พันธมิตร พันธมิตร 2

"สนามบินปิด ไม่มีเที่ยวบิน" เป็นข่าวที่รู้ตั้งแต่วันที่สองที่มาเซี่ยงไฮ้แล้วครับ

ตอนนั้นถึงกับ อุทานมาประมาณว่า "What the fuck is going on here!" เลยเชียว เพราะ เกิดมายังไม่เคยเห็นการประท้วงที่ จะ "บ้า" ทำกันขนาดนี้

ใจก็คิดว่าขอให้เลิกเร็วๆ เพราะ การทำอย่างนี้ ย่อมไม่มีผลดีต่อใคร และ คิดว่า "พี่ๆ เสื้อเหลือง" นั้น คงจะมีวุฒิภาวะ พอ

ที่ไหนได้ รอจนใกล้วันศุกร์ ก็ยังไม่มีแววเลย

พยายามหมุนโทรศัพท์ไปหาพี่มนัส ที่เขมร ก็ไม่ติด เลย โทรหาพี่ Pop ก็ย้ายกลับมาซะแล้ว

เหลือเบอร์สุดท้าย คือพี่นรินทร ปรากฏว่าแกรับสาย

คุยกันไม่กี่คำก็ได้เบอร์ พี่ ศิวมัย แห่ง การบินไทย เซี่ยงไฮ้ มา

โชคดีเป็นเบอร์มือถือด้วย เลยได้คุยกับพี่เค้า

"เที่ยวบิน ไม่มีค่ะ ไม่มีจนถึงวันเสาร์" คือ คำตอบแรก

"TG ช่วยได้ตอนนี้ คือ หาทางไปส่งให้ใกล้กรุงเทพฯ ที่สุด โดย อาจจะไปลง KL แล้วนั่งรถต่อ" พี่เค้าอธิบาย นั้นหมายถึง ค่าใช้จ่าย หลังจากนั้น เราต้องรับผิดชอบเอง

"เป็นเหตุสุดวิสัยที่ไม่ได้เกิดจากสายการบินค่ะ" …

พี่เค้าเสนอ option มาตัวนึง คือ นั่งเครื่องไปลง คุนหมิง แล้วต่อไปเชียงใหม่ ถ้าอยากกลับเร็ว

วันเสาร์ เรามีนัดไปดูโรงงานกันด้วย ถ้าเลือก route นี้ ก็อดดูแน่ๆ อีกอย่างรอลุ้น ว่าจะเปิดบินปกติวันอาทิตย์หรือเปล่า เพราะก็ไม่อยากนั่งรถจากเชียงใหม่ กลับกรุงเทพฯ เหมือนกัน หลังยิ่งเดี้ยงๆ อยู่

ถึงวันกลับคือวันเสาร์ เหตุการณ์ก็ยังไม่มีแววว่าจะจบเลย

รอกันอย่างเดียว แต่ก็ book ตั๋วกลับไว้ วันอาทิตย์อยู่แล้ว

งานนี้พี่แก้ว Big Boss มาด้วยครับ มาหลัง กลับก่อน และ Route บินต้องบินไป Hong Kong ก่อน เพราะ ต้องต่อ เครื่องไป เปิดร้านที่ ภูเก็ต

พี่เค้าบินวันเสาร์ ทุลักทุเล พอควร เพราะ เครื่อง จาก TG ช่วงนี้ กะเวลาลำบาก เห็นรอกันหกชั่วโมง กว่าจะได้บิน

พี่แก้ว โทรมาบอกสถานการณ์เป็นระยะ และ บอกว่า ให้เกาะ counter รอเลย เพราะ ข้อมูล ใน online กับ ของจริง ตอนนี้จะไม่ค่อยตรงกัน

เครื่องบอกว่าที่เต็ม เอาจริงๆ ว่างเกือบ สี่สิบที่ …ซะงั้น

IMAGE_858

วันเสาร์ พี่ป๋อง ไปร่ำลา Jame Bell boy ของโรงแรม เพื่อนคนแรกที่เซี่ยงไฮ้ นี่ครับ

Jame พูดภาษาอังกฤษ ใช้ได้ครับ เลยวานให้หารถวิ่งส่งระหว่างโรงแรมกับ exhibition ไว้

มาแบบนี้ ต้องหาคนที่มีโทรศัพท์ และ พูดกันรู้เรื่องไว้อย่างน้อยหนึ่งคน ครับ เผื่อมีปัญหา ยังไงก็มีเพื่อน

มาร่ำลากัน ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก แต่ก็เก็บเบอร์ไว้แล้วครับ

วันอาทิตย์ คณะเรา Check out กันแต่เช้า เก้าโมงออก จากโรงแรม สี่จากห้าคน

ต้องบินด้วยเครื่อง china eastern ไปคุนหมิงก่อนครับ

IMAGE_967

ส่วนคนแรกพี่ดิลก ได้ flight เช้าตรู่ ออกจากโรงแรมตีห้า

แต่ต้องไปรอขึ้นเครื่องหกโมงเย็นเหมือนกัน

รอกันลูกโตเลยงานนี้….

ทีมแรกน่ะรอประมาณ สามชั่วโมง ที่ คุนหมิง แต่ พี่ดิลกต้องรอประมาณหกชั่วโมง

IMAGE_950 IMAGE_956 SDC11855

คุนหมิง เป็นสนามบินเล็กครับ Domestic กับ International อยู่ตึกเดียวกัน ถ้าไม่สังเกตอาจหา international ไม่เจอ

ก่อนถึงเวลา Check in ผู้โดยสารจะไม่อนุญาตให้เข้าครับ เพราะที่มีน้อย

ผลก็คือต้องนั่งรอกันข้างนอก

เก้าอี้ มีจำกัด ดังนั้นขออย่าได้ลุกเลย

ยังกับเล่นเก้าอี้ดนตรี

ปัญหาไม่ได้จบง่ายๆเพราะ เครื่องที่จะออกหกโมงเย็น ต้องเป็นอัน delay ไปหนึ่งชี่วโมง

และหลังนั้น ไม่ถึง ชั่วโมง ก็มีประกาศมาอกีกว่า delay อีกสองชั่วโมง เนื่องจาก เครื่องที่บินมาจากอู่ตะเภา ต้องบินลงที่เชียงใหม่ เพื่อเติมน้ำมันก่อน

(คิดว่าต้องลงไป Check ก่อนละมัง เพราะ ตอนนี้ ระบบต่างๆ ที่อู่ตะเภาคงไม่ perfect อาจต้องให้เครื่องลงที่หนามบิน อื่นที่ ไม่มีปัญหาก่อนเพื่อเช็ค)

รอไปประมาณสามทุ่มครึ่ง เจ้าหน้าที่ บอกข่าวร้ายอีกว่า ตอนที่เครื่อง Landing ที่ คุนหมิง ดันมีนกบินชนใบพัดได้รับความเสียหาย

ต้องเสียเวลาตรวจเช็ค อีกประมาณ สองชั่วโมง

แล้วจะกลับมาบอกว่าได้บินหรือเปล่า

IMAGE_977

ห้าทุ่ม ..นี่ สิบห้าชั่วโมงแล้วครับ สำหรับการเดินทาง กลับบ้านครั้งนี้

เจ้าหน้าที่มาบอกข่าวดี (แรกของวันนี้) ว่าจะได้กลับบ้าน

และจะไปลงที่อู่ตะเภา ไม่ใช่เชียงใหม่

ช่างเป็นข่าวดีจริงๆ

มาถึงอู่ตะเภา เกือบตีหนึ่งครับ

ผู้โดยสารปรบมือกันเกรียว ตอนที่ร่อนลงพื้น runway

เจ้าหน้าที่การบินไทยทำงานกันอย่างหนัก ครับ แต่ก็ยังยิ้มแย้ม สมกับที่ฝึกมาแบบมืออาชีพ…

แต่ปัญหายังไม่จบครับ เพราะรถที่สายการบินจัดไว้นั้น หมดแล้วสำหรับวันนี้

เห็นว่าเที่ยวต่อไปต้องรอตอนตีห้า …

ไม่ไหวหรอกครับ ตีสองก็ตาจะปิดแล้วเพราะ อยู่มาเป็นสิบชั่วโมงแล้ว

สุดท้ายเสร็จรถตู้ที่มาตั้ง Booth บริการอยู่ตรงนั้น แหล่ะครับ

สนนราคาเข้ากรุงเทพฯ 4000 บาทขาดตัว…

จากปกติ ที่น่าจะเหมาได้ในราคา 2000 บาท

อืม.. เข้าตำรา น้ำขึ้นให้รีบตักจริงๆ

….

Advertisements