ตอนทำงานอยู่ที่เขมร ได้มีโอกาสพบปะผู้คนดีๆ มากมายครับ …

คนไทยนี่เวลาไปอยู่ต่างถิ่น ผมว่ารักกันดี กว่าตอนอยู่กรุงเทพฯ อีกนะครับ …

รู้จักกันเกือบหมด.. ได้เจอกันบ่อยด้วย…

มีเพื่อนคนนึง … มาได้เจอะเจอ เอาตอนสองปีหลังใกล้จะกลับ

ตอนที่ได้ไปทำงานให้ สมาคมนักธุรกิจไทยในกัมพูชา ตามคำชวนชองพี่ๆ ตอนนั้น ทำไปทำมา ได้เป็นรองนายกฯ … สนุกดีครับ แต่ไม่มีตังส์ให้… เหอ เหอ

พี่คนนั้นชื่อ คุณสันติ ครับ … รุ่นราวคราวเดียวกันเป๊ะ แต่ ยกให้เป็นพี่ ตามใบหน้าที่ทรงคุณวุฒิ และ วัยวุฒิกว่า..

น้องๆ เรียก คุณสันติ ว่า “พี่อุ้ย” ครับ

SDC13681

พี่อุ้ยเป็นเพื่อนที่นิสัยดีมากครับ … ขัดแย้งกับปากแกอย่างมาก …

พี่เค้าเป็นคนพูดตรงไปตรงมา . ..ถ้าสนิทกันมากๆ ก็จะได้ยิน คำแปลกๆ ออกจากปากแกเป็นประจำ แรกๆ ก็งงๆ เพราะ คนหน้าตาดีอย่างพี่อุ้ยนี้ไม่น่าปากหมา .. แต่ หลังๆ พอรู้จักมากขึ้น เลยรู้ว่า “ปากหมา” อย่างนี้ล่ะ “จริงใจ”

พี่อุ้ยเป็นคนเดินทางบ่อยครับ เพราะ ทำงานสายการบิน ตำแหน่งใหญ่โตระดับประเทศ เลยทีเดียว มีอยู่ครั้ง เพื่อนหวังดี โทรมาชวนไปเที่ยว

“ป๋อง วันเสาร์นี้ ว่างป่ะ “ พี่อุ้ยถามทางโทรศัพท์

หลังเช็คดูคิว แล้ว เห็นว่าไม่ได้นัดกับใคร อยู่เขมร วันเสาร์ทำงานครับ ว่างอาทิตย์วันเดียว ไม่มีอะไรทำก็ไปเดินซื้อของแถวตลาดก็หมดวันแล้ว “ว่างครับ มีอะไรเหรอ จะชวนไปไหน”

…”ไปฮ่องกง ไปเปล่า”… พี่อุ้ยชวน ผมตอบรับคำทันที และ ฝากเลขาพี่อุ้ย จองตั๋วเครื่องบินให้เรียบร้อย จ่ายไปหลายร้อยเหรียญ

ถึงวันเดินทาง เราสองมานั่งเอาแถวหลังสุด หน้าส้วม ของ Dragon Air สายการบินนี้ ใช้ได้นะครับ แต่ แอร์ จะน่ารักสู้บางกอกแอร์เวย์ เค้าไม่ได้ (พี่อุ้ยมันคัดเอง)

เราเองปกติก็ไม่เคยเลือก ที่นั่งหน้าห้องน้ำเลย มาคราวนี้ ได้นั่งตรงนี้ เลยต้องถาม

“ตรงนี้แหล่ะดีสุด เป็นจุดที่อากาศดีที่สุด และ ปลอดภัยที่สุดของเครื่องบิน “… พี่อุ้ยบอก ต้องเชื่อมันครับ เพราะ สายอาชีพมันเลย เพียงแต่ตอนนั้นนึกถึงเรื่อง Final Destination ภาคแรก ฉากเครื่องบินตรง ไอ้แถวตรงนี้ มันร่วงไปก่อนเลยนี่หว่า …แถม ชั้น First class กับ Business Class เค้าก็ อยู่ข้างหน้า ไม่ใช่ข้างหลัง ซะหน่อย แต่ ขี้เกียจเถียงมัน กลัวมันย้อน ว่า “แล้วมึงทำงานสายการบิน เหรอ” เดี๋ยวจะตอบไม่ได้เอา

เครื่องบินลัดฟ้า มาลงที่ มาเก๋า ครับ เพื่อนอุ้ย พานั่งรถต่อไปเมืองจีน นอนอยู่สองคืน สุดท้าย เห็น ฮ่องกง อยู่ประมาณ สามชั่วโมง ก่อนขึ้นเครื่องกลับไปพนมเปญ

คราวหน้าเวลาเพื่อนอุ้ยชวนไปไหน ต้องถามให้ละเอียดครับ ว่า คุณมึงจะไปทำอะไรและจะเอา กรูไปทามมาย… ไม่งั้น

…การไปฮ่องกง อาจจะกลายเป็นเค่ เห็นฮ่องกง แทน"…

กลับมาจากเขมรแล้วก็ไม่ได้เจอกับพี่อุ้ยเลยครับ จนกระทั่ง พี่เค้าย้ายกลับมาอยู่ไทย

“เฮ้ย ตอนนี้อยู่แถววิภาวดี ร้านไหนดีครับ คุณพี่…” เสียงพี่อุ้ย แว่วมาตามสาย

“ไม่รู้ว่ะ (แถวนั้น) เลิกเที่ยวมานานแล้ว…." แอบคิดนิดนึง

“เมื่อก่อนมีร้านชื่อ Excellency น่ะ แต่ ไม่รู้ปิดไปยังเพราะ เมื่อสิบห้าปีก่อน ร้านนี้ดัง” เอาข้อมูลเก่าตอบไป

อีกไม่กี่นาที พี่อุ้ยโทรมาบอกว่า เปิดเหล้าไปขวดนึงแล้ว และ ชวนให้มานั่งดื่มด้วย แต่ เสียใจ ใสเจีย ครับ เพราะ ตอนนั้น ผมอยู่ต่างจังหวัด เลยอด…

SDC12474

อีกไม่กี่วันต่อมาได้เจอกับพี่อุ้ย อีกครับ นัยว่า มาตรวจดูเหล้าที่เปิดไว้ ว่ายังอยู่ดีหรือไม่ พี่ป๋องเลยได้มาเยือน excellency อีกครั้งในรอบ สิบปี

ที่นี่ OK นะครับ คนไม่เยอะมาก และ มี show ให้ดู เมหือน private zone เลย มีทั้งดนตรี วันไน พิเศษ ก็มี Show มี ตลก มาเล่น

 SDC12456

ที่สำคัญ น้องๆ ที่คอยต้อนรับที่นี่ ก็ บริการ ดี้ดี ครับ … มานั่งคุยธุระก็ไม่หนวกหูมาก คุยกันได้สบายๆ

 

 SDC12471

กะว่าพี่อุ้ย คงจะได้ว่าง และ ได้ไป ตรวจดูเหล้าที่เปิดไว้ และ สอบถามทุกข์สุข กันบ่อยๆ นะครับ

…แหม นึกๆ แล้วอยากเจอ “พี่อุ้ย” จริงๆ

Advertisements