ภาระหน้าที่ของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ยังไม่สิ้นสุดครับ…

เพราะพี่สาว …ฝั่งพ่อ ที่ชื่อพี่เปี๊ยก หายต๋อม ไม่ได้ติดต่อมานานระยะเวลานึงแล้ว

ตอนที่พ่อเสียไปเมื่อปลายปีที่แล้ว ติดต่อยังไง ก็ติดต่อไม่เจอ จนกระทั้งงานศพเสร็จสิ้น

เลยกะว่า ว่างๆ ต้องไปตามหา …ส่งข่าวร้าย ให้พี่เปี๊ยกทราบให้ได้

วันนี้เลยต้องขับรถมาที่ อ.แกลง ระยอง

ด้วยความหวังว่าจะตามหาพี่เปี๊ยกเจอ

IMG_5512

ก่อนหน้านั้น ได้พยายามติดต่อไปที่เบอร์ทุกเบอร์ที่มี ก็ใช้ไม่ได้ เพราะปิดเบอร์ไปแล้ว

ถามญาติที่พี่เปี๊ยกเคยติดต่อ ก็หายต๋อม ไม่มีข่าวคราว

จำได้ว่าพี่เปี๊ยก เคยเช่าบ้านอยู่แถววัดสารนาถ อ.แกลง

เลยคิดว่าจะเริ่มต้นหาที่นั่นแหล่ะ

…………………………

ขับมาถึง บริเวณวัด เลาะรั้วไปเรื่อยๆ เอาภาพ เก่าๆ ที่เก็บไว้ในสมอง เปรียบเทียบกับภาพที่ปรากฏในสายตา

ความมหัศจรรย์ของสมองคนเราก็ตรงนี้ครับ …ถ้าจะนึก มันก็นึกออก

สุดท้ายภาพตรงหน้าที่ปรากฏมัน match กับ ภาพที่อยู่ในหัว …รีรออยู่สองวินาที ก่อนจะเปิดประตู “น้องเปียกปูน” ลงไปถามจิ๊กโก๋ ที่นั่งอยู่สี่ห้าคน ตรงนั้น

IMG_5516

สีหน้าที่บ่งบอกเครื่องหมายคำถาม ของคนตอบ เจ้าของลายสักเต็มหลัง ไม่ได้ต่างอะไรกับ สีหน้าของคนถามเลย

คำถามง่ายๆ ว่า”รู้จักพี่เปี๊ยกมั๊ย” ก่อน ที่ Detail ต่างๆ จะพรั่งพรูออกมาเพื่อประกอบคำถามนั้น ยังมาด้วยคำตอบแสนง่าย ด้วยการ “ส่ายหน้า”

กลยุทธโดนปรับเปลี่ยน โดยมองหา ผู้จะให้คำตอบที่มีอายุอานาม ในกลุ่มที่น่าจะ “สนิท” กับพี่เปี๊ยกได้ มาจบลงที่ลุง กับ ป้า สองคนที่รับจ้างรีดผ้าอยู่ในห้องแถว

“อ๋อ ไอ้เปี๊ยก น่ะเหรอ ย้ายไปนานแล้ว “…คำตอบที่ดูเหมือน จะเป็นจุดจบของการเดินทางนี้ หลุดมาจากปาก ทันทีที่มือวางเตารีดลง

“ย้ายไปอยู่ไหน ทราบมั๊ยครับ ลุง….” ถามต่อเผือจะมีความหวัง

“ไม่รู้เหมือนกัน…เค้าย้ายไปนานแล้ว” ลุงบอก

“พี่เปี๊ยกมีกลับมาที่นี่บ้าง หรือ มีใครที่พอจะทราบมั๊ยครับ” …ความหวังยิ่งน้อยไปอีก แต่ ก็ยังมีความหวัง

“ไม่มี … ไม่ค่อยสนิทกับใคร” อันนี้คงหมายถึงลุงเอง

IMG_5520 IMG_5525 IMG_5529

Trip นี้ ล้มเหลว ครับ หลังวิ่งรถในตัวเมืองอยู่พักนึง mission ก็เปลี่ยน เป็นหาที่พักแทน

คืนนั้น เลยไปนอนสงบสติอารมณ์ อยู่ Novotel ริมเพ

IMG_5530

วูบแรกที่มาถึงโรงแรม ภาพเก่าๆ เริ่มปรากฏ

จำได้ว่า สิบกว่าปีก่อนเคยมานอนอยู่ที่นี่แหล่ะ มานอนอยู่ร่วมสัปดาห์ เพราะ บริษัทส่งให้มาเรียน เรื่องวิธีการ presentation

จำได้ว่าเรียนกันทั้งวันทั้งคืน จนแทบไม่ได้เห็นวิวรอบๆ โรงแรม

มาเที่ยวนี้ เลย ถือโอกาศมารำลึก และ เก็บภาพ ที่ไม่ได้เก็บไปเมื่อสิบกว่าปีก่อนด้วย

 novotel rim pae

การแสดงของพนักงาน ที่คัดมาตั้งแต่ ยาม แม่บ้าน ดูน่ารัก และ เรียก เสียงปรบมือจาก แขกต่างประเทศได้มากมาย

โรงแรมนี้เข้าใจเล่นดีครับ ทำให้ พนักงานได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งที่ “สร้างความสุข” ให้กับ แขกได้อย่างแท้จริง

แถมได้ดึงเอาความสามารถในการแสดง ที่แฝงอยู่ในตัวของแต่ละคนออกมาได้เป็นอย่างดี

ว่างๆ ต้องจับวิศวกรที่ทำงาน เอามาเล่นโชว์ อย่างนี้บ้าง….

อาจจะพบว่า “ความสามารถด้านอื่น” อาจจะแฝงอยู่อีกเยอะก็ได้…

ใครจะไปรู้….

IMG_5552

Advertisements