ตอนที่หนึ่ง …สายแต่ก็ทัน…

ผมสะดุ้งสุดตัวลุกขึ้นมาทั้งๆ ที่ฟ้ายังมืดอยู่….

อารมณ์งัวเงีย..สมองเริ่มทำงาน…บอกตัวเองว่านี่มันเช้าวันเสาร์… เหลือบไปมองนาฬิกา ..ตีห้า ห้านาที…ตายห่า…แล้ว

ตาลีตาเหลือก …สปริงตัว ลุกจากที่นอน… ลางสังหรณ์ จากเมื่อวานว่าวันนี้อาจ”ลืมตื่น” ทำให้ ทุกอย่างจัดเรียงไว้เป็นลำดับตั้งแต่หน้าห้องน้ำ

กางเกงลิง – กางเกงยีนส์- เสื้อยืด-ถุงเท้า- สนับเข่า-jacket-ถุงมือ-หมวกโม่ง-หมวกกันน๊อค-รองเท้า ถูกใส่เรียงตามลำดับ ในเวลาไม่กี่นาที

หลังจากล้มมาที..ตอนนี้เปลี่ยนแนวคิด เอาเงินและความคิดที่จะแต่งรถ มาเน้นแต่งตัวซะก่อน วันนี้เลยแต่งตัวซะครบ…ด้วยความเห่อ เที่ยวนี้ เลยได้ประเดิมถุงมือ และ รองเท้าคู่ใหม่ ออกมาใช้งาน

ใช่แล้วครับ วันนี้ 28 มกรา Versys มี ทริปพิเศษ ทริป “ห่วงใย” วิ่งไปหาเฮียไฮ้ ถึงนครสวรรค์ โดยนัดกัน หกโมงเช้าที่ปั๊ม ปตท บางประอิน

จากบ้านผม ไปบางประอิน เที่ยวที่แล้วเอาน้องพี ( PCX ) วิ่งมา ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง …เลยกะเวลาไว้เท่ากัน เพราะไม่กล้าขับเร็ว ยังไม่ค่อยชินรถเท่าไหร่…แต่ตื่นเอาป่านนี้ เหลือเวลาแค่ สี่สิบนาทีเอง

รีบเปิดประตูบ้านเอา “น้องซี๊ดสส์” ออกมา กดปุ่ม Start …เสียงเครื่องทำงานนุ่มๆ …เข็มวัดรอบตีขึ้นมาที่สองพันรอบ..เพื่อเร่งให้เครื่องร้อน….

ใจคนร้อนกว่า …โดดขึ้นรถได้ ก็เข้าเกียร์วิ่งออกไปเลย…..

ถนนวิภาวดี ตอนตีห้าวันเสาร์ นี่ เงียบสงบ มีรถวิ่งบ้างประปราย… เจ้า Versys สีเหลือง วิ่งโร่มาเลนขวา…จู๊ดเดียว เลี้ยวเข้าปั๊ม ปตท ตามที่ตั้ง พิกัดไว้บน speednavi…สายตามองไปที่นาฬิกา

05:57 …มองไปที่จุดนัดพบ…ไม่มี Versys สักคัน… ตายล่ะหว่า..มาผิดปั๊มละมั๊ง

ตอนที่สอง …ยังไงก็รอ

มาทริปนี้ ขี่มาคนเดียว…ใครจะมาบ้างก็ไม่รู้ …เบอร์โทรพี่ๆ ใน คลับ ก็มีไม่กี่คน …รู้อยู่อย่างเดียวว่า พี่หมอแม๊ค มาด้วยแน่ๆ
..รีบกดตัวเลขจิ้ม จิ้ม …เพื่อโทรหา  ในใจนึกว่า …ถ้ามาผิดปั๊มจริงๆ ขอให้พี่เค้ารอหน่อยเหอะ

….”ตู๊ดดดดดดดด  ตู๊ดดดดดดดด ตู๊ดดดดดดดดด….” ผ่านไปหลายตู๊ด… หน้าคนโทรเริ่มเป็นตูด…ทำไมพี่หมอไม่รับสาย…

ในใจนึกดู.. เอาเราก็ตั้งพิกัด GPS ตามที่บอก มันก็พามาตรงปั๊มนี่หว่า…หรือว่าตั้ง พิกัดผิดระบบ มันระบบ DMS หรือ ระบบ DD หว่า ….(อ่านแล้วงง ไม่ต้องตกใจ หา

อ่านเพิ่มเติมเรื่องนี้ที่ http://www.smart-mobile.com/forum/viewtopic.php?f=139&t=174585)

ระหว่างงงๆ ก็ได้ยินเสียงวิทยุดังขึ้นในหมวก  …”Versys วอ สอง Versys วอ สอง…”

ผมรีบหยิบหมวกกันน๊อค LS2 ที่ผลิตจากหนึ่งในห้า ประเทศมหาอำนาจ ของโลก ขึ้นมา พูดกรอกลงไปในหมวก …”ฮาโหล ฮาโหล …นี่ป๋องครับ…อยู่ที่ไหนกันครับ…” ศัพท์แสง วิทยุ ใช้ไม่เป็นครับ ..เล่นภาษาลูกทุ่งนี่แหล่ะ ไม่งงดี

“ผมหนุ่มสายรัดครับ…อีก หนึ่งกิโล มาถึงปั๊มครับ….” เสียงพี่หนุ่ม ดังมาตามหมวกกันน๊อค …ใครผ่านมาเห็นตอนนี้ คงว่าผมบ้า เพราะ พูดกับหมวก…

“ไม่เห็นมีใครมาเลยครับ…ผมมาถูกปั๊มหรือเปล่า…” ถึงแม้จะได้ยินเสียง แต่ ก็ยังไม่มั่นใจว่ามาถูกปั๊มหรือเปล่า

“เห็นใครมาแล้วหนึ่งคน …นั่งอยู่ครับ… “ เสียงพี่หนุ่มสายรัด …แว่วมาอีก …ผมเงยหน้าขึ้นมองออกไป เห็นรถพี่หนุ่มกำลังวิ่งเข้าที่จอด

“ผมเองครับ …ป๋อง มีอยู่คันเดียวนี่แหล่ะ …” เท่านั้นพี่หนุ่มก็ถึงบางอ้อ….
จากที่คิดว่า จะโดนทิ้งเพราะมาสาย …กลายเป็นมาคนแรก ซะงั้น …เหอ เหอ สักพัก ทีมก็เข้ามาสมทบ …มากันทั้งหมด 8 คัน…

“ผมกลัวจะมาไม่ทันซะแล้ว …เมื่อกี้ เลยบิดมาซะเร็วเลย… “ บอกกับพี่หมอแม๊ค …จ่าฝูง…จะอวดซะหน่อยว่า ขับเร็ว

“…เฮ้ย…ไม่ได้นะป๋อง … ไม่ต้องรีบ …ยังไงพวกเราก็รอ…” พี่หมอแม็ค ทำหน้าดุๆ …ดูจากสายตาแล้ว..เหมือนจะบอกว่า เพิ่งจะล้มมา ไม่เข็ดหรือไง…

“ไม่ค่อยเร็วมากหรอกครับ…” เสียงอ่อยๆ …. “ยังไม่พ้น รันอิน…”   เสียงสุดท้ายเบามาก….

ตอนที่สาม  Stopper

มาทริป กับ Versys ที่ไร …ก็จะได้เห็นรถแปลกๆ มาเข้ากลุ่มทุกทีไป…

ครั้งนี้ มี BMW GS1200 ของพี่โจ้ บางบอน …หนุ่มรูปหล่อ ท้วมๆ หน้าตายิ้มแย้ม น่ารัก เหมือน ตุ๊กตาหลวงจีน … มาร่วมก๊วนด้วย

พี่โจ๊ นี่ จำได้ว่า ทริปไปแม่สอด เคย ไปยืนคุยด้วยอยู่พักใหญ่ เที่ยวที่แล้ว พี่เค้าขี่ Versys มากับเพื่อนๆ ที่ขับ BMW

มาเที่ยวนี้ …เพื่อนๆ ขับ Versys มา พี่แก ก็เลยเอา BMW มาขับ … ผมว่า พี่โจ๊ นี่ แกต้องมีความ ไม่พอดี ในความพอดี แน่ๆ … เพราะ ดูแล้ว ..แกไม่ชอบทำอะไร กลมกลืน …

คราวหน้า ต้องแกล้ง ให้เอา BMW มาครึ่งนึง แล้ว Versys ครึ่งนึง…ดูซิ ว่า พี่เค้าจะเอาอะไรมา… เหอ เหอ

แสนยานุภาพของ GS 1200 ใครเคยสัมผัส คงทราบว่า …ของเค้าแรง
มาเที่ยวนี้ …หลายคน ที่ขับมาด้วยได้ประจักษ์กับสายตา… ว่าแรงจริง

ระหว่างวิ่งเป็นกลุ่ม …พี่หมอแม๊ค..จะรับหน้าที่เป็นจ่าฝูง ส่วน พี่โจ้ เป็น wingman ให้อีกที บิน เอ้ย วิ่งอยู่หมายเลขสอง
พวกเราวิ่งเลนขวาเป็นขบวน มุ่งหน้าไป จุดนัดพบที่สอง

ปกติผมขับรถคันเดียวจะชอบวิ่งซ้าย แล้วปล่อยรถแซง แต่ มากับ ทริปแบบนี้ …สังเกตว่าขบวนจะวิ่งขวาตลอด …แรกๆ ก็อึดอัด เพราะบางทีเกรงใจ รถที่ขับมาเร็วๆเหมือนกัน…เพราะเหมือนเราไม่หลบ…

ได้รับคำอธิบายจากพี่หมอแม๊คว่า … วิ่งซ้ายที ขวาที เอาเข้าจริงๆ มาเป็นกลุ่มมันอันตรายกว่า เพราะ ดีไม่ดี เกี่ยวกันล้มไป จะไม่งาม
สู้วิ่งดุ่ยๆ ขวาอย่างเดียวอย่างนี้ดีกว่า …อีกอย่าง เลนซ้าย เป็นที่รู้กันว่าถนนจะไม่ค่อยดี…เจอหลุมตอนวิ่งเร็วๆ เดี๋ยวจะไม่จืด

ดังนั้นเวลาวิ่งไปเจอรถช้าวิ่งขวา … พี่หมอแม๊คจะค่อยๆ วิ่งเข้าไปข้างหลัง แล้วเปิดไฟ Hazard กระพริบบอก …รถส่วนใหญ่เห็นแบบนี้ก็หลบให้แทบทั้งนั้น…

“99% จะหลบให้เลย…เค้ารู้ ” …หมอแม๊คบอก

อีกอย่างที่เห็นคือ  …ทุกครั้งที่ รถหลบจากเลนขวาเข้าซ้าย ให้ ขบวนเราแซง …พี่หมอแม๊ค จะแซง และหันมา ยกนิ้วโป้งมือซ้ายให้เป็นการ ขอบคุณ และ ชมเชย ที่มีน้ำใจ …
ยกนิ้วโป้งให้..ไม่ยกให้เปล่าๆ แต่ มีโค้งตัวงอ …นอบน้อมมากๆ…. มองดูแล้วเป็นภาพที่สวยงามยิ่ง….

ผมอมยิ้ม…และ ปลื้มใจไปด้วยทุกครั้ง ที่มี จ่าฝูง มารยาทดีแบบนี้….

ระหว่างที่กำลัง ปลื้มอกปลื้มใจ ขี่ไปอมยิ้มไป …เสียง วิทยุ ก็ดังขึ้น…

“ระวัง ปาเจโร่ สปอร์ต สีขาว แซงขึ้นด้วยความเร็ว ด้วยครับ …” เสียงใครไม่รู้ แต่ รู้ว่ามาจาก คันหลังแน่ๆ

ผมมองไปที่กระจก… ใจหายวาบ เจ้าปาเจโร่ อยู่ใกล้รถนิดเดียว เหมือน จงใจ จะขับเบียดให้สองล้ออย่างเราเสียวเล่น…

”ป๋อง…ป๋อง! ระวัง รถทางซ้าย…!” เสียงจากด้านหลัง เข้าใจว่าเป็นเสียงพี่หนุ่มสายรัด….

“ฟิ้ว….” เห็นข้างรถผ่านไปไวๆ …ลมที่รถแหวก ปะทะตัวให้รู้สึก …ใกล้ขนาดนี้ …แถวบ้านบอกว่า ขนตูดไหม้ไปแล้ว…

พี่โจ้ GS 1200 คงเห็น อาการ “เกรียน” จากรถคันดังกล่าว ดังกล่าว … แกยกมือชี้หน้าไปที่คนขับ ผมเดาว่า ปากแกคงขมุบขมิบไปด้วย แล้วบิดเครื่องแยกฝูงตามรถค้ันน้นออกไป ……หายไปกับกลุ่มหมอกข้างหน้า….

เอาละซิ….Stopper ของเรา…ออกทำงานแล้ว…..

ตอนที่สี่ … ชิว ชิว

พี่โจ้หายไปกับ pajero คันนั้น …ได้สักพัก ก็วิ่งมาจากด้านหลัง มาสมทบ กับ ขบวน…

ผมทิ้งความแปลกใจเอาไว้ ให้คิด เพราะ เห็นพี่โจ้วิ่งไล่ไปข้างหน้า …แล้ว ดันกลับมาสมทบ จากด้านหลัง …ไม่อยากคิดเลยว่า GS 1200 มันจะแรงขนาดวิ่งรอบโลกมาน๊อครอบได้ในเวลาไม่กี่นาที….

แกคงหายไปจัดการกับเจ้า ปาเจโร่คันนั้นแหล่ะ …ซึ่ง ชะตากรรม รถคันนั้น เป็นยังไง ไม่มีใครรู้ …รู้แต่ว่า พี่โจ้ กลับมาด้วยอาการครบ 32

มาถึงปั๊ม…ปตท อีกที่นึง ..ที่นี่จะมีพรรคพวกมาสมทบเพิ่ม
รถมาถึงปั๊ม ก็เริ่มเติมน้ำมัน กัน … ผมเองรีบวิ่ง เข้าห้องน้ำ …ไม่ได้ไปฉี่ แต่ เข้าไปล้างหมวก
การขับรถยามเช้า นอกจากจะได้วิญญาณนักบิดแล้ว … ผมยังได้ อารมณ์ ฆาตกรร้อยศพ ไปด้วย เพราะ มีชีวิตเป็นร้อยๆ ได้พลีชีพ ติดอยู่บน ชิวหน้าของหมวก เต็มไปหมด….
ใครเคยออกทริปตอนเช้าๆ นี่คงรู้ว่า ไม่สามารถ เลี่ยงเรื่องแมลงไม่ได้เลย แล้วขับความเร็วขนาดนี้ … โดนเข้าไป อะไรๆ ก็คาที่ ทั้งนั้น …

แต่แปลกใจ ไม่เห็นคนอื่นเค้ามาล้างหมวกอย่างเราเลย… เห็นยืนคุยกัน สบายๆ …เอ หรือ ว่าเค้าชินกับการ มองผ่านแมลงกันแล้วหนอ…

“เปลี่ยนชิว เหอะ… เสียงหล่อๆ ดังมาจากข้างหลัง เหมือนจะรู้ว่างง… อ้า…พี่ตุ๊กกี้ เซเลบของเรานั่นเอง… ” เปลี่ยนชิว ขับสบายกว่า…” พี่ตุ๊กบอก พร้อมกับทำหน้าหล่อ

“ชิว สำคัญ …ป๋อง .. ไม่งั้นเวลาขี่จะเหนื่อยกว่าคนอื่น…” พี่หมอแม๊ค มา confirm ด้วยอีกคน

…ในใจเราคิด..ผมไม่เหนื่อย ผมยังหนุ่ม …แฮ่

“เห็นป๋องแล้ว …ขี่เร็วๆ … หัวสั่นเลย..คนอื่นขี่กันสบาย.. เพราะ ชิวยาว…” อืม พี่หมอแม๊ค ต้องมีตาหลังแน่ๆ ขี่ด้านหน้า ยังมองเห็นเราข้างหลัง แต่สงสัยจะจริง เพราะ วิ่งต้านลมอย่างนี้ มันสั่นจริงๆ สั่นไปหมดทุกหัวเลย…

ออกทริป …อยากชิวๆ ต้องเปลี่ยนชิว…ท่องไว้

ตอนที่ห้า สวัสดีเฮียไฮ้

รถ ER6N พร้อมคนขับท่านั่งแปลกๆ วิ่งผ่านมาหน้าปั๊ม

ที่ว่าแปลก เพราะ แทนที่จะวางเท้าไว้ตรงตำแหน่งวางเท้าคนขับ แต่กลับวางไว้ตรงตำแหน่งวางเท้าคนซ้อน….

ท่าขี่แบบนี้ …วัยรุ่นเห็นยังมีต้องหลิ่วตามอง …ชาว Versys ย่อมไม่พลาด มองตามด้วยเหมือนกัน…รถ ER วิ่งมาจอดอยู่ในกลุ่ม…

พอคนขับถอดหมวกออกมา …ปัดโธ่ นึกว่า วัยรุ่นที่ไหน ที่แท้ พี่วิทย์ นี่เอง…คนเดียวกันกับ คนที่เที่ยวที่แล้ววิ่งจน โซ่ขาดกระจุย…และเป็นคนที่มาช่วยผมตอนที่ล้มนั่นแหล่ะครับ …

พี่วิทย์รุ่นใหญ่ เกษียณแล้ว ขี่รถเที่ยวเล่นอย่างมีความสุข ไม่ต่างจากวัยรุ่นทั่วไปเลย…
พี่วิทย์จำผมไม่ได้ในตอนแรก แต่ พอเห็นรองเท้าที่ใส่ก็จำได้ทันที เพราะ เพิ่งจะเอาเจ้านี่ไป post ไว้ ในเรื่อง “อย่าลืม เกิบ” (ลองแวะไปอ่านครับhttp://www.clubversysthailand.com/index.php/topic,1872.0.html)

ขบวนตอนนี้เพิ่มขึ้นอีกสองคัน ทั้งกลุ่มวิ่งเข้าตัวเมืองนครสวรรค์ กันตอน เก้าโมงเช้าพอดี… ตามเวลาเป๊ะๆ

ส.ยานยนต์ อยู่ทางด้านซ้ายมือ มีรถมาจอดรออยู่ นับไปมารวมแล้วได้ 14 คัน
เฮียไฮ้ หน้าตายิ้มแย้ม ออกมาต้อนรับ…พร้อมกับเล่าอาการ ให้ฟัง
เจ๊…เอา หมวก และ การ์ด ที่เสียหายจากการล้มมาให้ดู …ต้องบอกเลยว่า ลงทุนเข้าไปเถอะครับ อุปกรณ์พวกนี้…ได้ใช้ที ก็คุ้มแล้ว….(แต่ไม่ได้ใช้จะดีกว่าครับ)

ตอนที่หก… ปลด Lock “Run in”

ที่ศูนย์บอกไว้ตอนออกรถ ว่า อย่าวิ่งเกิน 6000 รอบในช่วง Run in ครับ

…อึดอัดมาก…. เพราะ นั่นหมายถึง 120 km/hr โดยประมาณ

ผมวิ่งมาถึงนครสวรรค์ เหลือบมองที่ไมล์ พันนิดๆ แล้วนี่… เปลี่ยนน้ำมันเครื่องที่นี่เลยละกัน…ว่าแล้วก็บอกเจ๊ ให้ช่างช่วยดูให้
นอกจากคันผมแล้ว คันพี่เล็ก ก็ เช็คเหมือนกัน แต่ ขานั้น เช็คระยะเป็นหมื่น…

อู่เฮีย สะอาดสะอ้าน ช่างก็ดูมีประสบการณ์ สูงดี…ไม่ถึงชั่วโมง ก็แล้วเสร็จ …บิลออกมา …เลขมงคลครับ  1113 บาท เลขเดียวกับ ท้ายเบอร์ โทรศัพท์ผมเป๊ะ

เลขผม             085 071 1113       ครับ…ใครจะ mem ไว้คุยใน Whatapp หรือ Line ก็ยินดีนะครับ…ส่วน Facebook มี link ให้ที่ท้ายกระทู้…แฮ่ แฮ่ โฆษณา ซะเลย

ทริปนี้นอกจาก จะไปเยี่ยมเฮียไฮ้ แล้ว หลายคันก็ไปเที่ยวกันต่อครับ
ส่วนผมและพี่หมอ พี่วิทย์ และ พี่ตุ๊กกี้ แล้วก็พี่โจ้ กลับบ้านก่อนครับ

พี่ตุ๊กกี้ กลับก่อนเพื่อน เพราะต้องไปให้ทันนัดที่เขาใหญ่ …เหลืออีกสี่คัน ก็วิ่งกลับกันมาสบายๆ

มาถึงอยุธยา ..พี่หมอต้องรีบไปเข้างาน…เลย แยกตัว แยกจริงๆ เพราะ พอออกจากปั๊ม ก็หายวับ…เหลือผมกับพี่วิทย์ เกี่ยวก้อยกันมาจนถึงกรุงเทพฯ
กลับมาถึงกรุงเทพฯ เมือง รถติดน่าเบื่อครับ….วิ่งถึงบ้านปั๊บ โทรศัพท์ดังปุ๊บ…จากพี่หมอแม๊ค
“ถึงบ้าน…ปลอดภัยครับพี่…” รีบรายงาน ให้พี่หายห่วง….

จ่าฝูงเราน่ารักจริงๆ …ผม confirm

Advertisements