การที่ได้อยู่บนโลกนี้ มานาน มันก็ดีไปอย่าง…

ได้เห็นได้เปรีบเทียบ เรื่องต่างๆ ในแต่ละยุค

ยิ่งเดี๋ยวนี้พัฒนาการ ผ่านไปได้เร็ว บางทีเราอาจตามไม่ทัน..

คนเขมร นี่เค้าผ่านสงครามมาไม่นาน พอเริ่มสร้างเมืองเทคโนโลยีก็มาเลย

เชื่อกันว่าคนเขมร บางคนเกิดมาก็เจอ โทรศัพท์ มือถือ เลย

ไม่เคยได้ใช้โทรศัพท์บ้าน

แทบทุกคนมีอถือกันหมด ทั้งๆ ที่ค่าโทรแพงเหลือเหลาย

tele

จำได้เลยวันนั้นวันที่ 15 ,มกราคม ปี 2546 (สองอาทิตย์ก่อนที่จะมีการเผาสถานฑูตไทย) พี่ป๋องสั่งให้มีการติดสายโทรศัพท์ ที่โรงงาน เพื่อที่จะได้ติด Fax

ค่าติดโทรศัพท์ ที่นั่น แพงเสนแพงครับ เบอร์นึงหลายหมื่นทีเดียว เพราะ อ้างว่า อยู่ไกล

พอสาจติดตั้งเสร็จ เราก็ลอง เครื่อง Fax กันเลยครับ น้องพนักงานที่นั่น ยกฆูโทรศัพท์ ขึ้น แล้วยื่นให้บอกว่าเสีย..

พี่ป๋องลองฟังดู ก็ได้เยิน เสียง ครางของสัญญาณ โทรศัพท์ ซึ่งเป็นเสียงปกติ  ไม่ได้เสียอะไร ก็ส่งคืนให้น้องเค้าไป

“ไม่ได้เสียนี่”…น้องรับหูฟัง ไปแนบกับหูอีกที สักพัก ก็ส่งคืนมาให้

เสียนี่พี่ ….มันมีเสียงอะไรก็ไม่รู้…. น้องเค้าบอก

ไอ้เรื่องความไม่รู้ นี่ จะว่าเค้าไม่ฉลาดก็ไม่ได้นะครับ ..เพราะ ต้องเข้าใจสภาพน้องเค้า ที่เกิดมาก็คงไม่เคยเจอโทรศัพท์แบบนี้เหมือนกัน …

จำได้เลยว่าพี่ป๋องเอง วันที่ซื้อมือถือมาใช้เป็นวันแรก เป็นอย่างไร

ช่วงนั้นน่าจะประมาณปี 2535 มังครับ …สมัยที่ DTAC ชื่อว่า TAC เฉยๆ และ โทรออก ก็เสียเงิน นาทีละสามบาท รับสายก็เสียเงินนาทีละสองบาท…

ตัวเครื่องไม่ต้องพูดถึง ท่อนเบ่อเริ่ม หนักกว่า notebook สมัยนี้อีก เครื่องละ สามหมื่น

วันแรกตอนจะใช้ ก็ยกขึ้นมาฟังเสียงครางก่อนเหมือนกัน (ซึ่งมันไม่มีเสียงหรอก)

การกดเลข แล้ว กด send นั้น มันไม่ชินครับ …

IMG_4466

สดๆ เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง

ระหว่างที่ขับรถโทรศัพท์คุยกับน้องคนหนึ่ง (รถพี่ป๋องเครื่องมันจะต่อ Bluetooth เข้ากับเครื่องเสียงในรถ ทำให้ เสียงพูดของคนจะออกมาจากลำโพง) จนไปถึงที่หมาย

รปภ ที่นั่น ก็มาโบกรถให้ พอพี่เปิดประตู ก็เลยบอกลา เพื่อจะวางสาย

..”ถึงที่หมายแล้วครับ แค่นี้ก๋อนนะ ค่อยคุยกันใหม่”… พี่ป๋องบอกลา

“…คร้า สวัสดีคร้า…” เสียงเจื้อย แจ้ว ดังผ่านลำโพงออกมา

จากนั้นพี่ก็ปิดประตู แล้วก็เดินไปเอาของท้ายรถ รปภ ปราดเข้ามาหาทันที พร้อมกับทำสีหน้าตื่นๆ

..พี่ๆ รถพี่พูดได้ด้วยเหรอครับ….

Advertisements