ภารกิจพิเศษ ที่ต้อง เพิ่มเติมจากการทำงานทุกเช้า คือ การวิ่งไปดูน้ำ …ที่ท่าน้ำนนท์

จากแนวน้ำที่ อยู่ต่ำกว่าตลิ่ง ตอนนี้ กลายเป็น สูงกว่า ตลิ่งไปแล้ว …ที่อยู่ได้โดยไม่ล้น เพราะ พนังกันน้ำ ที่ทำออกมา สูงท่วมหัว

ที่ท่าน้ำนนท์ ทำพนังกันน้ำ เป็นสองชั้น โดยชั้นใน อาศัย รั้ว เป็นตัวดัน กระสอบ …

วิ่งไปดูทุกเข้า แล้วก็เห็นว่า น้ำมันเยอะขึ้นเรื่อย ๆ

 

ที่บ้านเริ่มกิจการป้องกัน …โดย แม่ ออก idea คนแรก ให้ก่อ Block ฉาบปูน ไว้ เลย …

ตอนแรก มีเพื่อนบ้านมาดูเหมือนกัน …แล้ว ก็ บอกว่า เรา เสพข่าวมากไป (ก็ตอนนั้น ยังเพิ่งเริ่มท่วมอยุธยาเอง ยังไม่มี นิคมอุตสาหกรรมใด โดน ด้วยซ้ำ) แล้วก็ หัวเราะหึ หึ

แต่เพื่อนบ้านคนนั้น ก็มาดู ทุกวัน พร้อมกับ วิพากษ์วิจารณ์

พี่ป๋องเอง คิดว่า ถ้ามาสูงจริงๆ ก็เอาไม่อยู่หรอก …แต่ถ้ามาน้อย ก็ OK  เพราะไม่ได้วางแผน ติดตั้งปั๊มสูบน้ำเอาไว้

 

การเตรียมการเพื่อลดความเสียหาย เป็นลำดับถัดมา…

 

“อะไร ยกขึ้นชั้นบนได้ ยกให้หมด…”  นั้น คือ policy

 

แรกๆ ก็เกี่ยงของหนัก อย่าง ตู้เย็น กับ TV จอยักษ์ รุ่นเก่า ที่ สี่คนนยก ยังแทบไม่ขึ้น

แต่้ ทยอยยกกัน วันละอย่างสองอย่าง ไม่กี่วั นชั้นล่างก็เกลี้ยง

ด้านล่าง บ้านโล่ง ส่วนข้างบน เดินเทบไม่ได้ …

 

นี่ก็เป็นวิบากกรรม อีกอย่าง ของ การที่ บ้าสมบัติ ซื้ออะไร เยอะเกินไป…

น้ำลด คงจะคิดได้บ้าง…

Advertisements