ทริปนี้ไปกันเยอะไม่ได้ครับ ..

ด้วยเหตุผลสองเรื่องคือ …

  1. ดูแลกันไม่ไหว คนเยอะๆ เพราะ แค่ดูแลตัวเอง ก็ คงต้องเตรียมตัวเยอะแล้ว คนเยอะ เรื่องก็จะมากตาม
  2. กฏหมายที่ลาว และ หลายๆ ที่ เวลามาเป็นกลุ่มใหญ่ ก็ต้องมี ไกด์ ช่วยแนะนำครับ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็ตามมาด้วยเรื่องค่าใช้จ่าย …อีกอย่าง ไปแบบ Big bike นี่ก็ไม่รู้ว่า ไกด์ เค้าจะ “ขี่” มากับเราด้วยหรือเปล่า …เรื่องของเรื่อง กลัว จะขี่ไม่่เก่งเท่า ไกด์ครับ

เรื่องความชำนาญนี่ ประมาทกันไม่ได้ เพราะตอนผมอยู่ที่ เขมร ถนนหนทางระหว่างเมือง จะไม่ค่อยดี เพื่อนๆ คนไทย ขับรถไปหลุดโค้ง คว่ำกันหลายคน…

แต่เชื่อมั๊ยครับ พี่ๆ โชเฟอร์ Taxi ท้องถิ่นนี่ วิ่งเส้นทางประจำ ผู้โดยสารเต็มรถ วิ่งกัน พริ้ว…มากๆ

ดังนั้น ทีมเรา ทีมีอยู่สามลำ เลยต้อง หาเพื่อน อีกลำ มาร่วมกลุ่ม….

ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เป็นคนมาเลย์ ชื่อ Andy ..รู้จักกันผ่านทาง Social network นี่แหล่ะ .. วันดีคืนดี พี่ Andy ก็ ทำ Surprise ด้วยการขี่รถจากกัวลาลัมเปอร์ มาหาผมที่กรุงเทพฯ….

Andy พูดถึงเหตผลที่มาสั้นๆ ว่า …”I miss you” แค่นี้ผมก็ขนลุกเกรียวซะแล้ว..

หลังทริปนั้น ผมรับปากว่าถ้ามีขี่รถเที่ยวกัน จะชวน… ดังนั้นงานนี้เหมาะมากที่จะชวน ..

หลังจาก line ไปบอก แค่สองวัน Andy ก็ ตอบกลับมาว่า …

“OK bro … i will join you the trip” (ตกลงครับ พี่ ผมจะไปทริปนี้กับพี่ครับ…)

 

ผม กับ Andy

อ่า…สมาชิกท่านนี้ขี่มาไกลมาก ..ด้วยความตื่นเต้น ผมรีบบอกสมาชิกร่วมทีม เพื่อให้รับรู้การมาของสมาชิกใหม่

หลังผมบอกพี่เล็ก ว่า Andy จะมาจาก กัวลาลัมเปอร์ … พี่เล็ก รีบสวนมาทันที

“…มีคนไกลกว่าแล้วล่ะ …เจ้านี้ มาจากสิงค์โปร์….”

Advertisements