วันนี้วันที่ 17 กรกฏาคม 2008 วันอาสาฬหบูชา เป็นวันที่ท้องถนนเงียบเป็นพิเศษ ผู้คนคงออกต่างจังหวัดกัน กรุงเทพฯ ก็เลยเป็นเมืองน่าอยู่อีกวัน

วันนี้พี่ป๋องได้หยุดงานหนึ่งวัน ถ้าพรุ่งนี้ไม่ติดนัด …คงอยากลายาวสี่วัน พักผ่อน ไปดูพ่อ ซะหน่อย

เมื่อวานก็ไม่ได้ไปเยี่ยมพ่อ เพราะ เพลียเหลือเกิน ออกจาก Office ก็ เริ่มจะหลับแล้ว

เลยยกยอดมาไว้ซะวันนี้

เมื่อวันอังคารหมอธเนศ บอกว่า จะพยายามให้พ่อหายใจเอง โดยจะให้ลองหายใจเอง วันพุธ ถ้าOk ก็จะได้ถอดท่อ

วันพุธคงยังไม่ดี แต่วันนี้ พ่อหายใจเองได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องช่วยแล้ว …

ดีใจจังเลย… ดีใจมาก

ไม่น่าเชื่อว่า แค่การหายใจ ยังเป็นเรื่องลำบาก ของคนป่วย …

เรางี้บางทียังไม่รู้สึกเลยว่ากำลังหายใจอยู่เพราะ มันทำงานเป็นอัตโนมัติ ตั้งแต่เกิด จะรู้สึกก็ตอนเหนื่อย ๆ จนหายใจไม่ทัน หรือ ตอนที่ อยู่ในที่มีควันเยอะๆ จนรุ้สึกหายใจไม่ออก (จริงๆ น่าจะเรียกว่า หายใจเข้าไม่พอ มากกว่า)

SP_A0084 (อันนี้รูปวันก่อน ยังใส่เครื่องอยู่)

มาวันนี้ พ่อยังใส่ท่ออยู่ แต่หายใจได้เองแล้ว …

หมอคงมาถอดให้พรุ่งนี้ มั้ง

คิดแล้วก็ สบายใจจัง …

นอนหลับสบายแน่คืนนี้ …พรุ่งนี้จะได้ไปเยียมพ่อใหม่

…Good night ครับ พ่อ นอนหลับฝันดี…

 

Note: วันนี้ไม่ค่อยได้คุยกับพ่อ เพราะ พี่ป๋องเป็นไข้ เลยต้อง อยู่ไกลๆ และ ปิดปากปิดจมูก พ่อเอง เห็น ไม่รู้จำได้หรือเปล่า อาจนึกว่าเป็นหมอก็ได้ เพราะ เอาแต่มองหน้า ไม่ คุยเหมือนเช่นทุกวัน อาจจะอย่างที่ Paulla บอกว่า พ่อ ได้ยิน โดยการอ่านปากช่วย พอปิดหน้าปิดปาก อาจเดาไม่ถูกว่าเราพูดว่าไร

Advertisements