เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ แผล่บเดียว พ่อผมจะได้ออกจาก ศิริราชแล้ว

อาการก่อนเข้าโรงพยาบาลที่ว่า เดินได้ไม่ค่อยดี นั้น ดูเหมือนจะดีขึ้น…

ช่วงนี้พ่อเดินโชว์ทุกวันครับ วันละสองรอบเช้าเย็น วันหยุดเพิ่มรอบพิเศษ อีกรอบ…

ถึงแม้มานอนเที่ยวนี้ พ่อคงไม่ค่อยเหงา เพราะได้ห้องพิเศษรวม ห้องหนึ่งมีเพื่อนอีกสามเตียง…

แต่พ่อก็บ่นอยากกลับบ้านทุกวัน เพราะ อยู่นี่มองไปก็เห็น เพดาน ..

,,,ยิ่งเป็นวันแรกๆ หลังผ่าตัด พ่อมองเห็นปลาตะเดียน เอ้ย ปลาตะเพียน แขวนอยู่ที่เพดานด้วย… ร้อนถึงญาติๆ อกสั่นขวัญแขวน กันใหญ่
นึกว่า การผ่าตัดครั้งนี้ ดันมี
Side effect แถมภาพหลอน มาให้พ่อด้วย….

ยิ่งมาถามเรื่องเวลา พ่อยิ่ง Error หนัก เพราะบอกกลางวันเป็นกลางคืน กลางคืนเป็นกลางวัน…

…(คำเตือน มีน้องคนหนึ่งเตือนว่าอย่าใช้คำว่า error กับพ่อ เพราะ พ่อไม่ใช่สิ่งของ หรือ คอมพิวเตอร์ ใช้คำว่า blur จะดีกว่า)…

จะไม่ให้บอกเวลาผิดได้ไงครับ ก็ นอนที่นี่ถ้าไม่ออกไปข้างนอก ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยครบ เนื่องจากมุมที่พ่อนอนอยู่ ติดกับทางเดิน และ ไม่มีอยูด้านที่จะเห็น หน้าต่าง มองไปทีไรก็เห็นแต่แสงนีออน ที่อยู่ตรงทางเดิน เป็นใครก็คงงงกันบ้างแหล่ะ ….

เคยบอกพ่อเหมือนกันว่าให้บอกเวลาให้ถูกต้อง เพราะไม่งั้น พยาบาลนึกว่า อาการยังไม่ดีขึ้น เดี๋ยวไม่ได้กลับบ้าน

“บอกผิดก็ไม่เห็นเป็นไร …เพราะยังไงก็ได้แต่นอน…" พ่อบอก

…..

….

ศิริราชเป็นที่รู้กันว่าเตียงไม่ค่อยพอ (คนป่วยเยอะ) เพราะฉะนั้น เตียงจะว่างไม่นานหรอกครับ ใครมาป่วยอยู่นี่ถ้าต้องผ่าตัด แล้ว โชคไม่ดี อาการทรุดต้องไปนอน ICU (หน่วยดูแลผู้ป่วยพิเศษ) ยังต้อง “ครองเตียง” รักษาสิทธิเตียงตัวเอง เอาไว้เลย … ไม่งั้นกลับมาไม่มีที่นอน มีหวังไปนอนระเบียง ให้ยุ่งเปล่าๆ

…(เค้าไม่ให้คนป่วยไปนอนระเบียงหรอกนะครับ …เพราะญาติคนป่วยจองไว้นอนแล้ว ..หุหุ.)

เพื่อนพ่อที่นอนอยู่ใกล้ๆ ก็มีทั้งอายุมาก และ ไม่มาก น่ะครับ มาอยู่ที่เดียวกัน ก็ได้ทักทายกันทุกวัน…

เลยได้เห็น สัจธรรม (Animal will do) ว่าการเป็นคนแก่นี่แสนลำบาก ยิ่งป่วยยิ่งลำบากใหญ่

ดูๆ แล้ว ชักไม่อยากอยู่ยังแก่….เกษียนเสร็จ อยู่ใช้เงิน ทำบุญสุนทานอีกสักสิบปี ก็ Bye bye ดีกว่า

เพราะพออายุมาก กินก็ลำบากครับ (ฟันจริงไม่เหลือแล้ว) เดินก็ลำบาก ขับถ่ายก็ลำบาก…

เห็นอย่างนี้ต้องวางแผนการมีชีวิต และการไม่มีชีวิต ไว้แต่เนิ่นๆ แล้วล่ะครับ ว่าจะอยู่แบบไหน….

….

….

ตึกแถบนี้ดูแล้วคนไข้อาการไม่หนักครับ แต่ อีกฝั่งที่เขียนว่า Acute stoke นี่ซิ อาการหนักเกือบหมด เพราะ เป็นคนไข้ที่เส้นเลือดในสมองแตกมาทั้งนั้น…

อาการเส้นเลือดในสมองแตก ไม่ใช่ว่าเป็นกับผู้สูงอายุเท่านั้นนะครับ คนหนุ่มๆ ก็เป็นได้ ผมเคยมีเพื่อนอยู่คนอายุยังไม่ถึง สี่สิบดีเลย เดินตี Golf อยู่ดีๆ ก็ล้มวูบไป….ส่งโรงพยาบาลกันแทบไม่ทัน

ปรากฏว่าเป็นอาการที่เรียกว่า heat stoke ซึ่ง พยาบาลที่นี่เล่าให้ฟังว่า บางทีทหารที่ซ้อมรบ เจอสภาพอากาศร้อนมากๆ ทนไม่ไหว ต้องนำส่งโรงพยาบาลลักษณะนี้ก็มี…

อาการพวกนี้ ถ้าเป็นมากอาจถึงขั้นเดินเหินกันไม่ได้….

อย่างพ่อนี่ ขนาดจัดว่าเป็น Healthy old man แล้ว ยัง เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดในเวลาเพียงครึ่งปี… หลังนี้คงเป็นช่วงที่ต้องฟื้นฟู กลับมาแข็งแรงดังเดิม….

ก็ขอให้ทุกคนมีสุขภาพดี เพื่อที่จะได้เป็นที่รัก แก่ครอบครัว และ คนใกล้ตัวนะครับ…

มีความสุขกับ long weekend ครับ….   ยิ้มแฉ่ง 

Advertisements