20 June 2009 ขับรถออกจากกรุงเทพฯ มุ่งหน้าทางหลวงหมายเลขสอง ด้วยใจคิดถึง

คิดถึงแม่ ที่ชัยภูมิครับ ไม่ได้มาเยี่ยมนานแล้ว…

ถนนวันนี้ ดูครึ้ม ยิ่งตอนผ่านดงพญาเย็น ยิ่งดูครึ้มมาก

บรรยากาศหน้า อากาศเย็นๆ ลอยมาปะทะตัวรถ จนอยากจะเปิดกระจกวิ่ง

SDC12695 SDC12698

ตัวสัญญาณเตือนว่าเข้าเขตที่มีการตรวจจับความเร็ว ดังจากโทรศัพท์ ที่ตอนนี้ ทำตัวเป็นคนนำทาง ทำให้ เท้าถอนคันเร่งออกโดยอัตโนมัติ

วิ่งเลยทางแยก ขอนแก่น โคราช …สักพักก็มาถึงบ้านแม่ที่ชัยภูมิโดยปลอดภัย

SDC12716 SDC12719

วันนี้แม่ดีใจที่มาเยี่ยม แต่มาถึงเย็นแล้ว ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า ยืมมอเตอร์ไซต์แม่ มาขี่เล่น …

ในใจคิดว่าสักวัน ต้องถอยมาขี่เอง ให้ได้สักคัน…

แถวนี้ แม่บอกว่า ต้องใส่หมวกกันน๊อค …เดี๋ยวตำรวจจับ แต่ พอขับออกมา ไม่เห็นมีใครใส่กันเลย…

แม่คงหวังดี… เป็นห่วงเรา เลย บอกมาอย่างนั้น … ยังไง อย่างนั้น เลยแม่เรา

SDC12735

คืนนั้น นอนแต่หัววัน เพราะพรุ่งนี้ แม่จะพาไปดูดอกกระเจียว…

บึ่งน้องเปียกปูน ออกจากบ้านตั้งแต่ พระอาทิตย์ไม่ขึ้น

วันนี้ดวงอาทิตย์ขึ้นที่กระจกหลังครับ …เลยขับรถได้สบายๆ ไม่แสบตา

SDC12744SDC12748

จอดรถแวะหากาแฟ ทานยามเช้า ที่ ร้านญาติๆ กับ 7/11 ลวดลายบนร้านบ่งบอกชัดเจน เลยว่า ญาติกัน …!

แต่ขยันผิดกันครับ เพราะวันนี้ ร้านยังไม่เปิดเลย … เลยอด กาแฟ … ชับออกมา พระอาทิตย์อยู่สูงกว่าเดิมอีกหน่อย

SDC12751

ชับออกมาไกลโข ก็มาถึง จุดที่รถยนต์ผ่านต่อไม่ได้แล้ว หน้าทางเข้า มี ทหารคอยรักษาความปลอดภัย ท่าทางใจดี

SDC12767SDC12766

Trip นี้ น้องหน่อย ชวน ตั๊ก กับลูกนั่งรถมาเที่ยวด้วย …กลัวทำงานมากๆ แล้วเครียด จนหลังๆ ชักแยกไม่ออกแล้วว่า คนไข้ กับ พยาบาล คนไหน ป่วยมากกว่ากัน

ตั๊กอยู่กับคนไข้ที่เรียกว่า “คนไข้โรคจิต” ซึ่งมีอาการหลายแบบ หลายประเภท

ตั๊กบอกว่า คนเราทุกคนล้วนแต่ จิตไม่ปกติกันทั้งนั้น เพียงแต่ว่า คนที่จัดว่าเป็นคนไข้นั้น มีแนวโน้มว่า อาจจะเป็นอันตรายกับ ตัวเอง หรือ ผู้อื่นได้  …

อืม…ถ้าอย่างนี้ นับกันจริงๆ โรงพยาบาลในเมืองไทย สำหรับ “คนป่วย” คงจะไม่พอแน่ๆ

SDC12773 SDC12775 SDC12778

ดูๆ แม่มีความสุชมากวันนี้ เพราะ ได้มาเที่ยวกับลูกชาย หัวแก้ว หัวขวาน พาเดินลิ่ว ผ่าน ร้าน รวง ที่มาจัดไว้บริเวณทางเข้า จนเดินตามแทบไม่ทัน

SDC12779SDC12787

มาดูดอกไม้ที่นี่ มีค่าผ่านประตูนะครับ …ไม่ได้เข้าไปฟรีๆ เพราะ มีเจ้าหน้าที่มาคอยดูแลความสะดวก ความปลอดภัย กัน หลายคน

ราคาไม่แพงครับ ผู้ใหญ่ 20 เด็ก 10 บาท …

ถ้าหนุ่มๆ พาเด็กๆ มา จ่ายให้ถูกประเภทของเด็กด้วยนะครับ …

มีเก็บค่ารถด้วย แต่ มีป้ายไม่ให้รถเข้า …

SDC12780

ที่นี่ เค้าอยากให้ สถานที่เที่ยวสวยงามครับ เลยมีข้อห้ามต่างๆ สำหรับ นักท่องเที่ยว หลายอย่าง

มีบทปรับด้วยนะครับ ..อะห้า … หนักุสุดก็เป็นประเภท ล่าสัตว์ ไม่เชื่อฟังเจ้าหน้าที่ แล้วก็ “เก็บหิน”

ที่เป็นดังนั้น เพราะ ข้างในจะมี ผาหินงามด้วยครับ แรกๆ คนคงจะเก็บหินไปเป็นที่ระลึกกันเยอะ ตอนหลังเลยต้องห้ามกัน

SDC12781

ที่จะไปดูดอกกระเจียว นั้น อยู่สูง และ ไกลใช้ได้ครับ ทางนี้เลยจัดรถไว้รับส่ง โดยมีเจ้าหน้าที่สาวสวย คอยบริการ

ตอนที่มานั้นยังเช้าอยู่คนเลยไม่เยอะมากเท่าไหร่ ยังได้คุยเล่นกับ น้องๆ กันสบายๆ

SDC12790 SDC12792

พอได้ขึ้นรถ ด้านหน้าจะมีนักเรียน ที่เป็น ยุวมัคคุเทศน์  มาคอยให้คำอธิบาย โดย จะนั่งอยู่หน้ารถครับ แล้ว ก็จะตามมาบริการกลุ่มนักท่องเที่ยวกัน เวลาที่ไปเดินดู

SDC12799 SDC12802 SDC12804

มาจุดแรกเค้าเรียกว่า “ผาสุดแผ่นดิน” ครับ เป็นบริเวณที่เป็น จุดเจอกันระหว่าง อีสาน เหนือ กลาง ล่าง

วิวสวยดี ครับ … เลยต้องเก็บรูปมาไว้ซะหน่อย

SDC12816 SDC12820 SDC12828

ส่วน High light ของ ที่นี่ ก็ ต้องนี่ครับ ทุ่งดอกกระเจียว ทีมีอยู่ตลอดทางเดิน ลงไป

เช้าๆ ดอกบานเต็มทุ่งเลยครับ สวยงามดี นักท่องเที่ยวมาถ่ายรูปกันเยอะมาก

SDC12851 SDC12878

ได้เก็บรูปน้องๆ ยุวมัคคุเทศน์ ที่มาพาเดินชม เอาไว้เหมือนกัน นี่ผ่านมาเกือบปีแล้ว จำชื่อน้องไม่ได้เลย … ถ้าเจ้าตัวผ่านมาอ่าน Blog นี้ ก็ แวะมาทักทายพี่ป๋องได้นะครับ

น้องๆ น่ารักทุกคน … ต้องฝากขอบคุณ ทีมน้องๆ และ ทีมอาจารย์ ที่จัดโปรแกรม นี้ ขึ้นมาครับ เพราะเดินเที่ยวชมแบบได้ความรู้ไปด้วยดีจริงๆ

SDC12884 SDC12885 SDC12886

จุดเที่ยวมีอีกหลายจุดครับ แต่ละจุด นั่งรถไปดีกว่า

เราแค่ไปยืนรอตามจุดรับส่ง สักพัก ก็จะมีรถมารับครับ ….

แต่คันที่นั่งมา นี่ เจ๋งมาก เพราะ น้อง ยุวมัคคุเทศน์ นี่ ร้องเพลง ขับกล่อมให้ฟังกันสดๆ เลย …น้ำเสียง นี่ เอาดีทางนี้ได้สบาย

SDC12893 SDC12896

ทำเอา ผู้โดยสาร อมยิ้มกัน ทั้งคันรถ …. เพลินไปอีกแบบ

SDC12894

ยังเหลือ ที่สวยๆ อีกครับ เดี๋ยวไปกัน ….

>> ไปดู ผาหินงาม<<

Advertisements