ตอนที่ห้า เสี่ยไฮ้ ใจดี

มานครสวรรค์ เมื่อก่อนนึกแต่ มังกร กับ ขนมโมจิ
แต่มาคราวนี้ …ได้มีของให้นึกเพิ่มอีกอย่างครับ … คือร้าน ส.ยานยนต์

ร้านนี้เห็นเด่นมาแต่ไกลครับ …ผมว่าเป็นร้านที่ใหญ่มาก
เหอ เหอ ใหญ่กว่าร้านในกรุงเทพฯ ที่ผมไปดูมาเยอะครับ…

มาถึงร้านพวกเราก็จอดรถกันอย่างเป็นระเบียบครับ เพื่อความงดงามในการถ่ายรูปด้วย…
ใครผ่านไปผ่านมา คงทึ่งเหมือนกัน เพราะ รถสวยๆ แต่งงามๆ มากันเต็มหน้าร้านไปหมด
ส่วนใหญ่ก็เป็น versys นี่ล่ะครับ จะมีแตกต่าง ปนๆมาบ้างก็ ไม่กี่คัน
ทั้ง Haya ER และ อื่นๆ ส่วนน้องพี ของผมก็โดนพี่ๆ กลืนหายไป มองแทบไม่เห็นเพราะคันเล็กกระจิ๋วเดียว…

สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือ ..ความมีน้ำใจของคนในคลับ ที่รถผมเองเล็ก และ อาจเป็นภาระ อาจจะทำให้ภาพคลับดู ขลังน้อยลง …แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาจากคลับคือ สายตาที่เป็นมิตร เดินมาชมรถ พูดให้กำลังใจ ….บางคนถึงกับขอเอาไปลอง

“…ใจมากเลยพี่…เอา PCX มา… เจ๋งครับ…” น้องคนนึงบอกผมได้ยินกับหู

น้องฟิล… เป็นอีกคนที่ผมได้ยินชื่อนี้ตั้งแต่ไม่รู้จักตัว… มางานนี้ ได้เจอน้องฟิล ตัวเป็นๆ ..โว้ว เด็กคนนี้ หน้าตาเป็นดาราหนังได้สบายๆ ….

น้องฟิล เจอผมตั้งแต่จุดนัดพบ ที่อยุธยา คำทักคำแรกคือ น้องแกทำเป็นบิดๆ เกรงใจ มาเลียบเคียงอยู่ตรงโต๊ะลงทะเบียน
“…พี่ป๋องครับ …คือว่า …ผม … ผมอยากลอง พีซีเอ๊กซ์ น่ะครับ …ว่าจะหามาใช้งานสักคัน …ชอบมานานแล้ว…” น้องฟิล…แย็บมา ผมยื่นกุญแจให้ไปเลย…
“สำหรับคนหน้าตาดี อย่างน้อง …เอาไปเลยครับ… ” แฮ่ … บอกไป ตามประสาคนหน้าตาดี เหมือนกัน …

น้องฟิล ครั้งนี้ ขับมาส่งถึง ศูนย์ ส.ยานยนต์ ครับ … เดินหล่อ อยู่พักใหญ่ ส่งพวกเราเรียบร้อย ก็แยกกลับ
ดูจากที่เจอกันนี่ คราวหน้าต้องทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้แล้วครับ เพราะ ดูแล้ว ท่าทางน้องเค้าจะนิสัยดี… พอๆ กับหน้าตา…

บรรยากาศ ส.ยานยนต์ เช้าวันเสาร์นี้คึกคักครับ ปาทั่งโก๋ และ ขนมอร่อยของจังหวัด ทางเฮียไฮ้  ซ้อ และ ทีมงาน จัดมาให้มากมายทานกันไม่หมด
อดนอน ตื่นมาเช้า ได้กาแฟที่นี่เข้าไป ตาสว่างเลยครับ อิ่มท้องต่างหาก
ภายในร้าน หลายคนเข้าไป เดินดูชุดแต่ง ได้ติดไม้ติดมือติดรถ กันหลายคนครับ …. ได้ยินว่า “ราคาพิเศษ”

สักพักพรรคพวกส่งข่าวมาว่า ER ของพี่วิทย์ โซ่ขาด ทำเอาวิ่งต่อไม่ได้
รถบริการ ที่วิ่งตามขบวน คอยอำนวยความสะดวก บรรทุก รถของพี่วิทย์มาถึงศูนย์เฮียไฮ้ … โอ้ว งานกร่อยเลยครับ สำหรับ พี่วิทย์ เพราะ ยังไปไม่ถึงไหน รถมีปัญหาซะก่อน  เพราะ โซ่ที่ขาดไปฟาดเอาส่วนของเครื่องยนต์ แตกไปด้วย …. ซ่อมนานไม่นานไม่รู้ แต่ ยังไม่ทันจะหารืออะไร เฮียไฮ้ ก็ บอกขึ้นมาเลย

“…เอารถเทส ไปขี่เลยครับ …ไม่เป็นไร เดี่ยวคันนี้ให้น้องเค้าดูแลให้…” โอ้ว …เฮียไฮ้ ใจดีมากครับ …ผมว่าพี่วิทย์ คงจะดีใจเหมือนกัน เพราะ ไปต่อได้

ผมว่าคนจะเป็นใหญ่เป็นโต ก็ต้องเป็นแบบนี้ครับ …มีน้ำใจ เรามีมากก็เอามาแบ่ง อย่างเฮียไฮ้ นี่ เป็นตัวอย่างที่ดีมากครับ … ให้โดยไม่รีรอ…  ทำเอาผมมองไปที่ น้องพี แล้วก็หันมาพูดเล่น กับพี่ข้างๆ
“รถผมก็ดูเหมือน โซ่ใกล้จะขาดเหมือนกันนะครับ…” พูดไป หัวเราะไป …ก็ถ้าใครรู้ ก็คงทราบว่า น้องพี หรือ PCX ไม่มีโซ่ให้ขาด เพราะ เป็นสายพาน

“…เอานินจา ไปซิ …มีอยู่คันนึงเอาไปเลย…” เฮียไฮ้ หันมาบอก …อ้าว เฮียยืนอยู่ข้างหน้าผมตั้งแต่เมื่อไหร่นี่ ไม่ทันสังเกต คนมันเยอะไปหมด

“เอาไปเลย …ส่วนรถก็ทิ้งไว้นี่ …ขากลับ ค่อยกลับมาเอา” …เฮียไฮ้บอก…
“จะดีเหรอครับเฮีย รถผมไม่ได้เป็นอะไร แค่วิ่งช้าหน่อยเท่านั้น…” ความรู้สึกเกรงใจเริ่มบังเกิด แต่ น้ำลายในปากเริ่มสอ…เพราะ ไม่เคยลอง นินจา เลยเหมือนกัน …เคยลองแต่ สูบใหญ่ๆ

เฮียกลัวว่าเราจะเกรงใจมาก เลยพามาที่รถ นินจาสีเขียวใหม่เอี่ยม เรือนไมล์เพิ่งจะสองร้อยโล ทะเบียน สีแดง ระบุเลข 212 บ่ะ เลขคล้ายกับรถเราที่จะได้เลย 202 ..ใหม่พอๆ กันด้วย
สังเกตดู รถคันนี้เดิมๆ เลย ปกติ รถทดสอบ เค้าจะติดกันล้มไว้ เลยถามเฮีย
“เฮีย …รถเฮีย ไม่มีกันล้มเหรอครับ… ” ถามไป เพราะ กลัวจะไปล้มแปะ ตามประสาไม่เคย…

เฮีย เงียบไปนิดนึง ก่อนจะตอบออกมาว่า
“ไม่มีหรอก …รถคันนี้…ไม่มีล้ม…” เฮียยิ้มแบบใจดี มองมาพี่ผม…….

Advertisements