วันนี้วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหา ครับ ….

เป็นอีกวันที่ต้องตื่นเช้า มาตามคำเชิญ ของ สภากาชาดไทย …

ได้มีโอกาสมาที่นี่เป็นครั้งที่สองแล้วครับ หลังจากคราวที่แล้ว เมื่อ 30 เมษา ปี่นี้ ได้มาเข้าเผ้าและรับ เหรียญ จาก สมเด็จพระเทพฯ เนื่องจากเป็นทายาทของผู้บริจาคดวงตา

 

ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าหลายครั้ง บางครั้งก็ไปเข้าเผ้า ทูลถวายของให้…(ตอนที่ทำงานอยู่กัมพูชา)

มีคราวที่แล้วนี่แหล่ะ ที่ได้รับของ….ถือเป็นความภูมิใจครั้งหนึ่งในชีวิตทีเดียวครับ

ครั้งนี้มาที่นี่อีกครั้ง

IMAG0062 IMAG0061

แต่มาเที่ยวนี้ ทางสภากาชาดเค้าทำบุญให้ผู้บริจาคดวงตาครับ …

บัตรเชิญให้มาได้สองคน …น่าจะเชิญเยอะครับ เพราะ เห็นมากันเยอะทีเดียว…

….

พี่ป๋องมา late ครับ (นิสัยไม่ดี) เพราะ เริ่ม เรียนรู้แล้ว ว่า คนไทยจะนัดเผื่อเวลามาก (โทษคนไทยอีกแน่ะ ไม่โทษตัวเอง)

มาวันนี้ late จากที่ควรจะเป็น ไปหนึ่งชั่วโมง…(น้องๆ อย่าเอาเยี่ยงอย่างนะครับ ผู้ปกครองควรพิจารณา…)  ก็ยังมีเวลา สบายๆ ได้ทำบุญ

IMAG0063

เข้ามาที่นี่เค้ามีการต้อนรับอย่างดีครับ มีน้ำท่าให้ดื่ม ใครมาก็ต้องลงทะเบียนไว้ก่อนนะครับ เจ้าหน้าที่ก็จะมีสอบถามอะไรนิดหน่อย

เริ่มจากคำถามจากเจ้าหน้าที่ ที่ถามว่ามาปีแรก เหรอเปล่า ซึ่ง ถ้าใช่ ก็จะได้ เข็มติดเสื้อ เป็นสัญลักษณ์ของศูนย์บริจาคดวงตาให้ไว้เป็นที่ระลึก

ให้อันเดียว ครั้งเดียวครับ เพราะ ถ้าเป็นทายาท เค้าให้ไว้ติดครับ เป็นความภูมิใจในการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของ บุพการีเราครับ

IMAG0058

เจ้าหน้าที่เห็นพี่ป๋องสอบถามเรื่องเข็มมากไปมั้ง เลยแอบแซวพี่มาว่า…ท่าทาง กลับบ้านก็เอาไปทิ้งแล้ว….

…อ๋า รู้จักพี่ป๋องน้อยไปซะแล้ว พี่เลยติดเสื้อ ใส่โชว์อวดทั้งวันเลย…

ตอนไปเดินต่อ แถวพารากอน ยังแอบเห็นบางคนมองๆ อยู่เหมือนกัน เค้าคงสงสัยว่าเข็มอะไร…

อ้าวดูดีๆ เข็มกลัดนี้ดูน่ากลัวเหมือนกันนะ เป็นรูปลูกกะตา…. สยองๆ ยังไงๆ อยู่

IMAG0074IMAG0068

ในงานมีนิมนต์พระจากวัดพระราม 9 มาสวดทำบุญ และ เทศน์ให้ฟังครับ

เรื่องที่เทศน์ ก็ทั่วไปครับ แต่ พระท่านเน้นเรื่องการทำบุญครับ โดยเฉพาะการบริจาคดวงตานี่ ญาติโยม อย่าได้ไปขัดความตั้งใจนะครับ ถ้าผู้บริจาคเสียชีวิตล่ะก็ให้รีบโทรเชียว

02 256 4000 ต่อ ศูนย์ดวงตา

IMAG0067

หลังจากเทศน์เสร็จก็มีถวายสังฆทาน แล้วก็เลี้ยงโต๊ะจีนญาติและเจ้าหน้าที่เป็นอันเสร็จงาน

พี่ป๋องไม่ได้อยู่ทานโต๊ะจีนด้วยครับ เพราะเผ่นไปเดินเล่นพารากอนดีกว่า ไม่ได้ไปมาพักใหญ่

IMAG0064

ตอนที่อยู่ในงานสะดุดตา ป้ายที่ติดไว้บนเวทีว่าเป็นวันที่ 17 แทนที่จะเป็นวันที่ 16 วันนี้ ตอนแรกนึกว่าเค้าติดผิด แต่ ความจริงแล้ว วันที่ 17 สิงหา ของทุกปี ถือเป็นวันสำคัญของ ศูนย์ดวงตาฯ เลยครับ เพราะ เป็นวันแรกที่ได้รับดวงตาจากผู้บริจาค และ ผ่าตัดได้เป็นการสำเร็จ คู่แรก ซึ่ง เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อปี 2512 ครับ (หลังพี่ป๋องเกิดได้ปีเดียว) ทางศูนย์เลยถือเอาวันนี้ เป็น “วันศูนย์ดวงตาสภากาชาตไทย” ซะเลย… >>>ลองอ่านรายละเอียดดูได้ครับ<<<

IMAG0077

ในงานมีแจกหนังสือกำหนดการในงานด้วยครับ ช่วงที่นั่งรอลองพลิกๆ ไปดู อืม…เค้าทำดีเหมือนกันนะครับ หนังสือเล่มนี้ เป็นเล่ม size pocket book มีเก้าสิบกว่าหน้า ภายในก็มีภาพ และ รายนามผู้อุทิศดวงตาที่ถึงแก่กรรมและศูนย์ดวงตาได้นำดวงตามาใช้ประโยชน์แล้ว…  ซึ่งตรงนี้แหล่ะที่น่าสนใจ

ต้งแต่ตั้งศูนย์มา สี่สิบกว่าปี มีรายนามของผู้อุทิศดวงตาที่ทางศูนย์ได้นำดวงตามาใช้ประโยชน์แล้ว เพียง 3721 คนเท่านั้น (ชื่อของพ่อ ส.อ.ชนะ วงษ์เกษม อยู่ลำดับที่ 3509 – ใครเอาไปแทงงวดนี้ถูกก็แบ่งด้วยนะครับ)ในขณะที่ตัวเลขของผู้บริจาคตั้งแต่ ปี 2508 ก่อนเปิดศูนย์มามีถึง

686,729 คน…ใช่ครับ เกือบเจ็ดแสนคน ซึ่ง ถ้าลองคิดเป็นเปอร์เซนต์ จะได้ 0.54% เท่านั้นเอง

แปลว่าทุกๆ สองร้อยคนที่ตั้งใจจะบริจาค จะมีเพียงแค่ หนึ่งคนที่ได้นำดวงตามาให้จริงๆ ….โห…น้อยจริงๆ นิ

อันนั้นเป็นตัวเลขตั้งแต่ต้น ซึ่งถ้าดู ช่วงปีหลังๆ ก็จะเห็นว่าผู้อุทิศดวงตาจะตกอยู่ประมาณปีละ สองถึงสามหมื่นคน (ไม่น้อยเลย) แต่ จะได้ผู้ที่บริจาคได้จริงๆ ประมาณ สองถึงสามร้อยคน เท่านั้น หรือ แค่

หนึ่งเปอร์เซ็นต์…

เท่านั้นเอง

eye

เท่าที่ดูแล้ว ตั้งแต่ปี 2541 ถึง ปัจจุบัน ก็ตัวเลขประมาณนี้ครับ คือ ผู้ประสงค์ จะสองสามหมื่น แต่ ได้จริง ก็ประมาณ หนึ่งเปอร์เซ็นต์

มานึกๆ ดู ไม่ง่ายเหมือนกันนะครับ ที่จะติดต่อให้เจ้าหน้าที่มารับดวงตาได้ทัน…เพราะญาติใกล้ตัว น้อยคนจะนึกเรื่องนี้

อย่างพี่ป๋องเอง ตอนคุณพ่อเสีย ก็ไม่ได้นึกไว้หรอกครับ แต่ด้วยความที่พ่อเอง ตั้งใจมากในการบริจาค ตอนที่แก ดีๆ อยู่ แกก็เอา ใบประกาศ (ขนาดเท่า A4) มาติดไว้ตรงตู้กระจก หน้าบ้านเลย

เรียกได้ว่า เข้าบ้านปุ๊ปต้องเห็น ช่วงที่พ่อป่วย เลย จดๆ เบอร์เอาไว้และเป็นหนึ่งใน emergency plan ถ้าพ่อเป็นไรไป

เพราะรู้ว่าถ้ามีเรื่องจริงๆ ก็ จะสติแตก ลืมทำบางเรื่องไปได้…

ตอนพ่อเสีย น่ะ ตีสามครึ่งครับ…หลังจาก ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล แล้ว พี่ป๋องก็โทรไล่ติดต่อ ตั้งแต่ศูนย์ดวงตาฯ ไปจน ศิริราชที่พ่อมอบร่างไว้ให้ครับ…

เจ็ดโมงกว่า ศูนย์ ก็มารับดวงตาที่โรงพยาบาลเลยครับ วันนั้นยังยืนดูอยู่ตอนที่เอาไปเลยเสร็จแล้ว พี่เค้าจะเย็บปิดไว้ให้เรียบร้อย เหมือนคนหลับตาปกติครับ

นึกถึงคนที่จะได้รับ จะได้กลับมามองเห็นสิ่งสวยงามในโลกใบนี้ อีกครั้งแล้วมัน …อดยิ้มไม่ได้ครับ

eye1

วันนี้ก็เลยบริจาคตาทั้งสองข้างไว้กับศูนย์ครับ พร้อมกับ โทรตามหลายคนที่เคยบอกว่าอยากบริจาค และ ทำการบริจาคไว้ให้เสร็จ

การบริจาคนั้นแสนง่ายครับ ลองอ่านใน Web ดูก็ได้

IMAG0075

ซึ่ง ผู้บริจาค ก็จะได้รับบัตรกลับมาครับ สวยดี เค้าบอกให้เก็บไว้ติดตัว

แต่พี่ป๋องว่า บอกคนใกล้ชิดไว้ครับ ว่าเราตั้งใจ

เผื่อเป็นไรไป เค้าจะได้โทรตาม…ความตั้งใจในการทำบุญครั้งนี้จะได้ สัมฤทธิ์ผล

SDC11573

ตอนนี้มีคนรอรับดวงตาอยู่อีก 5,265 คนครับ

(ไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าหยุดตัวเลขแล้ว เอาตัวเลขดวงตาทื่ได้แต่ละปี ไปหาร ยังต้องใช้เวลามากกว่าสิบปี ซึ่งจริงๆ แล้ว จะมีคนมาขอรับเพิ่มทุกปี)

กลับไปสอบถามคนใกล้ตัวซะนะครับ ว่า บริจาคดวงตาไว้หรือเปล่า ถ้าบริจาค ก็จดเบอร์ ไว้ใน มือถือเลยครับ ตั้งชื่อให้จำง่าย มีไร จะได้โทรบอกได้เร็ว

คนรออยู่อีกเยอะครับ …สงสารเค้า…

eye2eye5 eye3 eye4

ที่มา

วันศูนย์ดวงดาสภากาชาดไทย http://www.redcross.or.th/pr/pr_news.php4?db=1&nsid=3064

การบริจาคดวงตา http://www.redcross.or.th/donation/eye_donation.php4

 

Advertisements