ท่อช่วยหายใจที่สอดเข้าไปในคอของพ่อ ถูกใส่ไว้ร่วม 10 วัน

ถ้าจำไม่ผิด คุณหมอได้โทรมาตอนดึก และ ได้ใส่ตั้งแต่ พุธที่ 9…

จนวันนี้เสาร์ที่ 20 แล้ว…สิบกว่าวันแล้วเนอะ เวลาผ่านไปเร็ว

สำหรับพ่อ มันคงไม่เร็ว เพราะตื่นขึ้นมา ก็จะรู้สึกได้ถึงท่อที่อยู่ในคอ

หายใจ หรือ กลืนน้ำลายที ก็รู้สึกได้ … พ่อคงเจ็บ และ ระคายเคือง น่าดู

 

จริงๆ แล้วเจ้าท่อนี้มันช่วยนะครับ หน้าที่หลักของเจ้าท่อช่วยหายใจ (เห็นหมอเรียกว่า intubation) นอกจากจะช่วยให้พ่อหายใจได้ดีขึ้นแล้ว ยังช่วยกันไม่ให้อาหารเข้าปอด และ ช่วยดูดเสมหะ ออกได้ง่ายด้วย

เห็นพยาบาลที่นี่ตอนดูดเสมหะ แล้ว มันจะง่ายกว่า ให้พ่อขากออกมาเองครับ

เพราะตอนป่วย เสมหะจะเยอะ ครับ เชื้อโรคมันเยอะ  ..แต่แรงน้อย ขากเองไม่ไหวหรอก

หายใจเองยังไม่มีแรง แล้วจะเอา แรงที่ไหนมาขากล่ะครับ

 

ของดีมันก็มีด้านเสียเหมือนกัน ครับ

เพราะใส่ท่อนานๆ  ก็จะมีความเสี่ยงต่อ หลอดลมบวม ติดเชื้อ ดีไม่ดี หมอบอกว่าอาจต้องเจาะคอ

เคยเห็นหลาย case ที่โดนเจาะ บางราย คุยๆ อยู่ เสมหะไหลออกมาเลย (อื้ยยยยย……)

แต่ครั้งนี้เพิ่งทราบจากหมอว่า การเจาะคอ ไม่น่ากลัว แถมไม่ต้องกลัว คอจะมีรูโบ๋ เพราะนานๆ ไปรูจะปิดเอง…นั่นแน่

แต่ยังไงก็ไม่อยากให้พ่อโดนเจาะ หรอกครับ

 อยากให้ถอดท่ดเร็วๆ มากกว่า

เมื่อวันอังคาร ได้มีโอกาสคุยกับหมอ ถึงอาการพ่อ

หมอบอกจะลองให้พ่อหายใจเองดู เพราะถ้าแข็งแรงขึ้น หายใจเองได้ ก็ จะเริ่มฝึกหายใจ

ถ้าหายใจโดยไม่ใช้เครื่องได้ ก็ ถอดท่อออกได้

ถอดท่อได้ ไม่ติดเชื้อ แข็งแรง ก็กลับบ้านได้ 

แต่ปรากฏว่า เริ่ม วันพฤหัส กับ วัน ศุกร์ พ่อก็ยังเหนื่อยอยู่ ถึงแม้หายใจเองได้ อาการเหนื่อยก็ยังมี

ใครเคยป่วยเป็นไข้ คงเห็นตัวเองทำอะไรนึดนึงก็ เหนื่อยเร็ว 

อาการพ่อก็ประมาณนั้น แต่ คงคูณ factor เป็นสิบ เนื่อยจาก อายุที่ ย่าง 80 กับ อาการทางสมองที่ยังต้องดูแล

พ่อหายใจได้โดยไม่ต้องใช้เครื่อง เพียงแต่ ว่า ยังเหนื่อย…

หมอเลยยังไม่ถอดท่อ …

วันนี้ก็ยังไม่สั่งให้ถอด…

คิดว่าพรุ่งนี้ คงจะดูอีกวัน

SP_A0092 

ยังไงวันนี้พี่ป๋องก็ดีใจ เพราะ  อาการตอบสนองของพ่อ รับรู้ดีขึ้นมาก

หันตามเสียงพูด ดูจากแววตาที่พ่อพยายามสื่อ รับรู้ได้ทันทีว่า "อยากคุย"

แต่พ่อยังคงพูดออกเสียงไม่ได้ เพราะ มีท่อแทรกไว้ในคออยู่อย่างนั้น

แต่ก็มีพยักหน้าให้รับรู้ว่า เข้าใจ เห็นด้วย หรือ ได้ยิน…

วันนี้พิเศษ ถ้าตาพี่ป๋องไม่ฝาด

พี่ป๋องว่า พี่เห็นพ่อสายหน้าด้วย ซึ่ง ปกติจะไม่เห็น… แสดงว่า โต้ตอบด้วยความเข้าใจ ไม่ใช่ reflex

โอ้ว .. อาการท่านดีขึ้นมากกว่าสองวันที่แล้ว

ถ้าถามว่าตอนนี้อยากได้อะไร

พี่ป๋องอยากให้หมอถอดท่อออกสักที …

เพราะพ่อจะได้หายระคายเคืองที่คอ…

พ่อจะได้คุยกับลูก หรือ คนอื่นได้บ้าง …

ตอนนี้พี่ป๋องเองก็ป่วยเป็นไข้ หง่อมอยู่บ้านทั้งวัน  อยากเยียมพ่อ แต่ก็ไม่อยากเอาตัวไปใกล้พ่อเลย กลัวพ่อติด

เวลาไปเยี่ยมต้องยืนอยู่ห่างๆ หรือต้องยืนใต้ลม…

จะได้ทาโลชั่นที่เท้าพ่อได้

SP_A0090

ตอนทาโลชั่น ยังเห็นว่าที่ซ้นเท้าขวาของพ่อ มีรอยช้ำ

เป็นตั้งแต่วันแรกที่เข้าโรงพยาบาล …ถึงวันนี้แผลก็ยังไม่หาย

พยายามนึกว่า พ่อไปโดนอะไรมา แต่นึกไม่ออก

วันที่อุ้มมาเท้าพ่ออาจไปโดนอะไรเข้า …

พี่ป๋อง ช่างเป็นลูกชายที่ซุ่มซ่ามสัพเพร่าจริงๆ …

นึกโมโหตัวเองทุกครั้งที่เห็นรอยช้ำตรงนี้ของพ่อ …

ความไม่แข็งแรงของหลังในวันนั้น ทำให้อุ้มพ่อแล้วคงทรงตัวได้ไม่ดี

เท้าพ่อเลยอาจไปกระแทก ขอบประตูหรืออะไรสักอย่าง

พี่ป๋องจำอะไรไม่ได้เลย จำได้แต่ว่าวันนั้น ร้องทุกก้าวที่เดิน เพราะเจ็บหลังเป็นทุนอยู่แล้ว

ซึ่งหลังส่งพ่อเสร็จ ตัวเอง ก็ ต้องเข้าโรงพยาบาลมาซ่อมหลัง มาให้หมอฉีดยาในสองวันถัดมา

 

คิดๆ แล้ว ต่อไปต้อง fit ร่างกายให้กล้ามเนื้อหลังแข็งแรงกว่านี้

จะได้ทำอะไรได้ดีกว่านี้…

ถ้าเจ็บแทนได้ อยากเจ็บแทนพ่อจริงๆ

….

พรุ่งนี้ไปดูกันอีกที

ว่าเค้าจะเอาท่อออกหรือเปล่า

Note

น่าเห็นใจหมอและพยาบาลที่ RCU ศิริราช นะครับ ทำงานกันเครียด วันหยุด ก็ต้องเข้าเวร เป็นอาชีพอื่น ไปเที่ยวกันสบายไปแล้ว หยุดหลายวันอย่างนี้ ..ใครผ่านไปใช้บริการ ยิ้มๆ ให้กำลังใจ เขาเหล่านั้นด้วยนะครับ

ต้องการเยอะครับ กำลังใจเนี่ย ทั้งคนป่วยและคนทำงาน

Reference

ท่อช่วยหายใจ http://rescueruam-km7.is.in.th/?md=content&ma=show&id=1

Advertisements