4 Apr 09 …

อยู่ๆ พ่อก็บอกว่าอยากจะย้ายบ้าน…

บอกไม่บอกเปล่า พ่อ pack  เก็บข้าวของส่วนตัว ลงกระเป๋าเดินทางสีน้ำตาลใบเก่ง

ของที่พ่อเก็บ มีไม่มาก กระเป๋าใบเดียวก็เอาอยู่

พี่ป๋องช่วยพ่อเก็บของ โดยไม่มีแม้คำสงสัยใดๆ

จวบจนเย็น ก็เตรียมที่จะไปส่งพ่อ …

จนพ่อหันมาถามว่า

“… แล้วเอ็งรู้มั๊ยว่าพ่อจะย้ายไปอยู่ไหน….”

คำถามสั้นๆ ทำให้ฉุกใจคิดขึ้นมา

…เออจริงซิ ไม่ได้ถามพ่อเลย ว่าพ่อจะไปไหน…

เพียงแค่บอกว่า จะไป เราก็ช่วยกันเก็บของเสียแล้ว

ไม่ได้เป็นเพราะอยากให้พ่อไป แต่ ดูเหมือนไม่อยากจะขัดใจ

ด้วยความที่รู้ว่าถ้าพ่อจะทำอะไร แล้วคงไม่มีใครห้ามได้

พอได้สติ ก็ เลย ถามพ่อไปว่า จะไปไหน

คำตอบที่ได้ คือ …”ไม่รู้เหมือนกัน”

อ้าว Pack ของเก้อ ซิเนี่ย …หรือว่าโดนพ่อ อำ

เช้าวันรุ่งขึ้น ในห้องพ่อ ไม่มีร่องรอยของพ่อ

พ่อหายไป…

พ่อหายไปไหน…

พี่ป๋องออกตามหาพ่อ หาทุกทีที่พ่อไป

จนสุดท้าย ที่ร้านขายแฮมเบอร์เกอร์ เห็นพ่อ นั่งอยู่ในร้าน

ข้างกายมีกาแฟ วางอยู่หนึ่งแก้ว

ไม่รีรอ พี่ป๋องปรี่เข้าไปหาพ่อ

สองมือจับไหล่พ่อ พร้อมกับ ถามว่า “พ่อมานี่ได้ไง”

พ่อมองหน้า จ้องอยู่สักพัก ก่อนจะเผยอ ปากเอื้อน วาจา ที่ทำเอาหัวใจของคนเป็นลูกแทบหยุดเต้น

“…ใครน่ะ…”

เป็นอีกฝันร้าย อีกคืนนึง ที่เกิดขึ้น ทั้งๆ ที่อยากฝันถึงพ่อได้ทุกๆวัน แต่ ในฝันพ่อกลับลืมเราไปแล้ว…

====================================================

หมายเหตุ หลังพ่อจากไป ได้หลายเดือน พี่ป๋องไม่ค่อยได้ฝันถึงพ่อบ่อยนัก แต่ มักจะฝันแบบนี้ตลอด ซึ่งทุกฝันจะปลุกพี่ป่องขึ้นมาพร้อมความเศร้า และ คิดถึงพ่ออย่างมาก ก็ไม่รู้ว่าการพูดคุยเรื่องพ่อ + ดูหนังความจำสั้นฯ + ความอยากกิน แฮมเบอร์เกอร์ มันทำให้เกิดฝันแบบนี้หรือเปล่า หรือว่า พ่อเค้าอยากทาน แฮมเบอร์เกอร์ ขึ้นมาบ้าง

ยังไงเช้านี้ก็ขอใส่บาตรด้วยไข่พะโล้ ของโปรด ของพ่อไปก่อนนะครับ

Advertisements