คนเราถ้าบุคลิคดี หน้าตาดีนี่มีชัยไปกว่าครึ่งครับ

จะพูดจะจาอะไร ก็ดูน่าเชื่อถือซะ…

ทำงานมาก็เจอคนมากมายครับ พอจะดูออก ว่าคนไหน รู้จริง คนไหน มั่ว …

พวกแม่นนี่ ก็ แม่นจริงๆ ส่วนพวกมั่วเนี่ย ก็แล้วแต่ประสบการณ์ … แต่ ส่วนใหญ่ ถ้ามั่ว ก็ไปได้ไม่นานครับ เดี๋ยวก็จอด

โดยเฉพาะ ตอนไปเจอคนรู้จริง แล้ว ยังจะมั่วต่อ เนี่ย …อาการหนักเลยทีเดียว

ตอนมาเรียนหนังสือ นี่ก็เหมือนกันครับ

สมาธิ มีส่วนสำคัญยิ่ง ยิ่งถ้า กินอิ่มมาแหมบๆ หนังตามีได้หย่อนกันบ้าง

ดังนั้น วิธีที่ Profressor บางท่านใช้ และ ได้ผลดี คือ สอนไป ถามไป…

Professor ที่ ชอบใช้ "อาวุธ" นี้ มักจะไม่ยืนสอนนิ่งๆ

แต่จะเดินไปสอนไป หันมา แว๊บ มี "ยิง"

ตอนเรียน MDP เนี่ย มันมีอยู่ 7 Module เหมือนที่เคยเล่าให้ฟังครับ

ภาพความน่ากลัวระหว่างเรียนคือ Professor จะถามนักเรียนบ่อย

ถามอะไรน่ะเหรอครับ ก็ ถามตาม เอกสารที่อาจารย์ส่งให้มาอ่านก่อนนี่แหล่ะครับ (มีมากกว่า 1,000 หน้า)

คือถ้าอ่านมาแล้วเข้าใจ มีความรู้ และ ตอบได้ ก็ไม่เป็นไร

 

แต่ถ้าอ่านไม่ได้ล่ะ…

 

อืม…คงไปไม่เป็นเลย…มั่วก็ไม่ได้ เพราะ Professor รู้จริง

 

อาจารย์มีศัพท์เฉพาะ สำหรับเรื่องนี้ ครับ เรียกว่า Cold Call

 

ที่เรียกอย่างนั้น เพราะอาจเป็นว่า …เรียกเมื่อไหร่เป็นหนาววววว….

 

ตอนมาเรียนก็ไม่ทุก Module หรอกครับ เจอ Cold call จริงๆ แค่ สอง Module เท่านั้นเอง…

แต่ความเชื่อที่ว่า เจอแล้วจะหนาว ก็ทำให้ นักเรียนโข่ง แบบพี่ป๋อง ตั้งใจอ่านหนังสือมากกว่าเดิมเยอะเหมือนกันครับ

 

เรียกว่าเป็น อานิสงค์ครับ เพราะ ต้องอ่าน Case มาก่อนไม่งั้น Professor Call มา แล้ว …อาจจะหนาวได้

 

…กลัว หนาว ครับ ไม่กลัวร้อน…..

ก็มีเพื่อนหลายคนเหมือนกัน ที่ ไม่ได้อาน Case มา หรือ อาจจะอ่านไม่หมด

แถมตอนมาเรียน อาจจะสมาธิ ไม่ดี โดนตามเรื่องงาน …อย่างนี้ Professor จะ ชอบมาไล่ถามครับ

ก็ไม่ถึงกับ ตกเก้าอี้หรอกครับ แต่ก็เล่นเอา เข็ดไปเลยเหมือนกัน

 

=================================================================

ตอนนี้หายหนาวแล้วครับ เพราะเรียนจบแล้ว

ไว้คงมาเล่าบรรยากาศตอนเรียนจบแล้วให้ฟังอีกน่ะครับ

เป็นความทรงจำที่ดีทั้งนั้น

Advertisements