เชยอยู่นานจนน้องที่ทำงานมาบอกว่า space พี่ป๋องมีแต่รูป
ไอ้เราก็งง สเปด สแปด อะไรกัน… ยังไงต้องมีเชิงเข้ามาดูซะหน่อย…
และแล้วความสว่างก็มาถึง… อ๋อ มันก็ Blog อันหนึ่งนี่เอง… อย่างนี้ก็ดี เวลาเครียดๆ จะได้ใช้เป็นที่ระบาย….
————————————————————————————————
 
ตอนนี้ มีเวลามากกว่าเดิมหน่อย เพราะไม่ต้อง ทำงานสองที่แล้ว….
ก่อนหน้านี้ เดินทางเป็นว่าเล่น จนเพื่อนนึกว่า ทำอยู่บริษัททัวร์….
ใครไม่รู้นึกว่าได้เที่ยว…. แต่ความจริงแสนลำบาก…. เพราะเดินทางไปใกล้ๆแบบ ไปเขมรน่ะ มันบินชั่วโมงเดียว
แต่ ต้อง แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ ตีสี่ครึ่ง เพื่อจะได้ออกจากบ้านประมาณ ตีห้า ไปถึงสนามบินอันเป็นที่น่าภูมิใจของเราก็ปาเข้าไปหกโมง
….ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นที่กรุงเทพฯ ก็ตอนนี้แหละ….
check in… นั่งรอ…กว่าจะได้บินก็ เบ็ดเสร็จร่วมสามชั่วโมง บินไปก็อีกชั่วโมง เป็นสี่ชั่วโมง
ลงเครื่องปั๊ป ไปทำงานปุ๊ป น้องๆ ที่โน่นคงนึก เห็นพี่ป๋องบินมาทีไร นึกว่าเป็น "หมีแพนด้า"
ก็โธ…อดนอนออกอย่างนี้…
จะให้หล่อตลอดเวลาได้ยังไง… จริงมั๊ย….
 
เมื่อคืนมีเพื่อนชวนไปดู Jazz festival ที่หัวหิน….
นั่งทำงานจนเพลินเลยลืม firm กับเพื่อน ป่านนี้พวกคง Enjoy เย้ว เย้ว กัน หนุกหนาน กันอยู่โน่นแล้ว…
แต่ก็ดีไปอย่าง จะได้หาที่นั่ง Drink ที่กรุงเทพฯ ซะหน่อย เพราะ ตั้งใจไว้นานแล้ว….
นี่กลับมาได้จะสองปีแล้ว ยังไม่ค่อยได้ทำ อย่างที่ตั้งใจไว้เลย…..
ไม่อยากบอกว่างานยุ่ง…. บอกว่างานเยอะดีกว่า…ประชุมอย่างเดียวก็กินไปครึ่งหนึ่งของชีวิตแล้ว…
พลังของคนที่นี่ ต้องบอกว่าสูงมาก หลังๆ เลยต้องเริ่มเข้า Gym หน่อย เพิ่ม พลังหยิน หยาง….
ไม่งั้นลมปราณ อาจไม่พอขับเคลื่อน รับงาน ที่ประดังเข้ามาได้….
ถ้าเห็นปรากฏตัวอยู่ที่ Gym ตอนกลางคืน อย่าได้แปลกใจ
เพราะช่วงนี้ พี่ป๋องเค้า fit จริงๆ ….
Advertisements