11 Nov 2009

มาตลาดน้ำอัมพวา ตอนที่ไม่มีคน(เยอะ) นี่ก็ ดีไปอีกแบบ

จะถ่ายรูป จะเดิน ไม่เบียดเสียด ไม่มีใคร ขโมยซีน

แต่หาของกินยากหน่อย … เวลาคนน้อยๆ เนี่ย

วันธรรมดา อัมพวา คนน้อย…จำไว้

SDC14478

เดินเล่น ตลาดอัมพวา ยามเย็น ดูเงียบๆ เหงาๆ

เวที “อัมพวาพาเพลิน” ปราศจาก ศิลปิน..

SDC14670

ตลาด มีร้านขายของ แหร๋อม แหร๋ม …

ว่ากันว่า เมืองนี้ จะตื่น เมื่อวันหยุดมาเยือน

SDC14672

ริมแม่น้ำ น้ำเต็มสองฝั่ง (เต็มฝั่งเดียว คงแปลกๆ) นานๆ มีเรือวิ่งมาลำ

พระอาทิตย์กำลัง จะลับ ชับท้องฟ้า ออกมาเป็นสีทอง…

ความสดใส กำลัง เดินจากไป ในขณะที่ ความสงบกำลังจะมาเยือน

ลมเย็นจากแม่น้ำ พัดผ่าน ลำแขน ขนแขนปลิวไหว

ลมหนาว หรือ ความเย็นที่พัดผ่าน….?

แต่ไม่ว่าจะเป็นลมอะไร …ก็พาลทำให้อารมณ์เหงา เกิดขึ้นได้ไม่ต่างกัน

SDC14649

….

มาอัมพวา ก็ต้อง ออกแนว ย้อนยุคหน่อย

SDC12562 SDC12565

แม่กลอง ริเวอร์ รีสอร์ท บ้านทรงไทย ริมแม่น้ำ แห่งนี้ เจ้าของมีความตั้งใจมาก ที่จะให้เป็นที่ต้อนรับขับสู้ สำหรับ แขกต่างถิ่นที่มาเยือน อัมพวา

ที่พัก พร้อมบริการอาหาร เช้า แบบ เอาใจสุดๆ เสริฟ เข้ากับบรรยากาศ ยามเช้า ริมแม่น้ำ

ค่ำคืน เสียงหรีดหริ่ง ร้องระงม วังเวง… เหมือนดัง ภูติพรายในสวน ส่งสำเนียง…สื่อสารต่อกัน ..ผ่านใบไม้ในสวน

Tibby น้อย นอกจาก จะเป้นพาหนะ คู่ใจแล้ว ยังทำหน้าที่นาฬิกาปลุก ได้เป็นอย่างดี

แสงอาทิตย์ สาดกระทบ Tibby น้อย …ปลุกให้ ตื่นมารับกับเช้าวันใหม่

SDC12553

ยามเช้า เมื่อนกออกจากรัง ชาวประมง ก็เริ่มต้นงานของเค้า พร้อมกับ การสิ้นสุดของชีวิตปลาบางตัว…

ภาพจากวิวริมน้ำ …ทำให้ ความรู้สึก รักโลกนี้ มีมากขึ้น ทวีคูณ…

SDC12648

เวิ้งน้ำ อันกว้างใหญ่ ไม่อาจ คาดคะเน ถึงชีวิต ที่อาศัย อยู่ภายใน …

เราเป็นเพียง แค่ หนึ่งชีวิต …ที่โลดแล่น อยู่รอด บนจักรวาล อันกว้างใหญ่

….

SDC12657

อาหารเช้า แบบ ไทยๆ ทำเอา มื้อเช้า อิ้มแปร้… มีแรงไปเที่ยวต่ออีกวัน

SDC13188 SDC13187

มานี่แล้วไม่ได้แวะ อุทยาน ร.2 ก็ถือว่ามาไม่ถึง

เที่ยวนี้ พบการเปลี่ยนแปลง ในตัวอาคาร บางอาคารของที่นี่

เรือนที่เป็นที่เก็บตุ๊กตาดินน่ารัก หายไปแล้ว รวมถึงตุ๊กตา หัวเราะ ก็หายไปด้วย …การ Renovate บางที ก็ทำให้ความทรงจำดีๆ พลัดหายตามไปอย่างไม่ตั้งใจ

แต่ถึงอย่างไร เราคงหนีการเปลี่ยนแปลง ไม่พ้น

พี่ป๋องก็เช่นกัน …

Advertisements