ตอนที่ ๔ ช่วงเวลาที่รอคอย

เมื่อคืนไม่ค่อยหนาว แต่ก็ไม่ถึงกับร้อน ..ถ้าไม่นับเสียงเด็กที่ตื่นมาร้องไห้งอแง ตอนตีสามแล้วก็ ถือว่าบรรยากาศ ok มากๆ
เช้าที่เขื่อนจัดเป็นวิวสวยงามครับ เพราะดวงอาทิตย์โผล่มาทักทายจากผิวน้ำ หัวแดงโร่ เลยทีเดียว…

โจ๊กหมูหนักพริกไท ฝีมือ พี่หมวย ทำเอาคนคุมน้ำหนักแบบพี่ป๋องต้องกดไปสองชามแบบไม่ต้องคิด…
พี่หมวยมีโรงงานทำอาหารลดน้ำหนักอยู่ หุ่นพี่หมวย น่าไปเป็น Presenter มากๆ เพราะ ประเมินแล้วน่าจะไม่น้อยอยู่ ถ่ายแบบ Before After มีหวังขายกันไม่ทัน…
กลุ่มที่จะไปปั่นกัน ร้อยโล ออกกันไปตั้งแต่หกโมงเช้า เพราะต้องปั่นกัน ห้าชั่วโมงในวันนี้..ปล่อยให้คนที่ไม่ไป เที่ยวเล่นอยู่แถวเขื่อน
เราอำลาเขื่อนด้วยการไปถ่ายรูปอีกสองสาม shot จากนั้นก็มุ่งหน้าไป โรงเรียนการศึกษาคนตาบอดและ ตาบอดพิการซ้ำซ้อน ที่ลพบุรี

สิบโมงโทรหาประธานไม้ เพื่อเช็คเส้นทางกัน …
“หวัดดีคร้าบบบบพี่ป๋อง…กำลังออกครับ…” เสียงแจ้วๆ ของไม้ ผ่านลำโพงออกมาลั่นรถ โดยที่ยังไม่ได้ถาม
“วันนี้เรามีรถตำรวจนำด้วยนะครับพี่…” ไม้บอก…
“โว้ว มีตำรวจนำหน้าด้วย ..ไฮโซมาก  ไม้ ของพี่ก็มี แต่ ตามหลังมา สังสัยจะซิวพี่เพราะไฟแดงที่แล้วไม่ได้จอด…555” พี่ป๋องยิงมุขสด
“555 …พี่ป๋องเดี๋ยวเจอกันนะครับ” ไม้บอก
“พี่ก็กำลังออกมาจากเขื่อนเหมือนกันครับ เดี๋ยวเข้า ลพบุรีแล้ว เช็คกันอีกทีนะครับ” กะว่าสักพักค่อยโทรไปใหม่
“พี่ป๋องแค่นี้ก่อน ตำรวจโทรมา…” ไม้วางสายหลังประโยคสุดท้าย

หลังแวะ shopping ที่ Lotus แถวๆ พัฒนานิคมเสร็จ เวลายังเหลือเยอะ เพราะ GPS บอกว่า โรงเรียนน้องอยู่ห่างออกไปนิดเดียว
เริ่มวางแผนกันว่าจะเจอยังไงดี ไปรอที่โรงเรียนดีมั๊ย.. อ๊ะ ไม่ดีแน่เพราะมาแค่คันเดียว ไม่อลังการ
หรือดักรอข้างทางดี พอแก๊งค์มาปุ๊ป ก็ เข้าไปเสียบปั๊บ …อันนี้ก็เข้าท่า
เอ..หรือจะ ไฮบริด เอาทั้งสองอย่างเลย ไปหย่อนไว้คนคอยถ่ายรูปที่โรงเรียน ส่วนอีกคนก็ขับรถไปเข้าขบวน …อื้ม อันนี้ น่าจะ work สุดๆ
โทรเช็ค ประธานไม้ บอกว่าเข้่ามา ลพบุรีแล้ว และแวะปั๊มกันอยู่
สรุป..ไอ้ที่คิด ไม่มีเวลาแล้ว แวะฉี่ดีกว่า อั้นไว้นาน เข็นปั๊ม ปตท อยู่ข้างหน้า เอาล่ะวะ ปั้มนี้ละกัน…

กลับรถวื้บ…เห็น Swift ยี่สิบกว่ากัน จอดเรียงกันสวยงาม….

Advertisements