ตอนที่สิบ ตอนจบ

ภาพรวม Trip นี้ ดีมากๆ ครับ ..สุดยอดความประทับใจ…และ ในส่วนตัวผมเอง ..มาครั้ง เดียว คงทำให้คนจำชื่อได้แม่น.. Pongroofman (ป๋อง รุฟแมน) ยกเว้นพี่หมอแม๊ค ที่ ยังเรียกผมว่า “พงศ์” อยู่บ่อยๆ เหอ เหอ
เรื่องเส้นทางเดิน ความปลอดภัย ทำได้ดีครับ … อาหาร การกิน ที่พัก perfect

ครั้งนี้…โชคดีที่ผม เจ็บแค่นิดหน่อย แต่ อีกสองคน เจ็บมากครับ …น้องหนูนา กลับมากรุงเทพฯ ก็ มาผ่าตัดที่ ไทยนครินทร์ เพื่อยึดสกรู ตามที่หมอแนะนำ
ในส่วนของผมเอง เจ็บมากก็จะมีที่ ศอกซ้าย กับ เข่าซ้ายครับ .. ซึ่ง เชื่อว่า ตัวอุปกรณ์ที่ใส่ไป รับแรงเอาไว้พอสมควร ทั้ง สนับเข่า และ ตัว การ์ด ที่อยู่ในเสื้อ…

งานนี้ เปลี่ยนความคิดผมไปเลยครับ จาก  ที่คิดเรื่อง แต่งรถ … จะแต่งท่อ ยังไง จะติดปี๊บแบบไหน …จะทำอะไร กับรถบ้าง …ตอนนี้ พักไว้หมดครับ … สิ่งแรกที่ต้องทำคือ ทำความคุ้นเคย กับ รถ โดยเฉพาะ เรื่อง เบรค
เบรคยังไง ให้คุมรถได้ ..จำเป็นมาก ..นี่จ้องๆ คอร์ส เรียน ของ พี่ ไก๋ ไว้ครับ ..กะว่า เดือนมีนา ก็จะได้เรียน
อันที่สองคือเรื่องของ อุปกรณ์ เครื่องแต่งกาย เพื่อความปลอดภัย ยังขาด รองเท้า กับถุงมือดีๆ อยู่ครับ …เดี๋ยวต้องไปจัดมาหน่อย
ส่วนอันที่สาม ก็ เรื่องของ ทักษะ การขี่ออกทริป ครับ …โดยเฉพาะ ล้มครั้งนี้ …รู้แล้วว่าเป็นเพราะ อะไร …ตาที่มอง คันหน้า …กับการมองระยะข้างหน้า ต้องฝึกให้สมดุลกัน …รู้อย่างนี้ … การขี่ครั้งต่อไป ก็ไม่หลอนครับ…
คงยังมีอีกมาก ที่ต้องพัฒนา ในเรื่องของการ ขี่ พาหนะ สองล้อแบบนี้… แล้ว ถ้ามีโอกาส ดีๆ คงจะได้มาเล่าให้ฟังกันใหม่ครับ …

ขอขอบคุณ

Blog นี้จะไม่สำเร็จลงเลยครับ …ถ้าขาดบุคคลต่างๆ ดังต่อไปนี้ …

ทีมงาน พี่ๆ CVT ที่จัดงานนี้ขึ้นมา ครับ… ทริปแรกของผม ประทับใจมากมายครับ … ได้ประสบการณ์ มาเล่าให้ฟังกันได้ ถึงสิบตอน

สำหรับเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้น ที่ผมเล่าไว้ใน “ตอนที่ 9 เสี้ยววินาที” .. มีคนหลายคน ได้เข้าช่วยเหลือ จึงขออนุญาต นำมาขอบคุณ ณ.ที่นี้ ครับ

คนแรกเลยคือ เฮียไฮ้ ครับ … ทั้งให้ยืมรถ และ ขนาดเจ้าตัวเจ็บขนาดนี้ ปากยังพูดขอโทษผมตลอด …ซึ้งมากครับ …หนูนาบอกว่า เฮียไฮ้ บอกเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ให้ดูแล ผมเและหนูนาเป็น พิเศษด้วย… ดูน้ำใจเฮียครับ…
ผมเองต้องขอโทษเฮียด้วยครับ …ที่ทำรถเฮียพังไป…

คนที่สอง นี่ขอเป็นกลุ่มคนนะครับ คือ ครอบครัวของเฮีย เองครับ มากันหมดเลย ทั้งซ้อ ทั้ง ลูกสาว และอีกหลายคน ที่ช่วยอำนวยความสะดวก ในขั้นตอนการรักษา ของทางโรงพยาบาล

คนที่สาม พี่ชาญณรงค์ ครับ พี่ชายใจดี รูปหล่อ ที่ช่วยบอกน้องๆ ในทีม หิ้ว น้องพี ผมกลับกรุงเทพ ขอบคุณน้องๆ ในทีมด้วยครับ

คนที่สี่ คือ น้องเอ็ม กับ น้องอาร์ท สองท่านนี้ไม่ได้อยู่ในคลับ แต่ เป็นเพื่อนของพี่จิ๊บ คนในคลับครับ  ที่เอาของขวัญไปให้เด็กๆ ที่เชียงดาว สองท่านนี้ ขับ ฮอนด้า แจ๊ส ขนของไปครับ ผมกับ หนูนา เลย ได้อาศัยรถคันนี้นั่งกลับมากรุงเทพฯ …ขอบคุณมากมายครับ

คนที่ห้า คือ พี่วิทย์ ครับ พี่วิทย์ เป็นคนที่ ที่ ขับ ตามมา เราจะเอารถที่ยืมมาจากร้านเฮียไปคืนครับ ก่อนเกิดเหตุ พี่วิทย์ แวะที่ปั๊มครับ ไม่งั้น คงตามมาเป็นคันที่สาม และ ไม่แน่ใจว่า เราจะได้คนเจ็บเพิ่มหรือไม่…. เพราะ เคสนี้ …ไม่ธรรมดา
พี่วิทย์ ช่วยตอนนำคนเจ็บเข้าโรงบาล และ เก็บทุกอย่างให้อย่างเรียบร้อย … สุดท้าย มาบอกผมอีกว่า จะขี่น้องพี กลับกรุงเทพฯ ให้อีก… โอ้ว …พี่ชายดีมีน้ำใจ อย่างนี้ …เกิดมา เจอไม่เยอะครับ ..แต่ คลับนี้ มีแบบนี้หลายคนเลยครับ… ขอบคุณพี่วิทย์มากๆ เลยครับ

คนที่หก พี่สาวคนสวยคนที่ซ้อนท้ายพี่วิทย์ครับ … ผมขอโทษที่ไม่ได้ชื่อไม่ได้ พี่เค้า มาช่วยดูน้องนา แบบประกบ ติดครับ และ ให้กำลังใจ ดีมากครับ …ขอบคุณมาก สำหรับพี่สาวแสนสวย น้ำใจดี

คนที่เจ็ด พี่หมอแม๊ค ที่มาพร้อมกับพี่น้อง ในทีม นะครับ พี่หมอได้ให้คำแนะนำดีๆ ตอนอยู่โรงพยาบาลครับ …เมื่อครู่ ก็ได้โทรคุยกัน และ พี่หมอก็ได้แสดงความห่วงใยมาครับ…. ขอบคุณมากครับ ถึงแม้จะได้ร่วมทริป่ กับพี่ครั้งนี้เป็นครั้งแรก แต่การดูแล ของพี่ และ พี่ๆ ในทีมงาน นี่ เหมือนกับ เรา รุ้จักกันมานานแล้วเลยครับ….

ไว้มีโอกาส ทริปหน้า… คงได้มีโอกาส เจอกันครับ …วันนี้ ผมได้ไปรับน้อง ซีดสส์ เข้าบ้านเรียบร้อยครับ

ขอบคุณทุกท่าน ที่ติดตามอ่านมาจนจบ …และ มีเมตตา กด +1 ให้หลายๆ ครั้งครับ …

ป๋อง

18 Jan 2012

Advertisements