอกันอีกที โดยบังเอิญ


ผมบ่นกระปอดกระแปด อยู่นิดหน่อย เพราะ ไม่อยากให้หลงกัน ผมเองก็ผิดที่ลงมาก่อน ไม่รู้จักเขย่งรอ …เลยตั้งใจว่าจะแต่งตัวเป็นคนสุดท้ายดีกว่า…ฮ่า ฮ่า จะได้ไม่ต้องรอ (ให้เพื่อนรอแทน)

เราขี่รถกันตาม highway กลับมาครับ วิ่งไปสักพัก ก็หายกันอีก คราวนี้ผมผิดเต็มๆ เพราะ วิ่งเร็วกว่ากลุ่ม แต่คราวนี้ ผมใช้วิธี วิ่งเร็วมา แล้ว มาจอดรอ ตามจุดพักรถ พอ สองลำนี้มา ก็ วิ่งตามครับ
แหม ก็ถนนดีขนาดนี้ มาขี่กัน ร้อยยี่สิบ ก็น่าเสียดายนิ… อีกอย่างรู้จุดหมายอยู่แล้ว ว่าไปที่ไหน อันนี้ ไม่กลัวหลงแล้วครับ ไม่ออกนอกเส้นทางแน่นอน

ผมมาถึงด่านก่อน ครับ โดยแวะ แลกเงินคืน แล้วก็เติมน้ำมันให้เต็มถัง ก่อน จะเข้าสู่ประเทศที่น้ำมันแพง … ^^

ค่าใช้จ่ายเที่ยวนี้ จ่ายเงินผ่าน บัตรเครดิตไปเยอะครับ เงินริงกิต เลยใช้ไม่มากเท่าไหร่

ผมวิ่งออกมา แวะถ่ายรูปที่วัดๆ หนึ่ง พอวิ่งไปสักพัก ก็เจอ พี่เขียว กับ พี่บูล เราเลย นัดไปทานกาแฟกัน ก่อนเข้าหาดใหญ่

กาแฟ ร้านขนมโกไข่ อร่อยดีครับ บริการ ก็ดีมากๆ บรรยากาศก็ดี ครับ ดีหมด เลย แถมพี่เขียว เลี้ยงกาแฟ แก้วนี้อีก เป็นการ คารวะ “อาจารย์” ที่พี่เขียว เรียกขึ้นมา หลังจาก แนะนำการเข้าโค้งให้
จริงๆ ผมเช้าโค้งไม่เก่งหรอกครับ แต่ รู้ว่าพี่เขียว เค้ากังวลใจอะไร เลยเอาประสบการณ์ ที่ตัวเอง เจอ มาบอก ก็เท่านั้นเอง ..พี่เขียว หัวไว get เร็ว ก็ เลยปรับปรุง ตัวได้ทันที …ผมก็ได้กินกาแฟฟรีพร้อมกับ มิตรภาพที่ดีเป็นของแถม
เริ่มจะมืดแล้ว …ผมเลือกจุดหมาย ต่อไปของผมได้แล้วครับ ผมจะไปหา โกสุ่น ที่ตรัง

โทรศัพท์ ผม battery หมด เลยเอา iPad มา post บอกพี่จิ้ว ว่ามาถึงไทยแล้วและจะเข้า ตรัง ไปเจอโกสุ่น เลยรบกวน ขอเบอร์ โกสุ่น กับ ให้พี่จิ้ว ช่วยแนะนำโรงแรมให้หน่อย
สักพัก พี่จิ้ว โทรเข้ามาเลยครับ บอกว่า ตัวพี่จิ้ว กับ พี่โอ๊ด เอง ก็อยู่ตรังอยู่แล้ว และ อยู่กับ โกสุ่นด้วย อะไร จะบังเอิญ ขนาดนี้ …
“มาร้าน ซูชิ เลยพี่ป๋อง อยู่ใกล้ๆ โรบินสัน “ พี่ จิ้วบอก สักพัก พี่โอ๊ด โทรมาบอกทางอีกคน .. ผมกดปรื้ดเดียว ถึงตรังเลยครับ ร้อยกว่าโลเนี่ย

ถึงตรัง ประมาณสองทุ่มครับ ได้ขี่รถตอนกลางคืน ที่ไม่อยากขี่เอาเลย ซะงั้น วันนี้ เจอทั้ง ฝน เจอทั้งมืด แต่ก็เดินทางปลอดภัย

รวมระยะทางวันนี้ 565 km รวม วิ่งมา ห้าวัน สะสม ได้ 2165 km ไปแล้ว

Album ใน Facebook

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151528229829326.1073741840.566784325&type=3

อ่านตอนต่อไป วันที่หก

Advertisements