สวัสดียามเช้าจากบ้านคนเหงาครับ พี่ท่าน

ผมไปนอนเล่นที่ รพ. กรุงเทพ ตั้งแต่เมื่อวันอังคารที่แล้ว 

เหตุผลง่ายๆ เกิดจาก นอนตื่นมาตอนเช้าแล้วเกิดสภาวะโลกหมุน กลับตาลปัตรไปทั้งบ้าน

ต้องนอนสงบสติ หยุบหนอ พองหนอ ให้สภาพการณ์กลับเข้ามาแล้วคิดหาเหตุมามันเกิดจากอะไรกันหนอ?

หลังจากพิจารณาสังขารและเหตุต่างๆแล้วจึงเห็นสมควร อาบน้ำ แต่งตัว และเก็บของใช้จำเป็น ลงกระเป๋า

พร้อมกับเรียก Taxi หรือที่ NY เรียกว่า CAB มารับกระผมเดินทางไป โรงพยาบาล เป็นการด่วน

ในระหว่างนั้น สติ ที่ยังมีอยู่อย่างสมบูรณ์ ก็ได้สั่งการให้โทรศัพท์ไปแจ้งนัดหมาย นายแพทย์ ผู้ทำการรักษา

อาการโรคนี้ให้ผมอยู่เป็นประจำได้กรุณาเตรียมความพร้อมในการพบปะถามไถ่อาการกับผมว่าสมควรที่จะ

admit นอนพักรักษา หรือที่ถูกต้อง ต้องเรียกว่า นั่งเอนตัวทำการพักรักษาตัว ในแนวตั้ง 60 องศา เพื่อให้

สถาพการณ์ของผมกลับเข้ามเป็นปกติ

oui1

อันว่าโรคนี้ เป็นโรคพิลึกกือกีอ ที่เกิดจาก "ของเหลว" ที่อยู่ในหลังใบหูของเรา ซึ่งจะเป็นตัวช่วยควบคุมสภาวะการทรงตัว

ในตัวเราได้เดิน นอน ยืน นั่ง และ "เล่นท่า 108" นั้น เป็นไปได้อย่างถูกต้องและสมดุลย์ตามความโน้มถ่วงของโลกบ๊องส์ๆ ใบนี้

แต่มันดันเกิดอาเภท จากเหตุที่ผม นอนดึกมากๆ และ ตื่นเช้าสุดๆ เป็นประจำมากว่า 2 อาทิตย์ ผสมกับความเครียดต่างๆ

จึงเป็นเหตุให้ "ของเหลว" ดังกล่าวนั้น ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ตามปกติ และเกิด "กระฉอก" ไหลออกมาล่องลอย เคว้งคว้าง

ให้ความสมดุลย์ของตัวผมนั้น ไม่สามารถ ทำกิจกรรมใดๆ ที่บุคคลปกติพีงกระทำได้

การรักษาง่ายมากๆ คือ ไปนอนเป็น "ตุ๊กตา ล้มลุก" ให้ คุณหมอผู้ชำนาญการรักษา นำ หน้ากาก "ดำน้ำ" แต่มีช่องต่อออกมา

ยัง monitor ให้ผู้ชมทั้งหลายได้เห็นว่า "ลูกนัยต์ตา" ของผมนั้น เกิดอาการ "กระตุก" และ "กระพริบ" เร็วๆช้าๆ อย่างใด

เมื่อผมถูกหมุนตัว และทำให้เป็น "ตุ๊กตาล้มลุก" ที่ไม่ใช่ "ตุ๊กตา เสียกบาล" ตามศาลเจ้าแก้บน !

ผลปรากฏว่า "อ้วก..แตก" และ หนาวสั่น จนคุณหมอทนดูความทุเรศไม่ได้ เลยต้องสั่งให้ไปนั่งเอนตัวที่ห้องพักในท่าลักษณะ

เป็น "ผีดิบ" ตัวตรงๆ พร้อมทั้งดำเนินการ "ฉีดยา" เข้าเส้นเลือด หนึ่งขนาน และ ทางกล้ามเนื้อ หรือเรีกง่ายๆว่า ที่ "ตูด"

อีกหนึ่งรูปแบบ เพื่อให้ผมสามารถ "หลับ" และ "พัก" ได้อย่างเต็มที่

 

ห้องพัก วันแรก ใหญ่ ฮิ๊บฮ๊าย เพราะเหตุจาก ห้องธรรมดาๆ เต็ม และ over booked จึงได้รู้ว่า คนป่วยเรานี้ "เยอะ" มั๊กๆ

นอนมาจนถึงวันศุกร์ จนเจ้าหน้าที่ รพ. คิดได้ว่า ขืนให้ อ้ายบ้านี้ นอนต่อไป จะทำให้ รพ. ไม่สามารถแสวงหาผลกำไร

จากบุคคลที่รวยเหลือใช้ และต้องการห้องพัก VIP แบบที่ให้ผมนอนอยู่นี้ จึงขอให้ย้ายไปนอนยังห้องที่เหมาะสมกับสภาพและกำลัง

เงินที่สมควรดูแลคนป่วยทุเรศๆแบบนี้ได้

oui2

เอาเป็นว่า ตอนนี้ ก็ยัง "งงๆ" และเดินแบบ "ระวังๆ" ไปตามปกติ เพราะ อ้ายเจ้าของเหลวนั้น ยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่แถวๆโพรงเก็บกัก

ที่อยูในช่องหู เพื่อรอวันวานยังหวานอยู่ ให้กลับเข้าที่ ให้ผมสมดุลย์ตัวได้อย่างคนทั่วๆไป

อ่านกันเล่นๆ ก็แล้วกันนะ ฝาก พี่ป๋อง คัดลอกไปลง blog คุณมึง ด้วยก็ได้ จะรู้สึกเป็นเกียรติมากๆ

 

ขอบคุณ ความห่วงใย ที่ทุกๆท่านได้กรุณามีต่อผม

น้าแมว AIA ปิยะมิตร ที่มาดูแลเอาอาหารและผลไม้มาให้ ตอน หิว พอดี

เพื่อน จิ ที่กรุณาโทรฯมา ขอร้องให้บินไปรักษาตัวที่ พนมเปญ เพื่อที่ เพื่อนๆจะสามารถมาตั้งวงดูแลได้..ขำโว้ย

เฮียม้งและคุณปู ที่นำ ลิ้นจี่ สุดอร่อย และ นมสด ของชอบมาให้

เพื่อนป๋องและคุณหน่อย ที่กรุณานำน้ำผลไม้ อร่อยๆมาให้ดื่ม ได้ชื่นใจ พร้อมทั้งเรื่องของ "อโหสิกรรม"

คุณปิ๊ป และคุณนายสมใจ ที่กรุณาส่งเสียงตามสาย มาให้กำลังใจ พร้อมทั้ง น้องโปว์และครอบครัว ที่ mail มาอวยพร

พี่ต้อย พี่สาวสุดสวย ที่จะได้เจอกันเร็วๆนี้ แต่ขอเป็นแค่ "ชู้" ทางใจก็แล้วกันนะคุณพี่

ท้ายสุด ขอขอบคุณ "อี..ข้าวปุ้น" ที่มันไม่ส่งเสียง หรือ กระโตกกระตาก อะไรมาเลย

สมแล้วที่มันเกิดมาในตระกูล "ศรีนอก"

คิดถึงทุกๆท่าน และอีกหลายๆท่าน ที่ไม่ได้กล่าวถึง

อุ้ย ครับผม

อ้อ..น้องเทพ และ น้องชีวิต ของผม ก็ได้ส่งเสียงตามสายมาเป็นปกติ

จึงขอแจ้งเป็นหลักฐานไว้นะที่นี้

แต่ที่ดีใจ และรอคอยอยู่ทุกวัน คือ เสียง จาก "หาดใหญ่" ซึ่งเป็นกำลังใจให้ผม

ได้ต่อสู้ชีวิตและอาการบ๊องส์ๆของผมต่อไป..สาธุ (^_^)

Advertisements