“พี่รับเงินทอนไปก่อนครับ”… พี่โชเฟอร์ ยื่นเงินให้ผม สี่ร้อย เจ็ดสิบห้าบาท ส่งมาให้ด้านหลัง

“เก็บไว้ก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวก็ต้องจ่ายค่าทางด่วนอีก …” ผมบอก พลางง่วนรับตังส์ อย่างงงๆ เพราะ กำลังโทรศัพท์อยู่ .. “พี่จะรีบคืนผมทำไมครับ… ผมเลยต้องมานับเงินอีกเนี่ย…” พูดพลางนิ้วพันกัน พัลวัน เพราะในมือถือของอยู่หลายอย่าง แล้ว แบงค์ที่ทอนมา ก็เหมือนจะมี ครบทุกชนิดแบงค์

“ผู้โดยสารบางคน เค้าไม่เหมือนคุณครับ…” พอไม่คืน เค้าก็บอกว่า จะเก็บไว้ทำไม ไม่ทอน… ดังนั้น เพื่อความสะดวกใจ ผมคืนให้ก่อนดีกว่า… พี่แกบอก

หลังจากนั้น บทสนทนา ก็เริ่ม ออกมาจากปากเราสองคนตลอดทาง ..

ผมเพิ่งรู้ว่า พี่เค้าอายุ  67 ขับรถเก่าๆ รับผู้โดยสาร อย่างนี้ เมื่อปีที่แล้วก่อนน้ำท่วม แกโดน วัยรุ่น สามคน จ้างไปส่งแถวบางบัวทอง แล้ว ก็ไป วังน้อย แล้วก็โดยเบี้ยวค่าโดยสาร แถม ด้วยการโดนเอามีดมาขู่ และ จบด้วย เส้นเอ็นแกขาดไปสี่เส้น

พูดแล้วก็ชูนิ้วขวา ที่ นิ้วนาง ชี้งอไม่ได้ ส่วน นิ้วก้อย หงิกงอ ตรงไม่ได้ให้ดู….

แค่ค่า Taxi ไม่กี่ร้อย …มันต้องแลกกันด้วย อวัยวะร่างกายเลยเหรอเนี่ย….

เรื่องราวของผู้โดยสาร ประสบการณ์แปลกๆ เล่าผ่าน ปากพี่โชเฟอร์ มาสี่เรื่อง จน เหมือน ผมดูหนังสั้นตอนละสิบนาที จากปากแก แต่ละเรื่อง ออกรส ออกชาติ ไม่ผิดจาก ละครทีวี …..

ผมปิดท้ายแต่ละเรื่องด้วยการเอ่ยว่า … “เรื่องนี้ ผมวิเคราะห์ว่า …”  เราสองคนสลับกันคุยตลอดทาง …

รถมาส่งผมที่ทำงาน…ทำเอาพี่โชเฟอร์ตื่นเต้นใหญ่ เพราะ ตอนหนุ่มๆ พี่เค้าอยู่แถวนี้ …

“ยังมีปล่องโรงปูน อยู่หรือเปล่า… “ พี่เค้าถาม…ผมส่ายหน้า เพราะ ปล่องเพิ่งจะโดนรื้อ ตอนที่ SCG ครบ 100 ปี นี้แหล่ะ …

ปล่องโรงปูนกำลัง โดนรื้อ

 

เมื่อก่อน ผมเป็นทหาร อยู่เกียกกาย นี่แหล่ะ พี่โชเฟอร์ บอก .. พลางตื่นเต้น ที่ จะได้เข้าไป ทางเข้าประตูใหญ่แห่งใหม่ ของ SCG ที่เพิ่งเปิดใช้ได้ ไม่กี่วัน

พี่ โชเฟอร์ รับเงินจากผมแล้ว บอกว่า …. “คุณนี่วิเคราะห์ๆได้สนุกดีนะ…”

“พี่ก็เล่าเรื่องได้ อร่อยมากครับ นี่ วันหน้า ผมต้องตามไป ที่สนามบิน แล้ว ตามไปนั่งฟังเรื่องสนุกๆ อีกนะครับ… เอ่อ แล้ว พี่ชื่ออะไรครับ ..

“…..ผมชื่อ ไพโรจน์ ครับ …. “ พี่เค้าบอก ก่อน จะ ขับรถจากออกไป

Advertisements