ตอนที่ ๓ น่องโป่ง

ออกจากบ้านมาตอนสายๆ วิ่งมาทางด่วนบางประอิน
ลองกดเครื่องให้ม้าออกมาเที่ยวเล่น …จนเลขแตะไปที่ 160 วัดได้ 4 พันรอบพอดิบพอดี…

อ๊ะ …ไม่มีกลิ่นใดๆ ให้ระคาย…เหอ เหอ สงสัยจันทร์นี้ พี่ไม้ ไปเก้อแน่เลย…
แต่เรื่องกลิ่นนี่ ก็ว่าไม่ได้ครับ เดี๋ยวมา เดี๋ยวไม่มา …ถ้าไม่ ซีเรียส ก็ ขับขึ่แบบมีความสุขครับ
ถ้าคอยดมกลิ่น ก็ ไม่ Happy แน่ๆ

มาถึงเขื่อนป่าสัก เอาตอนบ่ายอ่อนๆ ..พรรคพวก ทยอยกันมา กลุ่มนึงมาจากระยอง กลุ่มนึงมาจากกรุงเทพฯ ส่วนอีกกลุ่มก็สระบุรี
มากันเที่ยวนี้ กะว่ามากางเต๊นท์ นอนกันครับ สนนราคา ค่าเช่า เต็นท์ที่นี่ เล็ก เจ็ดสิบ ใหญ่ ร้อยสี่สิบครับ
ถ้ามาตัวเปล่ามี เต็นท์บริการ นอนได้ สองสามคน พร้อม เครื่องนอน สองร้อยเจ็ดสิบ …ไม่ต้องคิดมาก
บ่านก็มีครับ เก้าที่นอน นอนเรียง สองห้องน้ำ สองพันห้า บ้านแบบนอนสองคน ก็ พันนึง
แต่มาถึงนี่ให้ได้บรรยากาศ ก​็แนะนำให้นอนเต็นท์ครับ ..อยากสบายอยู่บ้่านจะดีกว่า ไม่เปลืองน้ำมัน …หุหุ

โปรแกรมวันแรก เบาะๆ ครับ สี่สิบโล ก็วิ่งตั้งแต่ จุดตั้งแคมป์ ไปอุโมงค์ต้นไม้..
วันที่สองนี่ จัดหนักครับ วิ่งกัน ร้อยโล..ท่าทาง งานนี้ น้ำหนักคงจะลดจริงครับ ..แต่น่าเสียดาย เพราะอยู่ด้วยแค่วันเดียว…รอดตัวไป เหอ เหอ

ตอนเริ่มปั่น บรรยากาศชิวๆ ครับ เพราะมากันหลายคัน ทั้ง เด็กและผู้ใหญ่
ลัดเลาะไปตามเขื่อน ตอนบ่ายแก่ๆ แดดไม่แรงมาก

สันเขื่อนป่าสัก นี่ยาวไม่ใช่เล่นนะครับ ปกติ เค้าไม่ให้รถวิ่งบนนี้ แต่ จะมี รถนำเที่ยว นำคนวิ่งผ่าน
ส่วนจักรยานนี่ อนุญาตครับ ให้เข้าได้ …เราเลยได้วิวดีๆ อากาศสบายๆ บนสันเขื่อนเป็นโบนัส

พ้นสันเขื่อนก็ เริ่มออกถนนใหญ่ครับ ก็เรียงเดี่ยวเข้าไว้เพราะ มีรถใหญ่วิ่งมาเรื่อยๆ …แถวนี้ รถวิ่งไม่เร็วมากครับ ไม่มีเสียว แต่ ระวังไว้หน่อยก็ดี
ออกจากเข่ื่อนเจอแยก เลี้ยวขวาวิ่งตรงอีกพัก เจอสามแยก เลี้ยวขวาอีกที ทีนี้ยิงยาว..จนในที่สุดก็มาถึงอุโมงค์ต้นไม้
ทางมาอุโมงค์ต้นไม้นี่เป็นทางขึ้นเขาครับ …ดังนั้นต้องเกียร์ต่ำ เจ้าคันที่พี่ป๋องเอามา พอเกียร์ต่ำปุ๊บโซ่ตกปั๊บ เลยต้องลาก…
แต่คิดว่าถึงโซ่จะไม่ตก ก็คงต้องลากเหมือนกัน เพราะหมดแรง…หุหุ

ขาลงจากอุโมงค์ต้นไม้นี่ มันส์แท้ครับ เพราะ วิ่งลิ่วมาเลย ..ใครขับไม่แข็งก็ อันตรายนะครับ เพราะทางชันมาก ความเร็วเลยพุ่งปรู๊ด
ผ่านเนินมหัศจรรย์ ที่ ท้าให้ ปล่อยเกียร์ว่าง แล้วรถจะวิ่งขึ้นเนินให้เอง ที่เคยไปออกรายการทีวีด้วย..แต่ไม่ได้หยุดลองครับ เพราะกำลังมันส์กับความเร็ว

เนื่องจากแวะกันบ่อยขากลับเลยมืดสนิท ตอนวิ่งกลับผ่านสันเขื่อนนั้น อย่าบอกใครเชียว…
แมลงเยอะมาก ไม่ได้เป็นพัน แต่น่าจะเป็นแสน…
วิ่งผ่านความมืด รู้สึกเหมือนฝ่าสายฝนเลย …อย่าได้อ้าปากเชียว เพราะ อาจไม่ต้องกินมื้อเย็นเนื่องจาก อิ่มแมลง ที่บินเข้าปากซะ….

มาถึงเต๊นท์ ก็ ทุ่มกว่าๆ ครับ สรุปแล้วออกไปปั่นมาสี่ชั่วโมง…
ถือเป็นการเบิรน์ชดเชยเมื่อวานที่ไม่ได้ทำ อีกวัน…

Advertisements